Erkenden uyandım bugün. Biraz gazeteleri oku, biraz internette gezin derken oğlum da uyanınca kahvaltı masasına oturduk. Kahvaltı sonrası yakındaki markete gidip biraz alışveriş yaptım ve "her şey ne kadar pahalı yahu" diye söylene söylene eve döndüm! Ardından mini bir toplantıya katılıp bir de telafi dersi yaptım (sınavdan bir önceki derslerdeki yüksek katılımı çok seviyorum :P) Sonrasında bilgisayarı kapatıp balkona attım kendimi. Çiçeklerimle ilgilendim biraz. Orkidelerimden biri, iki farklı yerden filiz vermiş, çiçek açacak. Nasıl sevindim onu görünce. "Aferin kız sana" diyerek sevdim onu, diğerlerine de "arkadaşınızdan feyz alın, hadi sizi de göreyim, filizlenin artık" diye gaz verdim. O.beyciğim çok gülüyor benim bu çiçeklerle konuşma halime. Ama canlılar yahu, cevap vermiyor oluşları beni duyup anlamıyorlar demek değil ki! Hem doktorlar "siz konuşursanız sorun yok, bitkiler yanıt verirse problem var" demiyorlar mı :P
Balkonda otururken telefon görüşmelerimi yaptım. Hiç sevmiyorum telefonda konuşmayı aslında ama hele de şu zamanlarda telefon iletişimin en önemli kısmı ne yazık ki...Çay içerken O.ciğim de geldi balkona, anne-oğul sohbet ettik biraz, planlar yapıp hayaller kurduk, iyi geldi ikimize de :)
Feryal Öney'in İş Sanat'taki konserini izlemek ise bugünümü aydınlatan en kayda değer faaliyetti. Türküleri sevdiğimi beni tanıyan herkes bilir ama Azeri türkülerine özellikle meylim vardır, itiraf etmem gerek! "Arzu kızım" bu yüzden bu konserin favorisi sanırım (sanırım diyorum çünkü diğerleri de çok güzeldi (ya bak şimdi diğerlerine haksızlık ediyormuşum gibi geldi! (neyse işte siz anladınız beni, hepsi güzel, dinleyin bence (bu parantez olayının en zor kısmı da açtığım parantezleri kapatma zorunluluğuna çok takılıyor olmam (sanki excel'de formül yazıyorum da doğru şekilde kapatmazsam hata mesajı ile karşılacağım gibi bir stres!)))))
Feryal Öney'i ben bu sabah dinledim, nasıl değişik, hoş sesi var. Bazı türkülere çok yakışıyor. :)
YanıtlaSilHiç sevmiyorum telefonda konuşmayı yazmışsın ya, ilk zamanlar seninle telefonda konuşurken şaşırırdım, sözün biter çat kapatırdın. :)) Sonra alıştım tabii. ;)
ahahaha :) ay güldüğüme bakma, utandım bir miktar ama telefon özürlüyüm şekerim ben :)
YanıtlaSil