Sabahtan 3 saat dersim vardı. Yüzleri görünmeyen 60 kişiye, ders anlattım, çok zevksizdi. Kendim espri yaptım, kendim güldüm (belki gülmüşlerdir onlar da ama benden gül cemallerini esirgedikleri için bilmiyorum tabii! ). Okulun uzaktan olmasına tepki gösterip sonra da dersin daha etkin geçmesi için kameralarını açmalarını talep etmeme karşın açmamalarını anlamıyorum ve bozuluyorum. Ama öte yandan o kadar hırpalandılar ki son yıllarda, kıyamıyorum yine, elimden geleni yapmayı sürdüyorum. Sınıfta yüz yüze anlatsam daha az yorulacağımı ve anlatacaklarımı daha iyi anlatıp, öğrencilerimin de mesleklerinin temeli olan dersi daha iyi anlayacaklarını biliyorum. Ve bu bahar dönemini neden uzaktan yaptığımızı kesinlikle anlamıyorum!
Dersten sonra O.beyle kahvaltımızı yaptık ve Kadıköy'e gittik, bilgisayarının klavyesinde bir terslik vardı, harici klavye kullanmak zorunda kalıyordu, onu yaptırdık. Tamir sırasında da Baylan'a uğradık. Anne-oğul ne zamandır kup griye keyfi yapmamıştık. Böyle sakin sakin oturup konuşmayı, dertleşmeyi de özlemişiz. İyi oldu. Anneme karşıdaki Ali Muhiddin'den de çifte kavrulmuş lokum almayı ihmal etmedik tabii. Bir de, jean pantolon aldık oğluşa. Cüzdanım baya bir hafiflemişti gün sonunda eve dönerken, tahmin edebileceğiniz üzere :)
Eve geldiğimde blue kızlarının Attila İlhan paylaşımını görüp sohbete hemen eklendim tabii ki. Sonrasında da bir süre youtube'dan Attila İLhan'ın sesinden şiirlerini dinledim. Yine güzel, hep güzel...O arada lise matematik öğretmenim Fazıl Say'ın Didem Madak şiirini bestelediğini bildiren, bugünkü paylaşımını göndermiş bana. Hadi, ordan Didem Madak şiirlerine ve hatta hakkında yazılan akademik makalelere daldım bir süre de. Pazar öğleden sonradan beri çok yoğun bir tempoda çalışmanın ödülü olarak bugün öğleden sonra izin vermiştim kendime, güzel değerlendirmiş oldum böylece :)
Bugünün dizeleri Didem Madak'tan olsun o halde. Hüzünlü evet, ama çok güzel...
Sevgili Pollyanna,Radyo tiyatrosu dinlenirdi bir zaman içimde,
İçimde dünyanın en eski kedisi
Eski bir sobanın yanında uyuyordu.
Çocuklar bir köşede
Yenidünya çekirdekleriyle beştaş oynardı
Frenk elması da derler
Sarılı kahverengili bir meyve.
Annem işte öyle bir kadındı
Çocuklar gökyüzüne bakar sorardı:
Ay dede orada ne yapıyor anne?
Annem öldüğünde ay dede içimde
Yüzlük bir ampul gibi parçalandı.
Annem işte öyle bir kadındı
Aşure getiren çocuklara,
Teşekkür eder gibi yaşardı
Öldüğünde gül resimli bir takvim yaprağıydı.
Boşluğa ders anlatma sıkıntısını saymazsak güzel bir gün olmuş, özellikle oğulla gezme faslı günün en güzel anları. :)
YanıtlaSilŞiirlerle ilgili yazışmanıza o an dahil olamadım, annemin doktor gezmesindeydik. Ama hepsini okudum, şiirler çok güzel. <3
Didem Madak şiiri Fazıl Say bestesi haberini sabah ben de gördüm, heyecanla bekliyorum sonucunu. :)
zor zamanların kurtarıcısı şiirdir, hep derim, bilirsin:) attila ilhan'ı özlemişim ama. ne iyi yaptınız da hatırlattınız. yazışmadan sonra bir süre "sana taptık ulan, unuttun mu, sana taptık" diye gezindim evin içinde :)
SilBugün herkes bir yerlerdeymiş ama en güzeli Şule'ninki imiş. Biz de çok yakın arkadaşlarımızın ablası, (görümcesi) vefat etmişti, onun cenazesi için Serik'e gittik. Kalabalık, hüzünlü bir tören oldu, döndük geldik sonra. Gün bitmeden Ekmekçi'me bıraktığım dileği buraya da bırakayım, bundan sonraki Kadınlar Günü üzüntüsüz, sıkıntısız olsun lütfen...
YanıtlaSilbaylan'ı özlemişim, oğlumla sakin bir gün geçirmeyi, birlikte sohbet edip tatlı yemeyi özlemişim. eski günlerde ne çok yapardık oysa. iyi geldi ikimize de :)
Silve evet, öğretmenim, size tüm kalbimle katılıyorum ve sadece kadınlar gününü değil, dilerim 14 mayıs sonrası tüm önemli günleri coşkuyla, dayanışmayla hep beraber kutlarız.
Şiir nasıl dokundu kalbime, ah Hocam.. Teşekkürler <3
YanıtlaSilYalnız Baylan keyfiniz pek bir şahane görünüyor, bayıldım bayıldım :)
didem madak'ın tüm şiirleri öyle değil mi? içine işliyor insanın hep...
Silsen gel, birlikte de gideriz baylan'a :)
Online dersi sevmiyor gençler, oğlum ve ahalisinden biliyorum :/ Empati yapmalarını söylüyorum hep, boşluğa konuşmanın nasıl kötü bir şey olduğunu ama dinlemiyorlar :( Çok üzülüyorum çookk bu hallerine...
YanıtlaSilOğluşun gelişi ne iyi gelmiştir Şulem. Nice nice hasret gidermeleriniz olsun ♥
Bu sıra biz kızıma okul seçmek için online birkaç toplantıya katılıyoruz. Genelde geceleri oluyor bu toplantılar. Ben pijamaları çekiyorum, eşim birasını açıyor koltukta böyle omzuna yatıyorum arada da uyukluyorum. Bazen paranoyakça ay kamera kapalı di mi ay mikrofon açık kalmasın diye soruyorum :)) senin ders de kahvaltı öncesi olduğuna göre, ortam aynen böyledir bence, yoksa açmazlar mı açarlar canım :) ay çok şefkatlisin, başka hoca olsa kamerayı açmayandan 5 puan kırıyorum der geçer valla xoxo
YanıtlaSil