Ablam Mısır gezisinden dün akşam geldi. Annem de yavuklusuna koşan genç kızlar gibi, sabahtan, koşarak evine gitti. (Tabii tek başına gitmedi, ben de gittim onunla, çorba ve zeytinyağlı kereviz yaptık birlikte). Halbuki bir haftadır, oğlumla birlikte el üstünde tuttuk kendisini, canı sıkılmasın diye dört döndük çevresinde ama insanın evi başka. Ablamla aynı evde oturmasalar da aynı apartmanda oturdukları ve ablam günün çoğu zamanını annemde geçirdiğinden, annemin kendi evini benimkine tercih etmesini anlıyorum tabii ama bu kadar çaktırmasaydı, iyiydi :P
Bu sabah uğradık oğluşla "hoşgeldin"e, ablamdan Mısır anılarını dinledik biraz. Sonrasında annemi de alıp kuaföre, sevgili A.ağabeye gittim. Git gel trafik, iki kadının saçı, kesimi falan derken 4 saati harcadık ama iyi oldu, yüzümüz şekle şemale girdi biraz :)
Dün anamı evine bıraktıktan sonra açılmak için şöyle bir yürümüş ve tabii ki yakınımızdaki kitapçıya uğramadan edememiştim. Füruzan'ın ilk öykülerinin yer aldığı ve yeni çıkan "Gece Yarısı Mavisi"ni aldım kendime. Eve gelip, çayımı koyup, ayaklarımı uzattım ve kitap okudum sonra. Zaten incecik bir kitaptı, bitiverdi hemen, ama çok güzeldi. Turhan Selçuk'un çizgileriyle daha güzel...Arkasındaki "Fürüzan Edebiyatını Dünden Kuşatmak" adlı yazı da etkiledi beni. Kadın olmak, bu ülkede kadın olmak, 1950'lerde kadın yazar olmak ne zor dedim kendi kendime okurken...
Füruzan'ı nispeten geç okumuş biri olarak, candır diyorum. Üstelik bana bir yazımın içinde şu cümleleri yazdırmıştır:
YanıtlaSil"...bir gün İstanbul'da, Haydarpaşa Garı'nda, kitap fuarında,* Kadıköylü olduğunun altını sıklıkla çizen, o ân için hâlâ tek bir kitabını bile okumamış olduğum Füruzan, duygulu, sıcacık ve etkileyici bir üslup ve küçük bir kız çocuğu tazeliğinde, doğrudan yüreğe işleyen kelimeleriyle yaptığı kısa konuşmasıyla bir ânda ruhumu ısıtıverdi, ele geçirdi! O duygu, o güzel ve içtenlikli kelimeler şırıl şırıl yüreğime akarken, o küçücük kıza, o nahifliğe koşup sarılasım da geldi. Buna rağmen her kitap siparişimde listeme bir kitabı giriyor fakat daraltma yapınca da ilk çıkanlardan biri o oluyordu. Sonunda, en son siparişimde, kısalığını da gözeterek bir kitabını siparişe ilave ettim!"
Ve sonrası kankalık tabii ki:))
Ve aile fertlerinin aynı apartmanda oturması, biz gibi insanlar için şahanedir. Başka tür ailelerde felaket sebebidir:)
Füruzan'ın ilk 47liler'ini okumuştum, sanırım üniversite 1 yazında. Çarpıldım ve sonrası geldi, parasız yatılı, gül mevsimidir ve diğerleri. Son kitabı "Akim Sevgilim" ise diğer tümünün aksine hiç sarmadı beni. Çok üzülmüştüm. O yüzden bu ilk öykü kitabına cankurtaran gibi sarıldım, beni yanıltmadı neyse ki :)
Silaile bireylerine yakın oturmak gerçekten nimet, hele de İstanbul gibi bir şehirde! iki adımda ulaşabiliyor olmak haytaı kolaylaştırıyor
Ne çabuk geçiverdi seyahat zamanı diyesim geldi, gerçekten de denildiği gibi sayılı gün işte! :)
YanıtlaSilEvlerine kavuşanların keyfi daim olsun. :)
evet canım, geçiverdi bir hafta. çok sağol :)
Silan itibarıyle Füruzan'ın kitabı ısmarlanmıştır :)
YanıtlaSilyakın olsak elden verirdim hemen size öğretmenim. ekmekçim'e ileteceğim hemen mesela :)
SilAnnemde böyledir evinden çıkmak istemez biraz oğluna gitmeyi seviyor gibi ama kalmaya değil. Biz de böylemi oluruz o yaşlara gelince acaba. Hülya
YanıtlaSilvallahi yaşlılık zor Hülya hanım. ben daha kolay bir yaşlı olmak istiyorum ama nasıl olacağım, Allah bilir :)
Sil