13.Haziran / Pazar

Sabah uyanıp biraz yatak keyfi yaptım. "Kalk da yürü biraz" "ay hiç yürüyecek halim yok" şeklindeki iç ses diyaloglarımı tembellik lehine sonlandırdıktan ve "yürüyüşe yarın başlarım" diye kendimi ikna ettikten sonra simit almak için dışarı çıktım. Fırına uğrayıp döneceğim sözde. Kapıyı çekmemle birlikte anahtarı evde unuttuğumu fark ettim! O.bey evde ama uyuyor ve dün akşam bana "beni yarın sabah elleme de uyuyayım" diye tembihte bulunmuş durumda! Ne yapayım? Ben de kendimi yürüyüşe vurdum :) "Akılsız aklın cezasını ayaklar çeker" ile "tembellik etmedim bak yürümüş oldum" arasında gezinerek yarım saat kadar yürüdüm. E o sırada marketler de açılmıştı, bir de meyve-sebze alışverişi yaptım, saat hemen hemen 10:30 olmuştu, eve döndüğümde. O.beyciğimi aradım korka korka "kapıda kaldım" diye. Kapıyı açtı ki ne göreyim, uyanmış zaten ve de kahvaltı masasını hazırlamaya başlamış :) Oh be :)

Aheste kahvaltı sonrası gazete okudum, çamaşır yıkadım, çevrimiçi bir kongreye bildiri özeti gönderdim, kısacık bir zoom toplantısı bile yaptım. Asıl yapmam gereken sınav sorularını okumaya başlamayı geciktirmek için elimden geleni yaptım yani! Ama başlayınca da hızlı ilerledim. 5 soru sormuştum. İlk iki soruyu okudum bile ki bugünümün hedefi de buydu :)

Günün kalanında Yekta Kopan'ın kitabını bitirdim ve Ece'nin kitabındaki 2.bölümü okudum (Siz de yapar mısınız bilmem, yemek yerken en sevdiğim yemeği bitmesin diye azar azar yeme ritüelini sevdiğim kitaplara da uygularım ben. Bitmesin diye az az okurum! (Küçükken yazları Kasaba'da anneannemlerle, teyzemlerle, dayımlarla ve kuzenlerle birlikte olmayı çok sevsem de İstanbul'da kalan babamı çok özlerdim. Onun hafta sonları geldiğinde çarşıya çıkıp aldığımız kitapları da böyle günlere bölüp katık ede ede okurdum, bittiğinde babam gelecek diye düşünerek, araya başka kitaplar sokarak :) )) Ece'nin kitabına da aynısını yapıyorum. Daha iyi bir dünya için ne yapabiliriz'in yanıtını 10 maddede verdiği için her gün bir maddesini okumaya karar verdim. Daha fazlasını değil. Dün ilk bölümü okumuştum. Bugün de 2.sini :)

Akşamsa 2.sezonu başlayan Lupin'in ilk iki bölümünü izledim. Omar Sy çok başarılı bence Lupin karakterinde. Bayıla bayıla izliyorum, öneririm :)

Bugünün dizeleri Nazım'dan zira balkonumdaki sardunyalarıma her baktığımda aklıma ilk gelen bu dizeler oluyor :)

"Ne güzel şey hatırlamak seni : 
bir mavi kumaşın üstünde unutulmuş olan elin 
ve saçlarında 
vakur yumuşaklığı canımın içi İstanbul toprağının... 
İçimde ikinci bir insan gibidir
                                  seni sevmek saadeti... 
Parmakların ucunda kalan kokusu sardunya yaprağının, 
güneşli bir rahatlık 
ve etin daveti : 
kıpkızıl çizgilerle bölünmüş 
sıcak 
koyu bir karanlık..."
Bu fotoğrafa giydirdiğim şarkı tabii ki "sardunya" :) 


10 yorum:

  1. zorunlu yürüyüş ardından ne çok şey sığmış küçücük pazar gününe. Ebn de bu hafta sonunu 10 kaplan gücünde geçirdim:)) bir ara yazacağım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. oh süper, senin için de pek sevindim şekerparem :)

      Sil
  2. Sardunyalar nefis, ekşi kokulu yapraklarına bayılırım. Ankara'da iken annem, anneannem sardunya büyüteceğiz diye helak olurlardı. Evlenip Antalya'ya gelince yer-gök sardunya ve ekmediğin yerde biter modunda oluşuna çok şaşmıştım. Bence en kalender ve en neşeli saksı çiçeği.
    Ben da Mare of Easttown izliyorum bu ara, 2 bölüm kaldı, bitince Lupin'e niyetliyim.
    Gönlümce, ağrısız yürüyüş yapabileceğim günleri özlemle bekliyorum. Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. benim en sevdiğim çiçektir diyebilirim sardunya için :) Anamı ikna etsem gül dikip tutturacağım diye sarfettiği emeği hiçe sayar tüm güllerin yerine sardunya dikerim mesela yazlıkta da! gül, lale gibi nazlı değildir ve şenlik gibi açar ya, çok hoşuma gidiyor o hali :) tam da dediğiniz gibi yani öğretmenim: kalender ve neşeli :)
      dizler hallolsun, sizi tutamayacağız gibi bir his var içimde :)

      Sil
  3. Yazıda gülücükler açmış hep! :)
    Sabah kapıda kalmanın ne harika getirisi olmuş, ben de çocuklarım küçükken artık hangi vitaminin mineralin eksikliğiyse, o kadar sık anahtarı unuturdum ki, herkesin diline düşmüştüm. sonunda kocaman bir askı alıp boynuma asmıştım! neyse şimdi geçti o hallerim ama taş şeklinde içine anahtar sığan kutular var, baya gerçek taş gibi duruyor, ondan aldım, sakladım içine anahtarımı :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. taş şeklindeki kutu şahane fikirmiş. gerçi benim çok anahtar unutma huyum yoktur da, kafa nerdeyse artık kapıdan çıkarken, kapıyı çektim ve "ah" dedim :P neyse fena da olmadı, belki beynim bana yürüyeyim diye oyun oynamıştır :P

      Sil
  4. Bence, tam son yorumda dediğin gibi beynin sana oyun oynamış şekerparem. İyi de olmuş, hem yürümüş, hem iş halletmişsin.
    Sardunya severim, sardunya şarkısını ve sardunya seveni de severim. :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sardunyasever de seni pek sever, bilirsin :)

      Sil
  5. Sardunyalar çok severim. Bu sene soğuk vurdu. Ama yinede kurtuldular.Yerlerini çok sevdiler. Susuzluğa dayanıklıdırlar. Şimdi bir kısmı Sinop'gidecek Gül gibi kocaman kocaman açtılar. Yürüyüş yapmak güzel. Kağıt okurken bende bahane bulurdum Sonra başlayasaya kadar. Sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben eskiden böyle değildim aslında, sınavı yaptığım gün okumamla nam salmıştım hatta. ama bu bilgisayar üzerinden yanıt kağıdı okumak ne kadar sıkıcı anlatamam size!
      bu sene çok soğuk yaptığı bir iki gün ben içeri kapalı balkona aldım sardunyaları. onun dışında hep dışardaydılar ve en coşkun yazlarını geçirmeye hazırlar galiba. bu da dikiliye gidecek 1 hafta sonra :)

      Sil