4 Mart Cumartesi

Dün okulda toplantılar vardı, trene binip gittim, giderken de yolda kitabımı dinledim (Sezgin Kaymaz yine, bu sefer "Sandık Odası". Ama Sezgin Kaymaz'lara ara vermeye karar verdim biraz, farklı bir tarz istiyorum artık, doz aşımı oldum sanki :P)). "Günlerden sonra ilk defa kendimi nispeten daha iyi hissettim" diye geçirerek içimden, çıktım okuldan, 30 yıllık dostlarımla buluşmak üzere Ataköy'e giderken "masa devrildi" haberi geldi. Allahım, olaysız bir gün geçmez mi bu ülkede! Kızıp küfretmekle, "oh be" deyip rahatlamak arasında gidip geldim sonrasında sürekli. Sonunda ülkecek delireceğiz sanırım, o olacak! Neyse ki 3 kadın buluşmak için şahane bir gün seçmişiz. Yedik, içtik, dertleştik de biraz daha iyiydim eve dönerken.

Bugünse sabahtan bitirme öğrencilerimle kısa bir toplantı sonrası mutfağa attım kendimi. Madem oğluş bey geliyor bahar tatiline ( ne ara bahar tatili oldu anlamadım ya, neyse), sevdiği bir iki yemeği yapayım diye. Ardından biraz ütü, biraz ortalık toparlama ve biraz da bilgisayar başında iş güç...

Akşamüstüne doğru gidip annemleri de aldım ve O.cığımı karşılamaya gittik. Sonra da hep birlikte istasyona yakın bir restorana girdik, ne zamandır aklımdaydı bizimkileri götürmek oraya, kısmet bugüneymiş. Annem ki, pek öyle beğenmez her yeri (yediklerinin tadını beğense fiyatı beğenmez, fiyatı beğense lezzeti beğenmez, bazen ikisini de beğenir ortamı beğenmez), çok beğendi, ki bu bile başlı başına bir olay bizim hayatımızda :P Baya oturduk orada, O. bey de aç gelmiş ("trenin kafeteryasında nasıl kredi kartı geçmez yaaa" diye söylenip duruyordu, nakit yokmuş yanında şaşkının!), iyi oldu. Yemekteki ana konu yine masaydı tabii. Cansever'in dediği gibi, "masa da masaymış ha!"

Az önce Barış Pirhasan'ın "Şiirin yüzünü güldürecek, okuru sevinçten ağlatacak şiirler yazdı" açıklamasıyla PEN şiir ödülünü kazandığını okudum. Sevindim :) Gidip biraz şiir okuyayım o zaman, iyi gelecektir, eminim. Buraya da Barış Pirhasan'ın ilk okuduğum şiiri koyayım:

Yaşayamadığım bir şeysin sen, elinden tutup sokağa çıkamadığım 

Kış günü bir avuç kar süremediğim yüzüne 

Otlar ve çiy damlalarıyla sevişemediğim 

Kımıldatmayan bir bakış, bir söz 

Tam söylenecekken açıp kapıyı 

Karanlık ağzımı ışıklandıran, yakan fotoğrafları 

Gümüş laledan masamda, birden laylak.. 

Dirhemleyen sevincimi ışıktan tartacında 

Can alıp veren, su verip gönül yağmalayan 

Kurnaz bakkal, hırkama göz diken 

Yaşayamadığım bir şeyşin sen, kokular dağıtıp 

Kendine yeni adlar yakıştıran 

Beynimde cıva damlacığı, şehvetin sinir telleriyle 

Dokuyan kaaklarımı, göz çukurlarımı aşkın 

Tılsımlı gövdesiyle ovan 

Yastıkta bir yumak saç 

Boynu kıvrılıp ölmüş güvercin, dokunamadığım 

Şeylersin sen, bitiremediğim...

 

Bu ara evdeki orkidelerin hepsi coştu, hepsi ayrı bir güzel...