Senenin benim için en zorlu günü 27 Aralıktır, her zaman. Dün de öyleydi. Babamla dolu, hüzünlü bir gündü. Onu hep arıyorum, anıyorum ama ölüm yıldönümleri hep daha ağır oluyor. Denecek fazlaca bir şey yok, nurlarda yatsın...
Bugün ilk final sınavımı yaptım. Sınıf mevcudu az olan, 4.sınıf seçmeli dersimin sınavıydı bu. O yüzden az önce okudum bitirdim, öğrencilerime notlarını ilettim bile. Oysa pazartesi günü yapacağım 130 kişilik sınav şimdiden gözümde büyüyor, ne yalan söyleyeyim.
Okul yolunda Sezgin Kaymaz'ın Sevinç Kuşları adlı üçlemesinin 2.sini (Kısas) dinledim yine. Sezgin Kaymaz'ın diline de Emre Melemez'in seslendirmesine de hayranım. Onlar yazsın, okusun, ben de dinleyeyim bol bol :)
Yenal Bilgici Duvar'da 2022'nin güzel bir özetini vermiş bugün. Okumadıysanız, bağlantı burada, öneririm :)
Nurlarda yatsın babacığın sevgili Şule. Yetiştirdiği evlatla gurur duyuyordur….
YanıtlaSilEmre Melemez’in ben de hayranıyım yahu, şimdi sen yazınca fark ettim :))
Sağol canım C.:)
SilEmre Melemez acaip bir kişilik, tek kişilik tiyatro şeklinde canlandırmış kitapları sanki!
Şule Hocam, sıkı sıkı sarıldım size, babanızın yattığı yer nur olsun inşallah..
YanıtlaSilsağol sevgili Mimozacığım
SilBabacığınız için sarılıyorum sıkıca. :(
YanıtlaSilYenal Bilgici'nin yazısı, her zamanki gibi; nefis. :)
sağol kuzum :) her yazısını keyifle okuyorum Bilgici'nin :) bu senenin keşfi benim için :)
Sil