Bir iki gün önce, rahmetli Mina Urgan'ın şu cümleleri düştü önüme:
Yıllar önce okumuştum "Bir Dinazorun Gezileri"ni ama hatırlamıyorum tabii ki. Yine de belki, içimde bir yerlerde yer etmiş "küçük mutluluklara sığınma" tutkumun temelinde bu kitap ve bu satırlar vardır diye düşündüm okuduğumda...
Bu ara her akşamüstü yaklaşık 45 dakika yürümeye çalışıyorum. Hem kilolarım aldı başını gidiyor diye, hem de yürüyüş ruh halime iyi geliyor diye. Yürürken bazen müzik dinliyorum, bazen telefonla konuşuyorum bazen kitap dinliyorum. Eve dönünce de "sandalye yogası" denen ve benim gibi orası burası ağrıyan 50+ kadınlar için önerilen 10-15 dakikalık hareketleri icra ediyorum. Yoruluyorum ama ilk günkü kadar sürünmüyorum artık neyse ki :P
Bir kaç akşamdır da oğluşumla "Prens"in yeni sezon bölümlerini izliyoruz. Yine çok iyi. Hatta sanki bu sezon daha da iyi.
Az önce de Kafatv'de Mehmet Aslantuğ ile yapılan söyleşiyi izledim, "Bir İstanbul Masalı" ile ilgili. Sonra canım ağabeyime yolladım, "bu adamı sana benzetirim hep, burada da mimikleriyle, gülüşüyle aynı sen" diye. Sonrasında birbirimizi ne kadar çok sevdiğimize dair yazıştık bir süre. Bu hayattaki şanslarımdan biridir kendisi. Kuzen olmanın ötesinde bir kıymettir benim için ağabeyim. Belki bir gün, "hayatımı şekillendiren 3 erkek" diye bir yazı yazarım. O üçlüden biri kendisi zira. Diğer ikisini bu blogu okuyan herkes biliyor zaten: babam ve dedem...
Son olarak, bu sabah canım başkanın ses kaydını dinlediğimi de yazayım. İnsan belediye başkanının sesini özler mi yahu? Özlemişim vallahi!
Mina Urgan kitaplarını okuyalı çok oluyor. Alıntı zaten yaşam felsefem, çoğu insan tarafından bunca mesele varken dünyada böyle duyarsız bir neşeye nasıl sahip olabilirsin alt metinli söz, yazı vb. ya rağmen. Aslında benim gibiler daha hassas ve kafamız bu kötülüklerin etkisyle dolu.
YanıtlaSilumudumuzu yok edemeyecekler :)
nasıl mutlu oluyorsak öyle devam yola :)
Silve evet umutsuz yaşanmıyor :)
Canım yaaaa. İçimde kapılar açtın, yazacağım yarın için!
YanıtlaSilAbinle birlikte neşeyle sağlıkla upuzuuuuun yıllarınız olsun 💐
ay hadi yaz, çok merak ettim :)
Silsağol canımın içi, inşallah
Bir tane kişisel gelişim newsletter'ına bulaşmışım nasıl olmuşsa hatırlamıyorum ama diğerlerine göre daha samimi, seviyorum. Dün onda Mina Urgan'ın düşüncesine yakın bir şeyler diyordu: dünyanın daha duyarlı bir yer olmasını (yumuşamasını, iyi olmasını) beklemektense sen biraz savunmanı arttır diyordu. Bence kendine küçük mutluluklar bulmak, ve bunlara tutunmak da güzel bir savunma biçimi.
YanıtlaSilBir de hayatını şekillendiren erkekler deyince oğlunu da sayacaksın sandım :D Dedenle ilgili postlara denk gelmemişim demek. Oysa her yazını okuyorum demesem de sık sık buradayım diye düşünüyordum.
ne güzel yazmışsın joecuğum , evet, küçük mutluluklara tutunmak bir savunma biçimi...
Silhayatımı şekillendiren derken aslında derdimi çok iyi anlatamamışım sanırım, sen yazınca durup tekrar okudum. hayatımı değil de beni şekillendiren demeliydim aslında! ve haklısın, beni değilse de hayatımı şekillendiren erkek oğlum :)
Mina Urgan'ları tekrar okumak gerek. Öyle güzel tespitleri var ki. İnadına başımızı dik tutup güleceğiz , bu da bizim başkaldırımız hayata...
YanıtlaSilbazen kütüphaneye dalayım ve tüm okuyup beğendiğim kitapları yeniden okuyayım diyorum Handancım. Ama aklım da yenilerde kalıyor :(
SilEvet bu da böyle bir tutunma çabası gerçekten...
Yürüyüş ve egzersiz işlerine çok sevindim, her zaman yanındayım o konuda, ne zaman yürüyüş arkadaşı istersen amadeyim. :))
YanıtlaSilcanım Ekmekçim, yürüyelim valla :)
Sil"Bir Dinozorun Anıları"andan da çok etkilenmiştim ben. Tarih kitapları böyle olsa, tarih dersini severdim belki okulda.
YanıtlaSilHemfikirim seninle delicim. Bir de benim şansıma (şanssızlığıma) herhalde tarih öğretmenlerimin hepsi ruhları ölmüş gibi tiplerdi. Mır mır anlatırlardı, hiç dinleyemedim :o
Sil