Sabahın 7'sinde uyandım yine. Biraz telefona bakıp oyalandım, whatsapp'ten babalar günü mesajlarımı gönderdim, sonra kalkıp kendime şöyle güzel bir pazar sabahı kahvaltısı hazırladım. Dün "Ben de özledim" de bittiği için artık dizi eşlikçim Grace and Frankie (Bu diziye E.cığımın önerisiyle başlamıştım, çok keyifliydi ama araya Leyla ile Mecnun girince uzun bir ara vermiştim). O arada oğluş uyanıp giyindi ve babasına gitti kahvaltıya. Kahvaltı ardından babalar günü kutlamaları için telefon görüşmelerimi yaptım.
Günün kalan kısmı yaz için evi hazırlama (yollukları süpürüp, silip kaldırma), yazlık için valiz hazırlama (valize koyduğun her şeyi ilk önce dene ki üzerine olmuyorsa koyma! kilo aldığın için kendine bazen kız, bazen de "aman canım, sağlığım yerinde atlattım ya şu salgını, daha ne olsun" diye yatıştır) gibi aktivitelerle geçti.
Öğleden sonra anneme uğradım, yardım edilecek bir şeyler olabilir diye. Ama ablam orayı da halletmişti sağ olsun. Biraz oturup kahve eşliğinde sohbet ettik, derken kuzenlerden birinin eşinin gıybetini yapacakken tam, benim, adamcağızın adını hatırlayamayıp "neydi çocuğun adı ya, Bahadır mıydı" soruma ablamın "Neydi gerçekten Vedat mıydı" demesiyle birlikte (yanlış anlamayın yeni bir damat değil, 30 yıldır ailemizin bir üyesi bu enişte bey) zavallı annemin yaşadığı şaşkınlık karşısında gülme krizine girdik :) Zira adamcağızın adı bu uydurduğumuz iki isimle de uzaktan yakından ilgisi olmayan, ne baş harfi ne harf sayısı tutan bambaşka bir isim gerçekte (sonradan hatırladık tabii :P) Annem benim ortaokul arkadaşlarımı bile ad-soyad hatırlar, biz ablamla babama çekmişiz, kuzen eşi gibi hiç de uzak olmayan akrabalarımızın isimlerini bile unutabiliyoruz! (rahmetli babam da yeğenlerinin isimlerini bile hatırlayamaz, kardeşleriyle konuşurken "ufaklık ne yapıyor", "delikanlı ne alemde" gibi genel tanımlamalarla toparlardı konuyu ya da daha bir gün önce pikniğe gittiğimiz, gayet samimi olduğumuz komşumuzun adını hatırlayamadığı için "nasılsınız hanımefendi" gibi hitaplarda bulunurdu. )
E bugün babalar günü! Onu, bu hayattaki kahramanımı, anmadan yapabilir miyim hiç?
Baba, zekadır, merhamettir, adalet duygusudur, sözünü esirgememek, koruyup kollamak, çocuklarına ve tüm sevdiklerine kanat olmaktır. Benim babam böyle bir babaydı...Işıklar yağsın üzerine...
Ay şu pazar yazın tüm yorgunluğumu aldı, söylenip duruyordum nasıl pazar hep çalışarak geçti diye, bu yorumu yazarken hala gülüyorum. Şu isim neydi bana bi diyiver :))) ben de farklı değilim mahcup olmamak için bazen tanımış gibi yapıp inşallah beni tanıdınız mı demezler inşallah dediğim çoktur:)
YanıtlaSilBen de bu fotoğrafınızı çok sevdim, şimdi bir kitabın sayfalarından bakacak sana.
Gül gül, biz de çok güldük halimize :)
SilAllah rahmet eylesin, nasıl da güzel bakmış kızına....
YanıtlaSilBen de çok şaşırdım toplam akraba sayısı (eşim ve çocuklarımı da saydım) 11 olan biri olarak, isim unutulacak kadar büyük aileye de biraz imrendim şimdi :)
çok sağol C.ciğim, hayatı boyunca öyle baktı sanırım canım babam :)
YanıtlaSilbizim anne tarafı küçüktür de baba tarafı öyle böyle değil gerçekten kalabalıktır. Bir de tabii çok sıkı fıkı olup sık görüşmeyince oluyor böyle kazalar :P
Babasızlık kaç yaşında olursan ol zor :/
YanıtlaSilAllah analarımıza sağlık sıhhat versin, başımızdan eksik etmesin ♥
kesinlikle öyle şekercim. burnumun direği sızlıyor hep. ve evet, annelerimiz uzun yıllar sağlıklı bir şekilde bizimle olsunlar :)
SilYattığı yer incitmesin huzurla uyusun babacığınız. Bende de tam tersi, annem 5 ayın içinde Allahaısmarladık bile diyemeden gitti 16 yıl önce, sanki dün gitmiş gibi, kaç yaşına gelirsen gel anne ihtiyaç gerçekten. Babam şükür sağ ama pandemi yüzünden onu da 2 yıldır görmüyorum.
YanıtlaSilÇok komik bir komşumuz vardı ben küçükken, baldızı ziyarete geldi İstanbuldan, çok hoş genç bir kadın. Dayım janti, havalı bir adam, kadına kur yapacak aklı sıra. Komşu öyle velet ki adını sorunca "Nafile" dedi. Kadının adı Ayla oysa. Dayım 2 saat boyunca kadına Nafilanım diye hitap etti iyi mi? Yıllarca unutamadı bu hezimeti tabi ki :)))
ahahaha, nafilanım süpermiş :)
Silmadem isimlerden gidiyoruz. bir kuzenimin adı "mehtap", yeni taşınan komşuları adını sorunca mehtap ablamın eşi "ayışığı" demiş. insancıkları baya bir süre "ayışığı hanım" diye hitap etmişler :)