14 Haziran 2025 Cumartesi

Bugün mezunu olmasam da 5 yıl okuduğum ve beni ben yapan lisemin talaş böreği günü vardı, gittim tabii ki. Öncesinde canım D.cığımı yeni evinde ziyaret ettim, kahve-çay eşliğinde birbirimizi hayatımızdaki son gelişmeler hakkında güncelleyip dertleştikten sonra birlikte okula yollandık. Kendisi 11 yaşımda girdiğim o kocaman kapılı okulda ilk arkadaş olduğum, 5 yıl sıra arkadaşlığını bir kez birbirimizi kırmadan sürdürdüğüm, sonra da hiç ayrılmadığım kişidir. Kalbimdeki yeri ayrıdır her zaman. 

Sevgili okulumu binaları, bahçesi yenilenmiş haliyle görmek çok hoşumuza gitti. Bu ülkede çok alışık olmadığımız bir şeydir bu, biliyorsunuz. Güzel bir bahçenin içindeki, karakteri olan 2-3 katlı bir bina yıkılır ve yerine saçma sapan ve kocaman bir "şey" dikilir genelde! Oysa bu sefer öyle olmadı neyse ki, eski, alışık olduğumuz bina tasarımının korunmuş, çok sevdiğim bahçesindeki ağaçlıklı yolun aynen kalmış olduğunu görmek beni çok mutlu kılıyor. Bir de bu yıl 40 yıl evvel fen dersimize girmiş canım adaşçığım hocacığımın dersi ile müdür muavinimiz sevgili M. hocamızın derslerine girdik. Mezunlar günü için organize edilen çok hoş bir uygulama bu da. 40 yıl evvel oturduğumuz sıralara (tabii daha modernlerine) oturduk ve sevgili hocalarımızı dinledik, karşılıklı o günlere döndük. Fotoğraflar çektirdik bol bol, anılara daldık hep birlikte. Beter ülke ve dünya gündemine biraz ara vermek bana çok iyi geldi doğrusu. 

Dönüşte önce oğluşla yemek yedik sonra biraz anneme uğradım, sonra da yürüyüşe çıktım. Ağaçlardan gelen mis gibi ıhlamur kokuları eşliğinde kendi kendime "aa şu manolya ağacı açmış", "aman ortancaların rengi ne güzel", "mor salkımlar 2.tura dönüyorlar" diye diye yürüdüm. İstanbul bu ara ayrı bir güzel sanki...

Mart ayında kayınvalidemin Bergama'daki evinin balkonunda coşmuş halde olan telgraf çiçeğinden bir dal koparıp getirmiştim. Sevdi yerini besbelli :)