Ardından eve gelip ne zamandır üşendiğim bir işe giriştim: Hem O.cığım hem de kendim için yazlık-kışlık dönüşümünü yaptım. Keşke yazlıkları hiç kaldırmasaymışım diye de düşünmedim değil, zira evin içinde zaten sürekli aynı şeyleri giyip durduk!
Akşamüstü ise çayımı alıp elime Şermin Yaşar'ın kitabını bitirdim. Gerçekten güzel yazmış. Bazı yerlerinde kahkaha attım, bazılarında hüzünlendim ama genel olarak hafiflikle okudum. İyi geldi.
Akşama doğru O.bey eve intikal etti (Bugün öğlen gibi babasından çıkıp Kalamış'a gitmişti ("Fenerbahçe-Kalamış sahili halkındır" eylemine)). Oğlumla da biraz sohbet muhabbet ettikten sonra o odasına çekildi ben de salonda film izledim. Geçenlerde Ümit Kıvanç önermişti, gerçekten etkileyici, bir o kadar hüzünlü bir gerçek yaşam öyküsüydü: A Hidden Life...
Bugün film seyredecek halim kalmadı artık, ama bakayım buna yarın filan. :)
YanıtlaSilEvet ya, artık dışarı çıkma ve evde giyme üniformalarım var. Giy, çıkar, yıka tekrar aynı döngü. Bir çeşit kolaylık sağlıyor ama bir yandan da bıkkınlık geliyoree. ;)
evet yahu hepi topu iki üç kıyafet kombinasyonu ile yılı tamamladım resmen! bıkkınlık geliyoree ve gitmiyoree :)
SilBenim bir yıldır hiç giymediğim kıyafetlerle doldu ev:) taşınırken de acaba pandemi biterken giyermiyim dediğim kışlık botlarım çizmelerim vardı:)) Bu filmi de yazayım izlenecekler arasına. Bana bu ara zaman yetmiyor sanki sakin yaşamayı deneyimlemek istiyorum artık:))
YanıtlaSilevet evet botlar falan da öyle, çıkarıldılar, ayakkabılıkta arzı endam edip kaldırıldılar :)
Silbu yaz en az bir ay tatil yazıyorum ben sana. dinlen vallahi biraz. çok yoruldun gerçekten
Vallahi ben de aynı şeyi düşünüyorum ama hemen bir suçluluk kaplıyor içimi 1 ay çok fazla çok ayıpmış gibi geliyor hemen vazgeçiyorum :(
SilÜstüste o kadar çok film izledim ki bir süre ara vereceğim. Belki arada 1-2 dizi.
YanıtlaSilBen dolap hacmini biraz genişleteli kaldırmaz olmuştum yazlık-kışlık, herkes yerinde mevsimsel uykusunu uyuyordu. Lakin ankara'ya gelirken valiz hazırlamak için dolabın kapağını açtığımda şaşırdım, bu giysiler kimindi, benim böyle gömleğim mi vardı, aa böyle bir elbisem de varmış. Yemin ederim unutmuşum. Bütün kışı pijama, eşofman ve doktora giderken giydiğim bir siyah elbiseyle geçirdim. oturup ağlamak istedim :(((
bugünler de geçecek öğretmenim, ağlamayalım, boşverin siz. hem şöyle düşünelim bakın: kıyafetlerimiz hiç eskimedi bu yıl :)
SilBen de anneme kahvaltıya gitmek istiyorum ama. İzmir'i buraya getirsinler:)
YanıtlaSilen kısa zamanda kavuşursunuz inşallah :)
SilAlmanya'ya ilk geldiğimde çok şaşırmıştım kimse kışlıklarını kaldırmıyor, tshirtlerle paltolar yanyana. 3 sene ben kaldırdım indirdim. 4. sene... Durumu kabullendim :)))) Dün mesela kızım askılı giymişti bugün içi polarlı ceketle çıkıyor.
YanıtlaSilen güzeli o ama benim o kadar da yerim yok ki, bir kısmını kaldırmalıyım illa ki :(
Sil