Sakin, aylak ve huzurlu bir gündü. Aylardan sonra ilk defa pazar günü sokağa çıkış iznimiz olduğundan bunu değerlendirdik ve dün gidip beğendiğimiz Maltepe sahil'e gittik yine. Bu sefer yanımıza ev yapımı Brownie, meyve ve oturacak sandalyeler falan da almıştık, daha bir piknik havasında takılabildik. Hava da şahaneydi, bir ara yağmur atıştırdı ama sonra hemen açtı. Hepimize iyi geldi çimlere yayılmak. Bir de Maltepe belediyesi "aile bisikleti" diye bir şey kiralıyormuş, bizimkiler hemen bir tane kiraladılar tabii, üçlü olarak gezindiler baya.
Ben çocukken de piknik yapmayı çok seven bir aileydik biz. Emektar Anadol'umuzun arkasında yere serilecek kilimler ve bir ağaç bulunduğunda bana salıncak yapmak üzere urgan hazır bulunurdu (O zaman bu zamandır salıncaklarla aramda bir aşk vardır, pek severim :P). Bazen Çamlıca sırtlarına, bazen Kuleli Askeri Lisesi'nin önüne, bazen Beykoz'a, bazen Sapanca'ya pikniğe giderdik hafta sonları. Ablamla çoğu zaman ödevlerimizi yanımıza alıp gittiğimiz yerlerde yapardık. O yıllarda çocuklar anne-babaların hayatlarına uyarlarmış demek, bizim kuşakta bu tamamen tersine döndü oysa! Bizler çocuklarımızın derslerine, sınavlarına, spor ya da müzik çalışmalarına ve başka türlü aktivitelerine göre ayarladık hep kendimizi. Ben bunu kendimce çok abartmamaya çalışsam da çok abartan arkadaşlarım oldu, evet :)

Şarkının eski güzel günleri, dinledikçe mutluluk veriyor. :)
YanıtlaSilO bisikletlerde bizim de aklımız kaldı, tee kıştan göz koymuştuk. Gel gör ki henüz nasip olmadı. İyi yapmış çocuklar. :)
evet ya çok şeker bir gezinti aracı bu bisiklet. tüm sahil şeridine yayılabilir aslında :)
Sil