17 Mart 2025, Pazartesi

"Her gün bu kadar güzel mi bu deniz? Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?" diye yazmış Orhan Veli. Yârimin geldiği zamanlar, benim hissiyatım da genelde böyle oluyor :) Evde de otursak, yürüyüş de yapsak, "dostların sofrasında" da olsak her şey olduğundan daha güzel, daha mutluluk verici geliyor bana. Uzak mesafe ilişkisinin tüm zorluklarına karşın, en güzel tarafı bu "bitmeyen aşk" kısmı sanırım :) 

Cumartesi akşamı zarif eşimin çocukluk arkadaşı ve adaşı A.ciğimiz ile eşi M., bizde yemekteydiler. Geç vakte kadar yiyip içince, akşam da bizde kaldılar (evimiz küçücük olabilir ama açılınca dev gibi bir yatağa dönüşen köşe koltuğumuz var neyse ki :P). Sabah kalkınca da hep birlikte Burgazada'ya gittik, kahvaltı ve yürüyüş için, şahane oldu. Hava da malumunuz, yaz günü gibiydi şansımıza, daha ne olsun :) 

Adadaki tüm evler çok çekici gelir bana hep. Ama yıllardır, "en güzel giriş" ödülünü hep aynı eve veriyorum. Bu evde oturanlar, eve her girişlerinde şükrediyorlar mıdır acaba diye de düşünürüm. Ben olsam sağlı sollu çiçekle donatırdım ama, o kısım eksik :P

Ada demek, kedi demek malum, orada, burada ve şurada yayılmış yatıyorlardı güzellikler :)

Mimozalar hem kokuları hem de görüntüleri ile adaları güzelleştirmeyi sürdürüyorlar...

Bahar gelince bir Şule klasiği olarak dayanamam, evdeki çiçekler azmış gibi, gider karanfildir, erengüldür, gözümü ve gönlümü ne çelerse alırım eve. Yine öyle yaptım. Pek güzel oldu vallahi, baktıkça içim açılıyor, sebepsiz mutlu oluyorum :) 

Mutfak penceremin önü "bu sabah mutluluğa aç pencereni" dizesinin hakkını vermiyor mu sizce de :)