Sabahın 6'sında uyandım yine. Biraz yatakta keyif yaptım, ardından çay demleyip elime kitabımı aldım, O.beyciğim uyanıncaya dek okudum yine. Sonra aheste bir kahvaltı yapıp dışarı çıktık birlikte. Önce kargo teslimi yaptık (dersimde en yüksek performansı gösteren öğrencime hediye kitap yollayacaktım ya onun için (Deli Tarla'yı seçtim hediye olarak bu sefer)), sonra fotokopiciye gidip O.cığımın okuması gereken makalelerin çıktılarını aldık ve oradan da kitapçıya geçtik (O.bey babalar günü için babasına kitap aldı). O.'ı eve bırakıp balıkçıdan M.cuğumun pek sevdiği somonlardan aldım ve ona gittim. Biraz pencere önü sohbeti yapıp hasret giderdikten ve maaşını çekip bıraktıktan sonra eve döndüm ki Parıldayan Çiçek'in gönderdiği hediye kitapla karşılaştım. Heyyoo :)
Öğleden sonra kısa bir yürüyüş yaptım (bu yürüyüşleri rutine bindiremedim bir türlü, kızıyorum kendime!) Bunun dışında kitap okumaya adadım kendimi. (Yine bir doz Ece, ardından Ahmet Ümit). Yarın biter herhalde "Kayıp Tanrılar Ülkesi". Genel olarak hiç başarılı bir insan değilimdir katil kim diye tahmin etme konusunda. Ama bu sefer bir tahminim var, doğru çıkarsa kendimi iyi/zeki hissedeceğim :)
Yemek yapma/yeme sırasında da "Ben de Özledim"e devam ettim(k). İlerledikçe daha güzelleşti sanki. Bugün yine baya güldüm izlerken kendi kendime :) Beni sanırım en çok, bunu Ekmekçimle yazışırken ona da dedim, en ciddi zamanlarda bile goygoya bağlayabilme potansiyelleri güldürüyor. Kafamdaki dostluk tanımına uyuyor bu halleri zira. Yanında sonsuz zırvalayabildiğin, şımarabildiğin, birlikte en saçma şeylere saatlerce gülebildiğin insanlarla birlikte olmak kadar iyi gelen bir şey var mıdır ki insana? Çok özledim şöyle yanaklarım ağrıyıncaya dek güldüğüm, eğlendiğim, "oh be" dediğim dost sofralarını...(Bunu yazdım ve ardından aşağıdaki dizeler geliverdi dilimin ucuna. Şiir Bülent Aydın' ait (Ne yazık ki sosyal medyada Nazım'ınmış gibi etiketleniyor ama alâkası yok. (Bir defasında "bu Nazım'ın şiiri değil" dedim diye bana tavır aldı bir facebook arkadaşım (ay bunu da yazınca "benim böyle bir şiirim yok" diyen Ataol Behramoğlu'na, "hayır var, araştırmanızı öneririm" yazan aklı evvel kişilik geldi, göbeciğimi hoplatarak güldüm :P (evet, göbeğim var :P (yine anlamsızca parantez açmaya başladım, merak buyurmayınız, hepsini bir bir kapatacağım))))))
Ah siz !İlk demleri vurgun yemiş
bir nasılsın diyemediğim dostlarım
Apansız çöken duygulu akşamlarım
Dokuyan el, uyuyan toprak
Bir bardak çay sunmak isterim size
Bir bardak çay içmek elinizden
- demli olsa, tadı da buruk-
Dostlarım
çay olsun, demli olmasa da olur
siz olun, çay olmasa da olur !
"benim böyle bir şiirim yok" diyen Ataol Behramoğlu'na, "hayır var, araştırmanızı öneririm" çok sesli güldüm buna, hala devam ediyorum gülmeye:)
YanıtlaSilbenim son zamanlarda en çok kullandığım kelime "şuursuz"! bir tür küfür gibi kullanıyorum. ama şimdi bu örneğe yakışmıyor mu sence de? şuursuzluk değil de nedir yani bu? :P
Sil"Şuursuz" benim de çok sevdiğim bir kelime ve buraya çok yakışır Şulem :)
YanıtlaSilHüsnü Arkan'ın bu şarkısını hiç bilmiyordum. Hem de sesi ne kadar genç ve tonu, okuyuşu ne kadar farklı! :)
YanıtlaSilParantezlerini severim. :))
hüsnü arkan'ın bu albümünü dinle mutlaka. hepsi birbirinden güzeldir şarkıların.
Silparantezlerim sana kurban olsun :))
Ahiyy post-truth işte bu ya... Bunu diyebilmek koca şaire! :))) Sinirli bir şekilde güldüm. Tüm şiir kitaplarım Bursa'da, bu yaz onları getireceğim çünkü "canım çok fena Ece Ayhan çekti şu an!" :)
YanıtlaSilehem Ece Temelkuran'mış ayol :))))) bugün var bir şey bende.
Silsosyal medyada karşımıza çıkan bu aşırı özgüvenli ve herşeyi bilen insanlara alıştığımı sandığımda karşıma çıkan bu vaka beni yine şaşırtmayı başarmıştı. düşünsene, adam "böyle bir şiirim yok" diyor, karşısındaki emin "araştırmanızı öneririm" diye yanıt yazıyor. hayır ne araştırsın adamcağız? "ay yazdım mı acaba böyle bir şey " diye mi?!! inanılmaz gerçekten!
Silsen yine de ece ayhanları toparla gelince, belli ki canın çekmiş :)