Ailemizin küçümeni bile 20 yaşına girdi geçtiğimiz hafta, pazartesi günü. Sınav haftası olduğundan sadece telefonda kutlayıp, "bu hafta sonu İstanbul'a geldiğinizde pastalı kutlama yaparız" diye konuşmuştuk. Ben de cuma akşamından mozaik pastasını hazırlayıp, (ki E.beyin sevdiği ve yediği tek pasta budur), üstünü süslemiştim. Cumartesi de onlar, baba-oğul, gelmeden klasik sofra ve ev süslemelerimizi de tamamlamayı ihmal etmemiştim tabii. Geldiklerinde hazırlıkları, hele bir de pastayı görünce o kadar çok ve güzel sevindi ki kuzu, keşke videosunu çekseydim diye hayıflandım doğrusu.
Cumartesi akşamki kutlamalar annemlerleydi. Pazar sabah da sahilde babaanneli-amcalı kahvaltı ile bir kez daha kutlama yaptık. Böylece salı günkü yarışlara yüksek moralle girdi E.bey, ve kendi kategorisinde de Türkiye 3.lüğünü de kaptı :) Pek çok sevindik.
Yarışlar sırasında çevremi inceleme olanağım da oldu tabii, bizimkinin sırasını beklerken. Otizmli, down sendromlu, mental problemli çocuklarının peşinde koşan anne-babaların (daha çok annelerin) olduğu bir ortam...Hepsini sarıp sarmalamak istedim. Ne zor bir şey yarabbim... Anne-baba olmak yeterince güçken, bir farklılığı olan çocuğun anne-babası olmak bin kat zor bir şey. "Benden sonra ne olacak" endişesi hep akıllarda...Bizim E.beyciğimiz otizm yelpazesinin hafif tarafında olmasına rağmen anne-babasının da benim de aklımızın bir tarafı hep onda. Farklılıkları daha uçlarda olanların, okul, aile, çevre konularında E.ciğimiz kadar şanslı olmayanların anne-babaları ne halde sorusunun cevabı ise hep yürek yakıcı...
Aferin E. beye, gönülden kutluyorum. Hem yarış sonucunu hem doğum gününü. Nicelerine. :)
YanıtlaSilTabii ona destek olan tüm aileyi de. <3
çok sağol canım :)
SilNice harika yılları olsun :)
YanıtlaSilamin, inşallah :)
SilVallahi Şulecim bir şekilde hayatına düştüğün insanların hepsi çok şanslı, kendimi de içine alarak söylüyorum...
YanıtlaSilMental problemler bizim psikoloji/psikiyatrinin el kitabı olan DSM'in 5. basımı ile "yelpaze"ye döneliberi, neredeyse her evde bir "yelpaze rengi" çıkıyor. Bu sayede tabii ki çok daha erken destek alınabiliyor. Ama gel gör ki, bazen de özellikle yelpazenin uçuk hafif renklerinde kalan çocuklar biraz sistemin kurbanı haline gelebiliyorlar. Oğlumda üç yaşından beri tam teşhisi konulmayan bir dil gelişimi problemi var, en son "agrammatism" tanısı aldı. Bir anlamda rahatladım çünkü en azından yöntemi belli, adımlar belli ama bir yandan da içim "yahu bu çocuk 80lerde doğsa bişeyciği yok, ketum biri" denirdi geçerdi demiyor değilim.. Çünkü inan bazen boğuluyorum, şunu da deneyelim, bunu da yapalımcıların arasında.. Yapmasam vicdan yükü, yapsam yaşam yükü.. Valla bilmiyorum..... Bazen çocuğu da alıp bir dağ tepesine insansız bir yere taşınasım geliyor... :)
hangi dağ adres verirsen büyük oğlumla küçüğü alıp geleyim yanına :)
Silayrıca sen de benim şanslı hissetme nedenlerimden birisin. canımsın
E. Beyi ben de kutluyorum, hem yeni yaşı, hem de başarısı için. Ayrıca seni de kutluyorum ve bir an içimden ne mutlu yakınlarına diye geçirdim. Sonra da dedim ki "Eee Şule artık benim de yakınım, arkadaşım, illa doğum günü mü yapması gerekir?" İyi ki tanıdım seni Şulecim, hep gülsün yüzün...
YanıtlaSilahahaha, canım örtmenim, yapalım size de en şahanesinden bir yaşgünü yahu :)
Silemekli olayım, neler neler yapıcam, göreceksiniz :)
E. Beyi kutluyorum, daha önce -ne planlar yaptığım- bir yarışmada rastlaşamamış, kankalık ilişkisi kuramamış olsak da, kurduğum hayaller bile yetmişti ki umudumu yitirmiş değilim, o yarışlar bir gün mutlaka buraya gelecek!
YanıtlaSilDoğum günü kutlu olsun!
çok teşekkürler Buraneroscuğum. Bu "özel sporcular federasyonu" organizasyon konusunda çok iyi değil ne yazık ki. o sefer de samsun deyip bizi umutlandırıp sonra da samsunda yapmamışlardı. ne diyelim, umut tükenmez! bu yarış illa ki samsunda yapılacak bir gün :)
SilHem doğum günü hem de koşudaki derecesi için çok çok tebrikler E beye :)
YanıtlaSilOnunla birlikte tabii ki yanında yöresinde kim varsa destekleyen ve cesaretlendiren herkese de yürekten tebrikler.
Özel çocuklar hep özel ailelere düşsün, samimi duamdır, ilgilenebilecek, gözünün içine bakıp onu anlayabilecek ebeveynlere inşallah! hadi inşallah..
sağol esenciğim. ve duana da içtenlikle "amin" diyorum ama inan, özel ailelere düşseler de bu ülkede hep çok zor özel gereksinimi olan bir birey ve ailesi olmak...
SilO zaman artırıyorum! Kolaylıkla ve layıkıyla yaşamalarını sağlayacak hükümetler, yönetimler, idareciler de olsun..
Silçok amin :)
Sil