15.Temmuz / Perşembe

Sabahın 6'sında uyandım, yattığım yerden bir süre kuş seslerini dinledim,  sonra elime telefonu alıp sosyal medyaya göz atayım dedim ve 193.gününde mutlu sona eren bir güzel direniş haberi okuyup enerjiyle doldum :) 

Günün sonrası tipik bir yazlık günüydü. Kahvaltıdır, çaydır, kahvedir, yaz günlerinin olmazsa olmazı dondurmadır, artık Allah ne verdiyse yedik, içtik :) Akşamüstü ablamla denize gittik (O.bey hiç sevmiyor denize girmeyi. O anneannesiyle evde kaldı bu yüzden). Kaç yıldır buradayız, ben sahili ilk defa bu kadar kalabalık gördüm doğrusu! Neyse ki kumsalımız gayet geniş olduğundan yine de kimse kimseye çok yakın oturmak zorunda olmuyor bu kalabalıkta bile! Deniz muhteşemdi, nazar değmesin. Yine sakin, ılık ve temiz :) 

Yemek sonrası F.'lar geldiler çaya. Biraz ülkeyi kurtardık, biraz yaptığımız şaşkınlıklara güldük, özleşmişiz. Yarın anamı ve oğlumu Bergama'ya aşıya götürürken F.'ların kızı Ece de gelecek bizimle, ona da randevu aldık. Aşılansınlar, antikorları bol olsun, zira yine vaka sayısı korkutucu şekilde artmaya başladı :(

Fotoğraf 6 yıl önce bugün bir kongre nedeniyle B.'cığımla gittiğimiz Edinburgh'tan...İyi ki gitmişim dediğim yerlerdendi. Hem kongre güzeldi hem de şehir...Ne güzel gezmiş, yiyip içmiştik...Allahım bir daha, bir daha gitmeyi nasip et, süphaneke dinimiz amin :)



8 yorum:

  1. Mutlu son konusunda dilimizi ısırsak Sevgili Şule:) Bu golü yemek istemez şahsım diye düşünmekteyim, vardır zamanını bekleyen bir planı. Yazılarda Bergama geçtikçe, bende anılar depreşiyor, bir türlü yazamadığım epeyi gençlikten uzun bir gezi var ki bir ayağı Bergama, hımmm seriye o ayağa dönük kısa bir yazı ile başlayabilirim belki:) Edinburgh'sa fena kıskandırıcı!:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ısırdım ısırdım :) ama sevinmek de istedim. çok uzun zamandır ne zaman sevinsek bir şeylere, sonunda üzülen yine biz olduk biliyorum ama bu sevinçleri de görmezden gelirsek yaşamak iyice zorlaşacak :)

      Bergama benim hayatıma zarif eşimle girdi. Ama çok sevdiğim, sokaklarında dolaşmaya bayıldığım, akropol'ü, kızıl avluyu kaç kez gezersem gezeyim bıkmadığım büyülü bir yer...Yazsanız keşke, okusak, ne güzel olur :)

      Sil
  2. "Edinboruh" ismini her sefer farklı söylediğim şehirlerden ve hiç gitmediğim. İskoç aksanını çoooook seven biri olarak çok istediğim :)
    Mutlu Son..... Ben de çok sevindim ve ben de dilimi ısırdım..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım C.ciğim, isteğin üzerine yorumunu sildim. Benim e-postam sonsel@gmail.com
      bana bir mesaj yaz ki, yanıtı oradan verebileyim :)

      Sil
  3. evet ya, ben de yazarken nasıl okusam da kesme işaretinden sonrasını ona göre yazsam dedim. beni oradayken sürekli uyardılar zira "edinbrau" gibi okumam için ama yok ben klasik "edinburgh" şeklinde okuyanlardanım :) Fakat nasıl şahane bir şehirdi, üzerine afiyet :) Lisbon, Edinburgh, londra, Roma...kezlerce gitsem bıkmayacağım şehirlerden :) Gidebilecek miyiz acaba bir daha...

    Mutlu sonun keyfini çıkaralım şu sıra :) sonra yine beklemediğimiz bir yerden yiyeceğiz yumruğu nasılsa :P

    YanıtlaSil
  4. Ben değil dilimi ısırmak, konuya değinmiyorum bile. Demişken, dokundum ucundan azıcık. :))

    Aşılılara şifa diler, bol antikorlu tarafından. :)

    Gelelim Edinburgh'a ve kalalım orada yaa! Pandemi öncesi son şanslı gezim, yurt dışında yeğenimle kutlanan doğum günü, daha neler neler...
    Senin şehir dörtlüne aynen katılıyorum, belki bir gün birisine tekrar ve birlikte gidebiliriz. Buraya bu dileği iliştireyim, olsun. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gidelim gezelim şekerparem :-) valla çok özledim!

      Sil
    2. Aşılıların da selamı var sana…hepimizinki bol olsun inşallah :-)

      Sil