23 Şubat 2025, Pazar

Bugün sabah kahvaltısına sevgili Z.ve S.'i davet etmiştik. Bol sohbet, bol çay ve mis gibi Ankara simidinin eşlik ettiği kahvaltımızda gezi planları da yaptık. Bakalım gerçekleştirebilecek miyiz :)

Bu hafta sonu kimle görüşsem, "bu havada gittin mi/geldin mi Ankara'ya ?" diye sordu bana şaşkınlıkla. Oysa trenle gitmek özellikle böyle havalarda çok konforlu. Sis olsa uçak kalkmaz, kar olsa Bolu dağı trafiğe kapanır falan ama tren tıngır mıngır gidiyor, daha ne isterim :)

Bu akşamüstü de trene binip döndüm İstanbul'a. Yolda Deniz Yüce Başarır'ın "ben okurum"unda Ece Temelkuran'la yaptığı Virginia Woolf söyleşisini dinledim biraz. Biraz Ekmekçimden aldığım Engin Akyürek'in öykü kitabını okudum, biraz da gözlerimi kapayıp "Masal Terapi"yi dinledim. 4 saat yol zaten hepi topu. Bizim gibi İstanbul'da yaşayıp saatlerini trafikte tüketen insanlar için nedir ki :P

Trenden inince oğlum karşıladı istasyonda. Koluna girdim, sohbet ede ede eve yürüdük birlikte. O yattı bile, ben de bloga yazıp yatayım, yarın ilk dersimi yaparak açacağım bahar dönemini. Açıkcası canım artık ders falan anlatmak istemiyor ama biliyorum kendimi, sınıfa girince gaza gelip anlatırım enerji dolu bir şekilde. Hem zaten ennnnnn sevdiğim dersle başlıyor hafta, şükürler olsun:)

 

Dün bir arkadaşım instagramda kar fotoğrafı ile birlikte bir Turgay Fişekçi şiiri paylaştı. Ben ki Turgay Fişekçi'yi çok severim, okumamışım bu dizeleri. Ne güzelmiş oysa...O halde ben de lojmandan kar fotoğrafı eşliğinde paylaşayım şiiri: 

Gece yağmaya başlayan kardan mı nedir?
Saklamak zorunda olduğum kocaman bir sevinç varmış gibi
Çok güzel şeyler söyleyecekmişim de
Söyleyemiyormuşum gibi dolu dolu yüreğim.

İnsanca bir gülümsemeye rastladım
Hıdrellez günlerinde salıncaklarda sallanan insanların
Gönülleri kadar hafif.
Baloncunun peşinden koşan çocuk yüreği gibi sevdalı.
Al, yeşil, sarı balonlarımız olsun n’olur diyen
Bağlara gidelim.
Asma çardaklarda yatalım gecelerde
İsteyen sabahlasın, istediği kitapla
İncir, üzüm, nar, şeftali
Hepsi hepimizin diyen..

Sevginin, dostluğun, arkadaşlığın dışında
Hiçbir anlama gelmeyen
İnsanca bir gülümsemeye rastladım.

Merdivende verdiğin sarı kasımpatıyı unutmadım.
Sevdiğim bir şiir kitabına taktım onu
Karıştı çiçeğin şiirlere.

Kolunu boynuma doluyorsun otobüste
Çocuğunu seven bir anne gibi.
Yakınlığımız insanlığımızdan geliyor
Ne kadar insanlaşırsak
O kadar arkadaşız.

Kar dinmek bilmiyor dışarıda...