Geldi, gelecek, yağdı, yağacak denen kar, sonunda yağıyor. Bizim buralara az az ama olsun, "İstanbul'a bu sene kar yağdı" diyebileceğiz.
2-3 gündür kendimi daha iyi hissediyorum. Bunun en büyük nedeni sanırım youtube'da önüme düşen şu Sinan Canan videosu:
Sinan hocanın öğüdüne uyup, son günlerde akşam yatmadan önce şükrediyorum hayatımdaki güzelliklere. Deneyimlediğim şey şu, daha huzurlu uyuyorum ve gün içinde de kendimi daha iyi hissediyorum. Öneririm :)
Dün Trabzon'dan gelen küçük halamı (kan bağım olan büyük halamı 3 yıl önce kaybettik, çok özlüyorum onu. Dün gelen ise, kan bağım olmayan ama can bağının kan bağından farksız olduğunu deneyimlememize neden olan küçük halam) karşılayıp, yağan karın güzelliğine baka baka anneme geldik. Özleşmişiz halamla söyleşmeyi. Biraz sohbet, biraz eskileri anma, gidenleri yad etme, çaydır, börektir, akşam yemektir derken geçti günümüz.
Bu sabah erkenden uyandım, oğluşa kahvaltı hazırladım, okula yolculadım. Ona söylemedim ama içimden de söylendim, "her üniversite tatil yaptı, niye yapmadılarsa bunlar" diyerek. Benimki okula varınca aradı: "okul tatilmiş, dün gece e-posta atmışlar ama ben kontrol etmediğim için görmemişim" diye. "Eh" dedim ben de "boşver, karın tadını çıkar, bu vesile ile dışarı çıkmış oldun" :)
Sabahın köründe doktora öğrencimle toplantımız vardı zoomdan, onunla tezi hakkında konuştuktan sonra bir başka devlet üniversitesinde girdiği araştırma görevliliği sözlü sınavını ve hocaların tarzını anlatıp umutlu olmadığını söyledi, morali bozuk bir şekilde. Ben de rahmetli babamı anarak "babam beni sabahları -hayırlı muvaffakiyetler dilerim- diyerek geçirirdi okula. Anlamsız bulurdum, başarının hayırlısı mı olurmuş diye. Oysa oluyormuş, yaşayarak deneyimliyor insan. O yüzden hiç kafana takma, kazanırsan ne güzel ama belki de kazanamazsan senin için hayırlı olmayacağı içindir" dedim. N.ciğime iyi geldi bu konuşma, yüzündeki ve ses tonundaki değişimden anladım. Sonra düşündüm, benim babamı anmadan geçen bir tek günüm yok. Ne güzel :)
Bugün bizim semt pazarımız var malum, gidip alışverişimi yaptım ardından. Dönerken eski blog zamanlarından canım arkadaşımın yeniden blog yazmaya başladığı haberini aldım: Omelas Günlükleri. Bence son zamanların en güzel haberi buydu. Az önce de (pazar alışverişini yerleştirdikten sonra yani) oturup bir heyecan okudum. Onun yazım tarzını ve hayata bakışını özlemişim, ne güzel oldu yeniden yazmaya başlaması. Başlı başına bir mutluluk sebebi :) **
Şimdi kalkıp akşam yemeğe gelecek misafirlerim (halam, annem, ablam) için güzel bir yemek hazırlayayım izninizle. Keyfim yerinde. Ay, aman, nazar değmesin :)
Şuleciğim senin babanla olan bağın, benim ananemle olan gibi, o nedenle anlıyorum, her gün anıyoruz ve en zor anımızda ya da birinin en zor anında yine onların bilgeliklerine çıkıyor yolumuz... Ne şanslıyız
YanıtlaSilBahsettiğin bloğa gittim demin :) Her gün ya da en azından düzenli yazacak yeni bir blog katıldı aramıza, çok mutlu oldum, çünkü gerçekten bu ufacık yazılar gün içinde ne zaman beş dakika boşum olsa blogger'a bakan (benim de sosyal medyam bu ne yapayım :))) biri olarak, bazen hiç yeni yazı olmayınca bozuluyorum. Çok sevindim.
Kar fotosu istereeeem.
Nurlarda yatsın ikisi de ve tüm sevdiklerimiz. Şanslıyız evet, hiç gitmesinler içimizden, kalbimizden, beynimizden :)
SilBloglar can şenliği vallahi :)
Fotoğrafı sen istedin diye ekledim ama karlar içinde kış geçiren senin için "kar nerede" diyebileceğin bir fotoğraf sanırım :P
:)) Fark ettim, hemen tıkladım, yok yahu gözüküyor. Bu sene bizde de ancak bu kadar yağdı zaten ama yağan kalıyor eksilerde olunca hava. Her yer buz... Hiç sevmem, korkarım.
SilSinan Canan'ı seviyorum ve izliyorum, ben de. :)
YanıtlaSilC.ciğime kar fotosu için ben de bakınıyorum ama bir türlü yerlere konmuyor o beyaz şeyler, havada uçuşuyor sadece. :))
şu anda anneme şükür videosunu izlettiriyorum. zorla,evet :)
Silkar bizim buraları es geçiyor hep ekmekçim :)
Canım Şule’m. Yazmadığım zamanlarda burada okuduklarım bazen öyle birebir aynı hissiyatta oluyordu ki… Çok teşekkür ederim, çok:)
YanıtlaSilcanımsın. kocaman sarılıyorum. en kısa zamanda ya bir konser organizasyonu ya da bir moda çay bahçesi organizasyonu gerek bize :)
SilEvet evet eveeettt
SilAz olduğunda şükretmeyi çok olduğunda hamd etmeyi bilmek gerekli :)
YanıtlaSilBu arada ben Omelas Günlükleri'ni tanımıyordum. Bir ara tanışayım kendisiyle :)
az-çok fark etmez, sahip olduklarımız için şükretmek önemli gerçekten :)
SilAynen o da doğru :)
SilŞulecim bu Blogspot'un benle bir derdi var sanırım, her seferinde pasaport sorması bir yana kendi blogumda yapılan tüm yorumlara cevap verdim, seninkine gelince yorum yayınlanamadı diyor. En az on kere denedim ııh! Yanlış anlamayasın diye buraya yazayım dedim. İnşallah bu yorum yayınlanır ;) Sevgiler
YanıtlaSilbu ara bir şeyler var sizinle blogspot arasında gerçekten öğretmenim. dert etmeyin siz, ben öyle kolay kolay yanlış anlamam :)
SilBizde yerlere, hatta her yerlere konmuş çok kar var, Sevgili Okul Arkadaşım'a da yazdığım gibi bir ayıklarsam makineden herkeslere yollayacağım ki kalitelerinin ne olduğunu bile henüz bilmiyorum şu an Şule:)
YanıtlaSilay ne güzel :) biz de cuma sabahı karlı bir sabah uyandık neyse ki :) bir de ben ankaraya geldim ki, burada özellikle kampüste her yer kar. mesudum buraneroscuğum :)
SilBenim oğlan metrodan geri döndü. Hahaha. Orada bakmayı akıl etmiş. Neyse metro ev on dakika mesafede , olan altı buçukta kalkıp onu yolculayan bana oldu :D
YanıtlaSilakılsız başın cezasını bir ayaklar bir de anneler çeker diyebilir miyiz o zaman Handancığım :P
Sil