Dün akşam son hatırladığım yatağa uzanırken gördüğüm yastık yüzüydü sanırım, sağdan sola bile dönmeden uyumuşum yine :P Sabah uyandıktan sonra ise sürekli koşturdum vallahi. Ama önce A.beyle yazıştık (evet yazışıyoruz biz genelde, iki telefonda konuşma özürlüsü olarak ). Bana 6 yıl önce bir kongre nedeniyle gittiğimizde kazı çalışmalarını izlediğimiz Laodikya Antik Tiyatrosu'nun çalışmalarının tamamlandığı haberini verdi. Ne güzel gezmiştik sahi. Denizli deyince aklıma hep Pamukkale gelirdi önceden. Oysa onun yanısıra ne muhteşem antik kentlere ev sahipliği yapmış bir kent. Salgın bitse de gezsek yine :)
Sabah sohbeti sonrasında önce sanal marketten alışveriş yaptım. Ardından evdekilerle uyduruk bir kahvaltı hazırladım. Kahvaltı sonrası önce anneme sonra ablama gidip çiçekleri suladım, evleri havalandırdım biraz. Ardından da et, sebze, meyve alışverişini tamamlayıp eve geldim. Gelen siparişlerin de yardımı ile bir iki çeşit yemek hazırlayıp, yüksek lisans tez savunmasına girdim. Gayet iyi hazırlanmış, emek verilmiş bir tezdi, böyle çalışmaları dinlemek de keyifli oluyor.Sonrası ise günün en güzel zamanlarındandı: Küçük bir blogger buluşması yapıp Ekmekçim ve Küçük Joe ile caddede buluşup çay-kahve içtik :)
Bugün babamın yaş günü. Yaşasaydı 84'ü bitirecekti, oysa kutladığımız son doğum günü 66.yaşına ait. Ne gençmiş...Hüzünlenmek istemiyorum, o yüzden akşam O.cığımla dedesinin yaş gününü kutladık. Onun için mum üfledik. Her gün dilimizde ve anıyoruz ama ben yine de O.'ye bir iki dede anısı anlattım. Gülerek ve özlemle andık onu. İyi ki doğmuş canım babam. İyi ki onun kızı olmuşum. İyi ki onun sınırsız sevgisine, merhametine, vicdanına, adalet duygusuna tanıklık ederek büyümüşüm...
Bir tanıdığımızın düğününde çekilmiş sanırım bu fotoğraf. Sadece annemi değil mutlaka ablamı ve beni de dansa kaldırırdı böyle organizasyonlarda ve çok da güzel dans ederdi canım babam...Hep dilimde, hep kalbimde...Nurlarda yatsın
Ne iyi yaptık da buluştuk! Tadı damağımda kaldı. Yakın olmamıza da ayrıca seviniyorum.
YanıtlaSilBabacığın ışıklarda uyusun.
evet ya, tekrarlayalım tez zamanda :)
Silsağol canım :)
Bir telefon özürlüsü de taaa Samsun'dan parmak kaldırır:) Buluşmanız da gülümsetti ve sevindirdi beni, blog dostluğunu asker arkadaşlığına benzetiyorum ben, kıymetli:) Babanız nurlar içinde yatsın. Babasıyla sorunlar yaşamış bir arkadaşımın babası, onları ziyarete gittiğim bir gün demişti ki "Babalı çocuk arkalı sandalyede oturmaya benzer!"
YanıtlaSilBence de tekrarlayın... ama anlatın da; blog okurları magazin de sever:)
Magazin yoruumunuzla güldürdünüz beni sevgili buraneros :) Ama bu buluşmalarda ne olmuş ne bitmiş hakkındaki anlatımı ezelden beri canım ekmekçim daha iyi yapar, ben ona referans veririm hep :) Kendisinden ya da Küçük Joe'dan bekliyorouz artık :) Blog arkadaşlığı gerçekten de çok özel. sizin de kulaklarınızı çınlattık ve gelmenizi beklediğimizi ifade ettik, haberiniz olsun :) Tabi biz midye dolma yemeye geleceğiz Samsun'a, o hakkımız baki :)
SilArkalı sandalyeye oturma benzetimi ne güzelmiş. Ve ne kadar doğru...Minnettarım kendisine. Sadece yaşadığı sürece arkalı sandalyede oturtmadı beni, kendisi giderken o sandalyeyi de bana bıraktı, hep güvende olayım diye sanki. Çok sağolun :)
Babacığınla bu fotoğrafınıza bayılıyorum, baktıkça konuşan, anlatan bir fotoğraf. :)
YanıtlaSilAy evet, telefonda konuşmayı sevmeyen arkadaşım benim. :)) Telefonda uzun ve anlamsız sessizliktense, yazarak konuşmak çok daha anlamlı. Zaten o yazıların iç sesi geliyordur sizin kulağınıza. :)
Bir de Laodikya'yı görmeyi ben de çok istiyorum. Kardeşim bir kaç sene önce gitmişti, çok etkilenmişti hep anlatır. :)
canım ekmekçim :)
Silkendime telefonda konuşmayı sevmeyen bir sevgili yaptığım için çok mutluyum. aksi iki taraf için de kabus olabilirdi :P
Denizli muhteşem bir yer. sadece Laodikya değil, Tripolis de çok etkileyici mesela. Hierapolis zaten müthiş...Onun dışında yaylaya çıkmıştık teleferikle. orası da çok güzeldi. Boşuna demiyorum, euro'daki artış sonrası "adım adım memleket turları yapalım, gezilecek çok yer var" diye :)
Babana olan özlemini hep çok güzel anlatıyorsun ve ben her seferinde özlemenin ne lezzetli ve ne acı bir şey olduğunu yeniden hatırlıyorum. Nor dolsun mekanı.
YanıtlaSilBuluşmalarınıza bir özendim sanki. İstanbul'a gelince benimle buluş lütfen:) şimdi Malatya'dayım :)
canım kelebekcim, sen gel hele de buluşalım :) en son baylan seferi yapmıştık seninle. onun bile uzerinden yıllar geçti di mi?
SilBaylan evet ve yıllar geçti üzerinden, Baylan'a bizi hatırlatırız belki. Eğer oralarda olursan Ağustos sonu İstanbul planım var
YanıtlaSilbana belli olmaz tabii ama büyük olasılıkla agustosta yazlıkta olurum. yine de konusuruz sekerim
SilBabanızın mekanı cennet olsun.
YanıtlaSilNe güzel bir fotoğraf.
çok teşekkürler
Sil