Ne güzel bir karla uyandık cuma günü. Sabah erkendi ve tam da Elektramın bahsettiği "kar sessizliği" vardı. Pek severim herkesin uykuda olduğu sabah saatlerinde ortalıkta gezinmeyi (Son zamanlarda pek yapamıyorum gerçi, zira neden bilmem yatak çekiyor beni sanki ). Bir kez uyanınca da yatmak gelmedi içimden. Pencere önündeki karanfili ve yılbaşı çiçeğini camlı balkona korumaya aldım, fotoğraf çekip yârime gönderdim ve oğluşa kahvaltı hazırladım arada mutfak penceresinden yağan kara bakarak. Sonra da trene atlayıp Ankara'ya geldim.
Yol boyu önce Nilay Örnek'in "Nasıl Olunur" serisindeki son podcast'ini dinledim. Alzheimer konusunda uzman bir nörologtu konuşan. Ve bazen hüzün, bazen kaygı eşlik etse de bilgilendim anlatılanlarla, iyi oldu. Aralarda blog kızları ile yazıştım bir de, ki yolculuğun en keyifli kısmı buydu :) Ve tabii öğrencilerimin ders kayıt problemleri ile ilgili mesajlarına yanıt vermeyi ihmal etmedim. Bir de son zamanlarda heyecanla okuduğum ve bana "arkası yarın" hissiyatı veren Kuyruksuz Kedi'nin blogunu açtım. Yine çok beğendim yeni yazdığı bölümü. Benim gibi paralel evrenler, zamanda yolculuk konularını pek seven biri için bulunmaz bir yazı dizisi olmakta :)
Zarif eşim garda beni karşıladıktan sonra önce bir sahlep molası verdik kendimize, sonra evimizin prensesini okuldan alıp Ankara'nın meşhur ASPAVA'larından birine gidip tıka pasa yemek yedik. Minnak halini bildiğim E.hanımın, ekip liderliği yaptığı 2.ve 3.sınıflarla ilişkisini, onları telefonla tatlı-sert yönlendirmesini görüp "vay be" dedik yârimle, "vay be, ne ara büyüdü bunlar" :)
Akşam da üniversiteden A.cığıma (eski eşten bana kalan kıymetli miraslardan biridir kendisi :P) gittik, annesinin vefatı nedeniyle başsağlığı ziyareti mahiyetinde. Babam vefat ettiğinde annemlere gelip yanımda insana huzur veren haliyle durmasını, bir iki lokma yiyeyim diye beni ikna edişini unutamam A.'nin. Bazı dostlar, dostluklar hep çok özel...
Bugünse sakin bir Ankara günü. Çok soğuk ama aydınlık. Evde kımkımlanıyoruz yârimle. ("kımkımlanmak" tanımı, G.cuğumun kelime dağarcığıma kattığı şahane bir betimlemedir, pek sever ve pek bir şey yapmadığım, yaptığım işleri de bin saate yayarak yaptığım günler için kullanırım)
Son olarak, bugünün videosu dün blog kızları ile yazışırken A.cuğum vesilesi ile dilime takılan türkü. Nazım'ın dediği gibi:
kendilerinden kederli,
daha uzun ömürlü kendilerinden..."

Arkadaşınıza bizler de başsağlığı dileyelim. Allah rahmet eylesin.
YanıtlaSilAnkara'nın ASPAVA'sı meşhur olacak kadar varmış değil mi? :)
teşekkürler...
SilASPAVAlar efsane vallahi, ben çok seviyorum.
Ne güzel bir fotoğraf o öyle. İnsanın orada oturup şiirler okuyası geliyor. Ve ne güzel türkü sahiden. Türküler, şiirler eksik olmasın omzundan kuşum.
YanıtlaSilgörsen mini minnacık bir balkon ama nefes aldırıyor bana inan cancağızım. beklerim :)
SilEnerjinize hayranım. Bir avmde aspavada iskender yedik berbattı. Bazı aspavalar güzel. Müzik harika. Sevgiyle kalın.
YanıtlaSilçok teşekkürler, sevgiler :)
SilValla tebrik ederim Şulem, hava şartlarını düşününce "gitmiş midir Ankara'ya" diye düşünmüştüm senin için. Yolda manzara pek güzeldir eminim, sağlıkla gel İstanbul'a. :)
YanıtlaSiluçak, otobüs falan olsa cesaret edemezdim de tren tıngır mıngır gidiyor ekmekçim, hiç tereddüt etmedim :)
Silyarın akşam şehrimize dönmüş olacağım inşallah, yoldan fotoğraf çekerim senin için :)
Arkadaşınıza başsağlığı diliyorum. Allah sabrını arttırsın İnşAllah.
YanıtlaSilSade, hoş, huzurlu günlerin hastasıyım. Betimlemelerin güzelliği ile okumak çok keyifliydi.
Ve elbette huzuru arttıran türkülerimiz iyi ki varlar. :))
çok teşekkürler, beğendiğinize sevindim
SilFotoğraftaki maviler morlar tam İstanbul şehir ışıkları :) Ankara nasıl? Daha da karlı mı?
YanıtlaSilAnkara daha soğuk daha karlıydı tabii ki :) ama bu gece istanbul en soğuk geceyi yaşatacakmış bize, hayırlısı diyelim :)
SilBu kar serüveninde olmak isteyeceğim en güzle yerde, trendeymişsin ya, çok imrendim. Çok özledim tren yolculuğunu. Aslında Ankara'yı da ve lezzetini hayal meyal hatırladığım Aspava pidesini.
YanıtlaSilBen de bu sabah pek kımkımım :P hooop, kaptım ben bu lafı. Zarif eşine selamlar, sana da iyi yolculuklar şimdiden.
ay evet, trende olmayı ben de seviyorum, cuma günü daha da güzeldi, baya bir süre kar manzarası ile gittik.
SilKeşke ayarlasak da bir haftasonu gelseniz. bizim lojman gayet büyük (istanbuldakinin aksine) . sığışırız hep birlikte, ne şahane olur :)
Muhtemelen o soğuk bize doğru gelecek ki enfes de bir kar yağışı süreci yaşadık yıllar yıllar sonra, umarım birden eriyip yok olmazlar.:)
YanıtlaSilhepimize ne iyi geldi kar değil mi buraneroscuğum?
SilBazı anlar hiç unutulmuyor, değil mi ?
YanıtlaSilYok unutulmuyor. film sahnesi / fotoğraf karesi gibi bellekte durabiliyor yıllarca..
Sil