19.Nisan / Pazartesi

Nasıl geçtiğini anlayamadığım bir pazartesi günü oldu bu!

Sabah kahvaltısından sonra bilgisayarın başına oturdum, öğle yemeğine dek çalıştım önce. Yemek sonrası (neyse ki yemek hazırlama da bir nevi mola sayılabilir çünkü o sırada bir yandan Leyla ile Mecnun'u izliyorum) tekrar oturduğum masadan akşamüstü Miço'ya mama ve yoğurt mayalamak için süt almak üzere kalktım. İyi ki de mama ve süt bitmiş de ben de zorunlu olarak çıkmışım dışarı, zira böylece bakkalın yanındaki apartmanın bahçesini saran mor salkımların açmaya başladığını görüp biraz enerji depolayabildim şükürler olsun :) 

Gelip balkonda çay keyfi  yaparak da bugünün tek düzgün molasını verdim! Biraz sosyal medyada gezindim, biraz Bülent Şık'ın "Bizi Yeryüzüne Bağlayan Hikayeler"ini okudum. Okurken aralarda O.bey'e de ilgimi çeken yerlerini aktardım hatta, "sen de okumalısın bu kitabı" diye diye. 

Akşam yemeği sonrası ise tekrar oturdum masanın başına, yaptığım analizlerde bir şeyi oturtamıyorum, ona takıldı aklım, bu saate kadar da kalkamadım. Bu arada süt ne oldu diyecek olursanız, onu otomatiğe bağladım sayılır, o yüzden başında durmam gerekmiyor, kaynadıktan yaklaşık 1 saat sonra mayalanacak kıvama geliyor ve 5 dakikamı bile almıyor :)

Bugünün dizeleri Adnan Yücel'in "Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek" adlı muhteşem şiirinden... Gördüğüm mor salkımlar leylakları çağrıştırdığı için...Bir de bu şiir hep çok özel olduğu için :)

"Aşksız ve paramparçaydı yaşam
bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Aşk demişti yaşamın bütün ustaları 
aşk ile sevmek bir güzelliği 
ve dövüşebilmek o güzellik uğruna. 
işte yüzünde badem çiçekleri 
saçlarında gülen toprak ve ilkbahar. 
sen misin seni sevdiğim o kavga, 
sen o kavganın güzelliği misin yoksa... 
...
Saraylar saltanatlar çöker 
kan susar bir gün 
zulüm biter. 
menekşeler de açılır üstümüzde 
leylaklar da güler. 
bugünlerden geriye, 
bir yarına gidenler kalır 
bir de yarınlar için direnenler..." 
 

6 yorum:

  1. Mor salkım ve leylak zamanı değil mi... Evde kala kala doğanın uyanışını kaçırır olduk. Bu hafta bir ara mor salkım avına çıkıyım ben de :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çıkın çıkın, şenlik gibiler...yılın en sevdiğim zamanları bunlar :)

      Sil
  2. Leylakların güldüğü zamanları en kısa sürede görmek dileğiyle...
    İmza: Bir leylak tutkunu :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu dileğe katılmamak mümkün mü :) Daha var sanırım o zamanlara ama biz beklerken leylaklardan, mor salkımlardan aldığımız umutla bekleyelim yine de :)

      Sil
  3. Mor salkımlar nefis, şiiri "yeryüzü aşkın yüzü" oluncaya dek okuyacağız, bekleyeceğiz. :)
    Bugün bizim mahallede de yeni açılmış mor salkım gördüm, koklamak için maskemi indirdim. Şöyle buram buram koktuğunu rahatça duysak...

    YanıtlaSil