Sabah bizim çekirdek ekip (whatsapp adımızla BOSP), kahvaltı yapmak bahanesiyle buluştuk. B.cığım benim ilk yüksek lisans tez öğrencimdir (salgından hemen önce bizim evde doçentliğini kutlamıştık), Ö.cığım da doktoramı aldıktan sonra verdiğim ilk derste (yüksek lisans için bilimsel hazırlık dersiydi) öğrencim olmuştu. Canım P.umla ise onu İTÜ'den öğrenci olarak hatırlasam da asıl bir önceki üniversiteme tıfıl bir yardımcı doçent olarak geldiğinde (ki ben de ondan biraz daha deneyimli bir yardımcı doçenttim o zaman) başlamıştı arkadaşlığımız. Bu üçlünün "abla"larıyımdır. Gerçekten de kan bağım olmayan kardeşlerimdir hepsi, öyle hissederim. Elimden geldiğince korur, kollarım, kimselerin onlara laf söylemesine izin vermem. Birlikteyken çok güldüğümüz, çok eğlendiğimiz, çok çalıştığımız bu ekibe sonsuz güvenirim, pek çok severim. Allahım ne çok özlemişiz böyle dörtlü olarak zaman geçirmeyi. Eskisi gibi güldük, dertleştik, söyleştik. Ara ara, "ay çok iyi oldu, iyi ki buluştuk" demeyi ihmal etmedik tabii :) Gün güzel başladı böylece.
Öğleden sonra O.bey parti toplantısına gidince ben de annemle ablamı aldım ve haftalık ritüelimizi gerçekleştirmek için dondurmacıya gittik. (O.ciğim diyette olduğundan tatlı yasak ya, onun canı çekmesin diye bizimle olmadığı bir zamanı seçtik) Bugün kavunlu ve naneli-çikolatalıdan kullandım tercihimi. Efsane bir lezzetti :) Ardından biraz alışveriş yaptık annem için ve eve döndük. Bahçede gölgede komşularla oturup lafladıktan sonra da ablamla yürüyüş yaptık, konuşa konuşa. Bitmez hiç laf bizde!
Eve dönerken, apartmanımızın altındaki kasabımız "bir dakika " diye işaret etti. Durdum, baktım elinde benim geçenlerde kayınpederim için yaptığım helvayı koyup verdiğim tabak. İçine tüm itirazlarıma rağmen, yandaki bakkalla birlikte üzüm koyarak bana iade ettiler. "Ne gerek vardı" falan dediysem de çok mutlu oldum. Belli ki onlar da helvayı dağıtırken onları atlamamış olmama memnun olmuşlar. Bir tür "Perihan abla" dizisinde gibiyim bu evimde de, şükürler olsun :)
Günün esas olayı ise BAL kızlarla yaptığımız zoom görüşmesiydi. Bugünün teması, geçenlerde kardeşi J.'ın yaş gününü kutladığımız J.'cığımızın yaş günü kutlamasıydı. Söz verdiğimiz üzere J. için Alicia Keys'ten "Girls on fire"ı söyledik hep birlikte, (ya da söylemeye çalıştık diyelim :P), ardından da kıskanmasın diye küçük kardeş J.için Scorpions'tan "Rock you like a Hurricane"i. Şarkıları bize daha önce bildirmişlerdi, biz de youtube'dan ayarlamıştık. Bir tür karaoke gecesi yaptık. Çok eğlendik :) Öpüp hediyeler vermeden, kucaklaşmadan, sarılmadan, uzaktan kutlanan yaş günü ancak bu kadar oluyor :) Dilerim hayatı hep güzelleşerek sürsün kuzumun, hep çok mutlu olsun...
Girls on Fire'ı seviyordum, ilk kez klibini de gördüm daha çok sevdim. )
YanıtlaSilBenim canım arkadaşım, helva dağıtırken esnafı hatırlayınca, onlar da tabağı boş vermemiş işte, gelenek devam etmiş, ne güzel. :)
ben duymamıştım bile ne yalan söyleyeyim ama J.hanımcığım için dinledim, sevdim, söylemeye çalıştım, evet :)
Silmahalle esnafı candır :) şansıma da hep girişte bakkal-kasap-kuaför olan apartmanlarda oturuyorum , pek güzel oluyor :)
Ay ben kaçırmışım bu yazını Şule Hocam, kendimi esefle kınıyorum şu an! Perihan Abla mahallesi tabiri bile insanın içini sıcacık ediyor, ağzının tadı daim olsun Hocam <3
YanıtlaSilaaa ne demek ayol, "ben hep evdeyim çocuklar" diyen firuze gibi olacak ama "ben burdayım, istediğin zaman gel oku", kaçıracağın bir şey yok zaten :P
Silperihan abla mahallesi en sevdiğimdir :) şansıma da öyle yerlerde oturuyorum hep :) eski evim de öyleydi.