12 Aralık 2024, Perşembe

Hayat bu ara hep bir koşturmaca. Okula gittiğimde aklım evde ve annemde, annemdeyken evde ve okul işlerinde, evdeyken de annemde ve okul işlerinde kalıyor :) Üçün ikili kombinasyonu diyoruz buna matematikte, hepsini yaşatıyor hayat, sağ olsun :P Bu arada Ankara'da yaşayan yârim, tüm kombinasyonların içindeki sabit eleman, onu düşünmediğimi düşünmeniz beni üzer :)

Yine de arada kendime soluk alacak ortamlar yaratıyorum tabii. Mesela Salı akşamı E.cığımla görüntülü araştık. Oradan, buradan, çocuklardan ve eşlerden, birbirimizden uzak yaşamlar kurma salaklığımızdan bahsederek biraz ağlaşıp biraz gülüştük ama neticede daha iyi hissettik kendimizi ikimiz de.

Dün akşam için sevgili Ekmekçikız'a yaş günü hediyesi olarak çok önceden, Küçük Joe ile İDOB'den Don Giovanni operasına bilet almıştık ama son anda sağlık sorunları baş gösterince yaş günü çocuğu ne yazık ki gelemedi. Biz de "keşke S.ciğimiz de olabilseydi ve bu müthiş gösteriyi izleyebilseydi" diye hayıflanarak izledik, dinledik ve mest olduk. Sadece müziğe, oyunculuklara değil kostümlere, dekora da bayıldık ve çıkışta evlere dağılana dek, konuşup durduk "ne güzeldi" diye diye :) Orkestra şefinin, benim hayran olduğum, İbrahim Yazıcı olması ayrıca güzeldi tabii, yazmadan geçemeyeceğim :) 

Bu arada A.ciğimi beklerken Andy Warhol sergisini de gezdim tabii. Eserlerini çok anlayamadığım biridir kendisi ama ayağımıza gelen sergiyi de gezmemek olmazdı tabii :)

Canım Lennon. Her daim, kalbimdeki yeri ayrıdır. O yüzden Andy Warhol sergisinde de onun ön planda olduğu eseri çekmemem olmazdı :)

Fotoğrafa giydirdiğim şarkı için ise "ne alaka bu şimdi" demeyiniz. Yazı ile alakası şu: E.cığımla kendimizi daha iyi hissetmek için sabahları evde aynaya bakarak kahkaha atalım kararı aldıktan sonra aklıma gelen şarkı buydu. Siz de nasiplenin istedim :)