"Bugün evde çok iş var" diye bir fiş vardı ben çocukken, bugünümüzün temasına uyan fiş bu :) Bizim yazlık küçücük olduğundan genelde biz yaparız temizliği ama bu sene üçümüz de çok sağlam hissetmedik kendimizi, kayınvalidem de kendi yazlığına temizliğe destek için gelen kadıncağızı övünce aynı desteği biz de alalım dedik.
Sabah gidip G.hanımı evinden aldım getirdim, şeker bir kadıncağız. G., evi dip temel temizlerken biz de kendimize toz alma, çekmece içlerini yerleştirme, bahçeyle ilgilenme, alışveriş yapma gibi yorucu olmayan işler bulduk tabii. Gün sonunda ev tertemiz ve hepimiz pek mutluyduk.
Zannetmeyin ki yazlığa geldim, akademiyi boşladım! Temmuz başı katılacağım kongrenin sunumunu hazırlamışlardı eş yazar arkadaşlar. Onun üzerinden geçip düzeltmeleri/eklemeleri yaptım. O da aradan çıkmış oldu :) Bir de A.beyciğimle yazdığımız bir makalemiz var, ben bir şeyler yazıp ona bir takım görevler vermiştim. O da onları tamamlayıp bana paslamıştı makaleyi iki gün önce. Hemen bekletmeden üzerime düşenleri yaptım. Top yine onda, rahatım bir süre :)
G.'ü akşam evine bırakırken kayınvalidemlere de uğradım. Biraz onlarla hoşbeş ettik, özleşmişiz birbirimizi. En son Şubat'ta Bergama'da görüşmüştük yüzyüze. Bahçeyi teftiş ettim, yine çok güzel :) Erik ağacının dalları eğilmiş ağırlıktan, nar çiçeklenmiş, ortancalar tam şenlik halindeler, güller de öyle... (Ailecek emektar Anadolumuza atlayıp çok gezdiğimiz çocukluk-gençlik dönemlerinde babama takılırdım, "gezmek iyi hoş da bir yazlığımız olmadığından bir yaz aşkım bile olmuyor şu hayatta" diye. 96 yazında bu evi aldıklarında "sana yaz aşkı yaşatamadım ama aşkının olduğu yerden yazlık aldım" demişti rahmetli (S.'ların yazlığına yakın diye almıştık burayı, daha nişanlı bile değildik oysa ama evleneceğimiz kesin gibi bir şeydi) . Sonra biz evlendik S. ile, O.bey doğdu bir kaç sene sonra ve o 6 yaşındayken de boşandık. Sonra sonra (artık biliyorsunuz) üniversiteden arkadaşım A.beyciğimle sevdalandık birbirimize. Ve tahmin edin onların yazlığı da nerede? Evet bildiniz, o da burada :) Böylece babacığımın "aşkının olduğu yerden yazlık aldım" cümlesi 2.kez doğrulandı. Bereketli bir sahil kasabasıymış burası velhasıl :P (Dolayısıyla evet, kayınvalidemler de annemlere çok yakın oturuyorlar. Böylece yazları iki ev arasında gidip geliyoruz biz de, yazları bir tür misafircilik oynuyoruz :P))
İş güçten henüz ne bisiklete bindim ne de denize girdim, yarından itibaren deniz sezonunu açmayı ve bisiklete binmeye başlamayı umud ediyorum!
Bu arada İclal Aydın'ın kitabına başladım akşam, sakin sakin ama insanı içine çekiveren bir dille yazmış yine. Çok beğendim, akıp gidiyor roman.
Ben de onu soracaktım, yazlığa gidildi madem denize neden girilmiyor, diyecektim. Tamam aldım cevabımı, ancak sıra geliyormuş. Haydi güzel deniz banyoları ve keyifli sürüşler olsun. :)
YanıtlaSilİclal Aydın'ı ben de aldım ve ufukta hiç öyle bir belirti yokken, tatilde okurum dedim. Bakıciiz artık. :))
İclal Aydın'ı bitirmek üzereyim. Akıp gidiyor, öneririm :)
SilSelam yazlığın yerini tahmin etmeye çalışıyorum diye düşünürken buldum. Bergama yakınları sonra fotoğraflardan çıkarırsın dedim. Sonra ay ne meraklısın. Neden mi Ege'li olunca deniz kenarlarını biliyor ve özlüyorum. Hani kalbim Ege'de kaldı şarkısı gibi. Pandemiden dolayı bir buçuk yıldır gitmiyorum. Senede iki defa mart baharı görmek için birde ekim yazın son günlerini kaçırmamak için Ablam ağbim Selçuk'ta yaşıyor ziyaret eder kardeşleri görürü Ege'nin havasını alır ruhumu yeniler gelirdim. Hani merakım ondandır art niyetim yoktur. İclal Aydın'ın kitabını okudum. İnstagramda paylaşmıştım. Kitapta memleketim Akhisar geçiyor çok hoşuma gitmişti. Sevgiler .Bol yüzmeli tatiller.
