17.Haziran / Perşembe

Bugün sabah güz döneminde kim ne ders verecek ana temalı ilk bölüm toplantısına katıldım. 50 yaşımda kendimi hâlâ yeni ders verme aşamasında bulmak iyi mi (yeni ders vermek tazelenmektir aslında bu iyi  yanı) kötü mü (yine ders notu hazırla, sınav soru havuzu oluştur derken bir sürü iş demek tabii) bilemesem de bunu kendim arandım, o bir gerçek!  Neyse, toplantının bitmesi 11:30'u buldu. Ardından hızlıca bir pazar turu yaptım. 

O.bey haftaya ben 10 günlüğüne yazlığa gittiğimde babasında kalacak aslında ama babası da bir sonraki hafta sonu yazlık tadilatı için evde olmayacağını bildirmiş, öyle olunca O.cığım evde yalnız olacak. Onun keyfine diyecek yok gerçi (arayıp da bulamadığı bir şey evde bensiz kalmak)  ama bu benim için buzdolabında ısıtıp yemelik bir stok olmalı demektir ! Bu yüzden de saat 14:00'deki bir başka toplantıya dek mutfakta bir yandan Leyla ile Mecnun'un sonrasında çekilen "Ben de özledim"i izledim (ekibin hatırına izliyorum yoksa öyle akıp gitmiyor aslında) bir yandan da oğluşun favori yemekleri ne olur diye düşünüp börek, zeytinyağlı barbunya ve köfte yaptım.

Bu salgın dönemi böyle enteresan bir dönem oldu. İki ders arasında yemek yapmak, ortalığı temizlemek ya da toplantı sırasında ara ara mutfağa gidip yemek pişmiş mi diye bakmak genel geçer şeyler oldu. Hiç sevmedim bu her şeyin birbirinin içine girmesini ama aşılanmalar arttıkça bu kabusun sonuna geliyoruz herhalde, yavaş yavaş ve inşallah :)

Mesai bitince de çayımı demleyip kitabımı aldım elime. Ahmet Ümit her zaman olduğu gibi bu sefer de çekti beni cinayet örgüsünün içine. Bir de Bergama bağlantısı olunca tabii, tam yeme de yanında yat bir roman oldu benim için :) 

Romanda da sürekli sözü edilen Berlin'deki Bergama Müzesini ve Asisi'nin muhteşem panoramasını gördüğüm için kendimi şanslı hissediyorum. İyi ki gitmişiz, iyi ki gözlerimiz dolu dolu gezmişiz hem sergiyi hem panoramayı. Şu salgın bitince tekrar gitmek istediğim yerlerden biri Berlin. (Diğeri Lizbon :) İkisine de ikişer kez gittim ama daha kezlerce gidebilirim doğrusu). 


Bu kadar Bergama dedikten sonra Akropol'den bir fotoğraf koymadan olmaz :) İliştirdiğim şarkı ise Sema Moritz'den, en sevdiklerimden...

10 yorum:

  1. Çok damardan bir şarkıcının damardan bir şarkısı! Hangisi değil ki? Sema Moritz yaşanmamış zamanlara, cızırtılı radyo günlerine, ülkenin, özellikle İstanbul'un şık ve çok halklı yıllarına nahif bir duygu seyahati demek... bence.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sema and taksim'le tanımıştım ilk 1994'de, vurulmustum. o gün bugündür takipteyim. her şarkısının ayrı yeri var bende...

      Sil
  2. Selam, Berlin'eoğlum ve gelinimin tiyatrosu vardı. İzlenek için gitmiştik. Son gün iki saatlik zamanım vardı. Bergama Müzesi'ni gezdim. Iyi ki gezmişim. Berkin'i çok sevdim. Lizbon'u görmedim. Seyahatleri özledik. Evet hayat garip bir hal aldı. Evlerimiz iş yeri oldu. Sizin işiniz daha zor. Sevgiler.

    YanıtlaSil
  3. şu salgın geçsin, ekonomi de biraz yoluna girsin, gezeceğiz yine inşallah :)

    YanıtlaSil
  4. Berlin'deki Bergama Müzesi'ni gezdiğini hatırlıyorum, heyecanını da. :)
    Yine görmek kısmet olur, umarım. Sana da bana da! :))

    Sema'nın on sene önceki bir albümünü defalarca defalarca dinlemiştim, ipodumda kayıtlıydı. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. inşallah diyorum ekmekçim, gezelim, yiyelim içelim, kâm alalım dünyadan :)

      Sil
  5. Yeni ders vermek acayip heyecanlı bence 60 ında bile deneyimlemeli:) soru havuzu kısmı sıkıcı ama ona bir asistan bulmalı:)
    yazlık dönemi başlıyor haa, kıskandım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yeni ders güzel ama bir döneme 3 yeni hazırlığı biraz zorlayıcı! Neyse ki yardımcı olacak asistanlar var da ben asistanlardan yardım istemeyi unutmusum 15 yıldır, onu da hatırlamam gerek!

      Sil
  6. Yavaş yavaş ve inşallah! :) Evet, aynen, amin diyorum!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. vallahi rüyalarımda geziyorum artık. o derece özledim :)

      Sil