Yine hayran hayran baktık denize, martılara...Ne zaman İstanbul'a bakıp tekrar aşık olsam ona, babam gelir aklıma ilk, onun İstanbul sevgisi... Bir de Nazım gelir aklıma, onun da İstanbul hasreti. Dün ikisi de aklımda, kalbimdeydi..İçimden konuşup durdum, uzun uzun baktım Boğaz'a, her ikisi için de.
Dün Gülhane'de bir ceviz ağacı değildim. Boğaz'da bir martıydım daha çok...
Ohhh içim açıldı teşekkürler.. Şu mavinin alttaki turkuaz tonu var ya........!
YanıtlaSilfotoğraf, gözün gördüğünün yanında çok sönük kalmış C.ciğim. Boğaz şov yaptı resmen, o kadar güzeldi...
Silİstanbul'un delisiyim :)
YanıtlaSilben de :)
SilO zaman ne diyoruz; "Yarim İstanbul, gel öpeyim gerdanından." :*)
YanıtlaSildiyelim, diyelim :)
SilParalelden bildiriyorum. :) Deniz ve martılar... Çocukluğumdan beri bana da en çok huzur veren ikili. Bursa'da her kafama estiğinde denize ulaşmam zor olsa da martımız her daim tepemizde en azından, çok şükür. :))
YanıtlaSilİzmir efesi babam için de denizin yeri ayrıydı. Nurlarda uyusun sevgili babalarımız komşucum. 🙏
Canım adaşçım özlemiştim seni, hoşgeldin :) martılar burada da kedi ve köpek mamalarına dadandıklarından sadece deniz kenarında değil bizim ev gibi denize görece uzak yerlerde de boy gösteriyorlar :)
Sildenize girmem gerekmiyor, bakmak ya da deniz yoluyla seyahat etmek bile bana çok huzur veriyor gerçekten...