YanıtlaSilYazlık Dikili'de :) Bergama'ya çok yakın, evet :) Daha önce yazışmıştık sanırım, benim annem de Kasaba'lı (Turgutlu'lu). Çocukluğunda yazlarını hep Ege'de geçiren biri olarak benim için güzel bir sahil kasabası burası :)
SilDikiliyi severim. Sakin bir yer. Akhisar'a en yakın deniz. Kardeşim Aliağa'da oturuyordu. Sıksık oraya ve çevresine giderdik. Foça ve çevresi. Görümcemin yazlığı Burhaniye'de o çevreyide çok gezdik. Şimdi Selçuk Kuşadası ve Şirince çevresini geziyoruz.sevgiler Ege'nin sahillerine kucak dolusu selam
SilOturup tüm kaçırdığım günleri okuyunca, hayatına yeniden dahil olmuşum gibi hissettim nedense, hiçbirşey kaçırmamışım gibi:) bu yazlıkların hep yakın olmuş olmasına tesadüflerin ötesinde anlamlar vermeye çalıştım kendimce:) babacığının cümlesi içime işledi ama ne asil bir adam ya şu cümle çok şey ifade ediyor. Yazlığa gidip hala akademiyle uğrşaman bana kendimi iyi hissettirdi zira ben de köye giderken yanıma alacağım bilgisayar ve işlerimi ayarlarken kendime yandaş bulmuş oldum. Hem köyde dinlenip hem de bir kaç işi tamamlamayı planlıyorum. Temizlik için yardım almak bence güzel fikir olmuş. daha az yorucu işlerle meşgul olmak lazım. Bir arkadaşım demişti ki senin beyin gücün önemli onu kullanacak işler yapacaksın daha kıymetli beden gücü kullanmayı gerektiren işleri paslayacak başkalarının da para kazanması için imkanlar sunacaksın böylece sen daha faydalı ve verimli bir insan olmuş olacaksın:)
YanıtlaSilerikler şahane görünüyor... Bol bereketli çok yüzmeli çok gülmeli ve çok üretmeli bir yazlık olsun canım benim
Babam çok alem adamdı. Siniri burnunun ucunda (ama bize karış değil hiç, yapılan haksızlıklara, aptallıklara daha çok) karadenizli bir adamdı ama ben her şeyi konuşabilirdim onunla. şakalaşırdık, gülüşürdük. Ne büyük zenginlikmiş, her geçen gün biraz daha inanıyorum buna :)
SilBilgisayar ve internetin olduğu her yerde çalışabilmek özgürlük şekerparem. köyde daha huzurlu çalışacağına eminim :)
Yazıyı ve yorumları okuduktan sonra bir durup düşündüm; ben neredeyim? İmrenecek ya da özlenecek bir şey var mıydı okuduklarımda? Şöyle diyeyim: Hayatımın bir bölümü, çocukluğum daha çok, şehirde geçti, şu an bulunduğumuz yerse yazlıktı ve aynı zamanda köy, hatta köyün tıpkı Antalya gibi mirastan kızlara verilen ekilemez, dolayısı ile değersiz ve ağırlığı kumluk olan kısmı. Başkasını almaya paramız yetmezdi zira! Bizimkiler toprak getirttiler falan, sonra ekip biçildi, meyve ağaçları dikildi ve artık şehire dönemekten vazgeçtik, yaz kış kaldık. Hem köy, hem kışlık, hem de yazlıktı. Şimdiyse şehrin en gözde bölgesi ve biz için hem yazlık hem kışlık ama yine de eksik... ve özlem! Yorumların içinden Sevgili Butterfly'ın köyde olma hali imrendirdi beni, bir köyümüz var ama o da çooooooooookkkk uzakta:) Yazlıksa çok anlamlı, keyifli çoookkk da güzel bir kelimedir. Size iyi eğlenceler Sevgili Şule.:)
YanıtlaSilSevgili Buraneros,
Silİstanbul'da doğup büyüsem de çocukluğumun tüm yazları Turgutlu'da anneanne-dede evinde geçti. Hâlâ özlemle anarım o kasaba günlerini. Benim için yazlık, denizden daha çok Ege'nin o özlediğim günlerine en yakınlaştığım zaman sanırım. Yoksa denize girmek hele yaş aldıkça benim için cazibesini baya bir yitirdi. Ama işte İstanbul'daki apartman dairesinde yaşayamadığım bahçe keyfini (küçücük de olsa), kasaba'daki evin terasını yıkadığımız gibi yıkadığımız verandaları, bahçelerde güneş altında kurutulan domates salçasının kokusunu duymak bana çok iyi geliyor burada :)
Yine de geçen seneye dek gezmek varken yazlıkta oturmak çok cazip gelmezdi bana. farklı yerleri gezip ara ara konakladığımız bir mekan olarak kalması daha iyi gelirdi. Ama iki yazdır tüm bu salgın telaşının içinde kurtarılmış bölge gibi geliyor :)
not: dün leyla'nın rose'unu aldım. sizi anarak deneyeceğim bir akşam :)
Ohh tertemiz evde nasıl güzel oturulur!
YanıtlaSilBazı yerlerde insanın sanki kaderi mi belirleniyor, benim için de böyle bir Ege kasabası var, acısıyla tatlısıyla hep hayatımın akışını değiştirmiştir.. Tuhaf...
Ege güzel yerdir :) İnsanları da ayrı güzeldir :) Şu kaderi değiştirmiş ege kasabasını yazarsın belki bir ara, ne güzel olur :)
Sil