1 ay olmuş yazmayalı. Bir daha yazıp yazmayacağımdan ve hatta bu yazdığımı yayınlayıp yayınlamayacağımdan emin değilim. Yazmak zor çünkü. Kendimi, hissettiklerimi ifade etmek zor...Deneyeyim yine de. 1 aydır ne hissediyorum ben?
Müthiş bir üzüntü öncelikle. Yitip giden onca can için. Pat diye ölmek en iyisi. Günlerce enkaz altında ses verip kurtulamayanlar var bir de! Ölenlerin yakınlarını düşündükçe içim parçalanıyor. Ne zor yarabbim. Düşünmesi bile ne kadar can yakıcı.
Büyük bir kızgınlık eşlik ediyor bu üzüntüye. Nedenleri sayıp dökmeyeceğim, biliyorsunuz. Ama çok kızgınım. Öyle böyle değil. Helal falan da etmiyorum hakkımı bir vatandaş olarak. Helal edenin yeri de yanım değil. Net!
Çaresizlik var sonra. Ne yapabilirim sorusu ile birlikte. Neyse ki bu noktada elimden gelen bir iki şey var. Onlara odaklanmaya çalışıyorum. Öğrencim, mezunumuz, komşumuz derken en azından bir iki aileye dokunmak kendimi biraz daha iyi hissettiriyor. Ama hep anlık bu iyi hissedişler.
Ve korku. Benim/sevdiklerimin başına geldiğinde ne olacak? Yatağın yanına powerbank, su; arabaya deprem çantası koydum da onlara erişebilecek miyim? Ya okuldayken yakalanırsam? Ulaşabilecek miyim annemlere? Oğlum Ankara'da olsun lütfen! Yatarken çorap giysem mi ayağıma? Of ki of...
Öyle işte...Hasta gibiyim. Bazen daha iyi, çoğunlukla kötü. İlk zamanlarda kitap falan da dinleyemedim hiç, okumak bir tarafta dursun... Sonra dinlemeye başladım. Çokça "e ben ne dinledim son 5 dakikadır" diye geri sararak. Olsun...
Dün akşam da ilk defa oturup kitap okudum. Füruzan'ın yeni öykü kitabı: "Akim sevgilim". Benim kafam mı yerinde değildi, gönlüm mü bilmiyorum ama "ee ne okudum ben şimdi" dedim bitirince. Onun da mı kafası ve gönlü çok karışıktı acaba yazarken diye de düşündüm...
Tüm bunlar olup biterken bahar yüzünü göstermeye başladı usul usul... İyi ki...Neyse ki...
Ah Hocam, yazmak çok zor geliyor evet ama bir kere başlayınca da iyi ki yazdım diyor insan, sen yaz, biz de okuyalım... Çok sarıldım...
YanıtlaSilBu arada Nurşen Abladan sonra Füruzan hakkında ikinci mesafeli yorumu okudum senden, çok da severdim kendisini oysa :(
birlikte iyileşelim dilerim mimozacığım...
Silfüruzan adı bile heyecanlandırır beni ama işte, heyhat...
Hep aynıyız be Şulecim, otomatiğe bağladık yaşayıp gidiyoruz işte. Hep "Acaba bir rüya mı?" düşüncesindeyim. Bu ülke bizi ne kadar çok yıprattı, hiç esirgemedi :((((
YanıtlaSilkeşke rüya olsa. bu kabustan uyansak öğretmenim ya...
SilBurada olduğuna çok sevindim bu bir, Burgazada mimozası görmek iyi geldi bu iki, bunca olumsuz nottan sonra Füruzan'ın son kitabını almayacağım kesinleşti, bu da üç.
YanıtlaSilSarılıyorum sana. :)
canımsın, bu da dört :)
SilOf! Ne kadar tanıdık duygular, yaşananlar hep aynı. Geçen gün "hasta oldum ben; üzüntüden, kızgınlıktan hasta oldum" dedim. Normalde huyum değildir oysa. O kadar öfkeliyim ki... Öyle böyle değil. Bunu olumlu yönde kullanmak gerektiğini biliyorum. Bakalım. O kadar insan boş yere can vermiş olmasın. Dilerim ülke adına olumlu yönde bir milat olur bu yaşananlar.
YanıtlaSilHoş geldiniz tekrar. Bir de endişelenmişsiniz ama duyduklarıma, dinlediklerime göre Adalar deprem açısından en az sıkıntılı yerlermiş sanırım. Hep öyle söylenirdi. Ne bileyim, hepimizi korusun Allah.
Sevgiler Şule...
yorumunuz spam'e düşmüş, yeni gördüm, kusura bakmayın lütfen...
Sildilerim daha güzel günler görürüz ama hepimizde bir travmatik etki yarattığı kesin. ben ki, genelde rahat bir insanımdır, ama garip takıntılar geliştirdiğimi fark ediyorum mesela...bizzat yaşamış insanlar nasıl "normal"e dönecekler hiç bilmiyorum, çok üzülüyorum...
adalar için söylenenler çeşitli aslında. dilerim hafifcecik geçer gider, az bir maddi hasarla kurtuluruz...
Boşa koyuyorum dolmuyor, doluya koysak taşırıyorum bu aralar ben de... Huzursuzum... Kendimden korkmuyorum da oğlum ya okulda olursa, annem nerede olur acaba derken daha çok endişeleniyorum. Oğlumun farklı bir odada olması bile bazen ruhumu daraltıyor.
YanıtlaSilYitip gidenlere kıyamıyorum hala... Kızgınım... Kırgınım.... Geçecek diyemiyorum, delik deşik olduk çünkü...
Kocaman sarıldım sana ♥
Canım Şebo, bugünler, böyle acı, merhametsizlik, ahlaksızlık, vicdansızlık dolu son günler olsun inşallah. Güzel günler görelim, güneşli günler...Tek umudum bu...
Sil