Cumartesi sabah kahvaltı sonrası önce A.beyciğimin Ankara'daki bahçeden getirdiği kabaklardan "kabak carpaccio" yaptık, sonra da semizotunu da temizleyip yoğurtlanmak üzere buzdolabına kaldırdık. Malum, o akşam ağabeyin büyük kızının sözü olacaktı. Anne-anneanne hazırlık yapmıştı ama biz de giderken böyle salatamsı bir şeyler götürelim dedik, amca-yenge olarak (bu yenge lafı kadar da sevmediğim kelime azdır şu hayatta! (neyse ki E.ciğim bana yenge değil, abla diyor, kendisini bu yüzden bir kat daha seviyorum :P)). Öğleden sonra da yanımıza kıyafetlerimizi, yiyecekleri alıp Silivri'deki yazlığa doğru yola koyulduk (salgın nedeniyle bahçede, açık havada olalım kararı verilmişti). İstanbul trafiği yolun uzunluğu ile birleşince baya bir saat sürdü gidişimiz! Vardıktan sonra hazırlık çalışmalarına yardım etme ve bahçede pinekleme faaliyetleri yaptık :)
Akşam misafirlerin gelişinden sonra ise harala gürele şeklinde geçti zaman. Kahveler yapıldı, yüzükler takıldı, fotoğraflar çekildi, önce herkes gerginken yavaş yavaş rahata erildi, yemekler yendi, pasta kesilip afiyetle mideye indirildi ve erkek tarafı mutlu mesut ayrıldı evden. Sonrasında ayakları uzatıp birer kadeh eşliğinde gecenin değerlendirmesini yaptık tabii! (gıybet ata sporumuzdur netekim :P) Ne ara bu kadar büyüdük de, bu işlerin göbeğinde bulduk kendimizi bilmiyorum! Şaşkınım!
Pazar günü Silivri'den ayrılmamız ve eve gelişimiz öğleden sonrayı buldu haliyle. Bir iki okul işini tamamladık acele tarafından, akşam da Y.hanımcığım bayramda gelecek misafirleri için yedek yastıkları teslim almaya geldiğinde balkonda çay-ekler eşliğinde oturduk biraz. Hafta sonumuzun genel özeti budur.
Bugünse tipik bir pazartesiydi. A.ciğim bir odada ders verdi 4 saat ard arda, O.cığım bir diğer odada ders dinledi, sunum yaptı 3 saat boyunca, ben de aynı zaman diliminde salonda doktora tez sınavına katıldım ve müthiş güzel bir çalışma dinledim. Hızlı bir giriş yapmış olduk böylece haftaya.
Öğleden sonra ise O.beyciğim babasının yaş günü kutlaması için ona gitti, A.beyciğim önce kongrenin açılış oturumuna katılıp sonra Ankara'ya yola çıktı. Ben de önce ablamın evindeki panjur tamir işinin başında durup sonra da kendimi çamaşır yıkama işine vakfettim!
Arada da Atypical'ın yeni yüklenen 4.sezonuna başladım. Yine güzel. Otizm bir spektrum ve Sam'le bizim E.beyciğimiz bu spektrumun farklı yerlerindeler ama çok da uzak değiller. O yüzden belki, Sam'i izlemek benim için hem eğlenceli hem öğretici oluyor. Dilerim E.ciğimizin de 3 yıl sonra üniversiteye başladığını görürüz...
Ve evet her aile "atipiktir"! Bizim 5 kişilik çekirdek ailemiz dahil!
İnan bana, senin yazmadığın ünlere kendimi oyun arkadaşı bulamayan çocuklar gibi mahzun hissettim. ;)
YanıtlaSilYazıp, senin yazını beklemeye çok alışmışım. İyi ki varsın cancağızım. :)
ünlere : günlerde :)
Silyaaaa öperim seni yanaklarından, canım benim :)
Sil