18 Ağustos / Perşembe

26 yıldır, başka yerleri gezsem(k) de, yaz tatillerim(z)in vazgeçilmez mekanı Dikili'dir her zaman. Bu sene de ablamın iki kemosu arasındaki 6 günü değerlendirip, kaçtım yine gönlümün efendisi Ege kasabasına :) 

Baktım, geçen yaz "Dikili bereketlidir bizim için! Bizim yazlık, eski eşin ailesinin yazlığı, yeni eşin ailesinin yazlığı, yeni eşin eski eşinin ailesinin yazlığı hep burada :P Bence bir tür sit-com çevirebilecek malzeme çıkar bu ekipten ama diğer paydaşlar buna henüz hazır değil sanırım :P" diye yazmışım. 

Gerçi bu yaz, babamın yokluğu ve ablamın hastalığı yazlık günlerine damgasını vurduğundan, bizde de sit-com'luk ruh hali yoktu ama yine de 5-6 gün sakin ve hüzünlü de olsa bir yaz mutluluğu yaşadık, buna da şükür dedirten cinsten.

• Çığlık kıyamet martı-karga sesleri yerine usul usul "guguuuuk guk" diyen kumru sesleriyle uyandım. Gözümü açtığımda da yârim yanımdaydı ki daha ne isterim :)

• Sabah yürüyüşleri yaptık, sonrasında da "efendi Ege Denizi"nde "çil çil koşuşan balıklar"la birlikte yüzdük. 

• Geçen sene gitmek istediğimiz ama bir türlü zaman yaratamadığımız Küçükköy (Yeniçarohori) gezimizi bir akşamüstü gerçekleştirdik. Ayvalık yolu üzerindeki bu küçük sanat köyüne vuruldum resmen, ayrılmak istemedim. Resim galerilerini (Suna Tüfekçibaşı'nın çok katmanlı İstanbul tablolarına bayıldım mesela. Kıraarthane'nede ise sevgili A.'ın da bir tablosunun olduğu karma sergi çok iyiydi ama mekan başlı başına bir sanat eseriydi zaten!) gezdik, Boşnak mantısı yedik, mübadelenin izlerinin olduğu kent müzesini ziyaret ettik ve ortaçağdaki baskı tekniklerinin sergilendiği ve çalıştayların yapıldığı küçük ama müthiş bir yaşayan müzeyi de ihmal etmedik!

• Eve dönüş yolunu biraz uzatıp Cunda'yı da ziyaret ettik, Ayvalık tostumuzu yedik. Ben yol boyu tüm mübadilleri ve Feride Çiçekoğlu'nun "Suyun Öte Yanı" kitabını anarak, usul usul "samyotisa"yı da mırıldandım tabii ki!

• Bu arada baş sağlığına gelenler, sıklıkları azalsa da, sürüyordu, onlarla anıları yad ettik, babamızın ruhunu şad ettik.

• Kilerdeki eski mi eski iki ahşap sandalyeyi mavi-beyaz boyadım, gayet güzel oldular. Bizimkiler pek beğendi, babam da yattığı yerden gördüyse beğenmiştir eminim. 

• Arkadaşımızın bahçesindeki "kurt üzümü"nün hem tadına hem görünüşüne bayıldım, seneye bizim için de yetiştirmesi için söz de aldım. Yoo yo, hiç ısrar etmedim, kendi gönüllü oldu :)

• Son gecemizi de çocukluktan beri arkadaş/dost/kardeş olan iki adaşa (eşim bey ve arkadaşı A.bey) eşlik ederek ve uzun zamandır içmediğim kadar içerek tamamladım(k), pişman değilim(z) :)

Bu yazının şiiri ise belli, anlamışsınız zaten, Can Yücel'den "Buluşmak üzere":

Diyelim yağmura tutuldun bir gün 

Bardaktan boşanırcasına yağıyor mübarek 

Öbür yanda güneş kendi keyfinde 

Ne de olsa yaz yağmuru 

Pırıl pırıl düşüyor damlalar 

Eteklerin uça uça bir koşudur kopardın 

Dar attın kendini karşı evin sundurmasına 

İşte o evin kapısında bulacaksın beni 

Diyelim için çekti bir sabah vakti 

Erkenceden denize gireyim dedin 

Kulaç attıkça sen 

Patiska çarşaflar gibi yırtılıyor su ortadan 

Ege denizi bu efendi deniz 

Seslenmiyor 

Derken bi de dibe dalayım diyorsun 

İçine doğdu belki de 

İşte çil çil koşuşan balıklar 

Lapinalar gümüşler var ya 

Eylim eylim salınan yosunlar 

Onların arasında bulacaksın beni 

Diyelim sapına kadar şair bir herif çıkmış ortaya 

Çakmak çakmak gözleri 

Meydan ya Taksim ya Beyazıt meydanı 

Herkes orda sen de ordasın 

Herif bizden söz ediyor bu ülkenin çocuklarından 

Yürüyelim arkadaşlar diyor yürüyelim 

Özgürlüğe mutluluğa doğru 

Her işin başında sevgi diyor 

Gözlerin yağmurdan sonra yaprakların yeşili 

Bi de başını çeviriyorsun ki 

Yanında ben varım