20 Aralık /Salı

Kongre ve sonrasında akreditasyon değerlendirmesi nedeniyle yoğun bir temponun içindeyim kaç gündür. Çok yoruldum! Genelde böyle zor zamanlarda kendime bir ödül vadederim, "şu raporu yaz, sonra bir çikolatayı hak ettin" gibi. Bugün de sabahın kör kandilinde Ekmekçim'e "toplantılarım bitip de yenileri başlamadan önce akşamüstü buluşup, erken bir akşam yemeği mi yesek" diye mesaj attım ve kendimi arkadaşımla ödüllendirme yoluna gittim :) Neyse ki o da uygunmuş, buluşacağız, yaşasın! Kendisinin bugünümün ödülü olduğundan haberi yok! Şimdilik :) 

Bu koşturmaca içinde cumartesi sabah erkenden A.ciğimin diz ameliyatı olan büyük oğlunun yanına, hastaneye gidip öğlene dek onlarla oturdum (nasılsa kongre bizim saatimizle 16.00'da başlıyor diye rahattım). D.bey uyuklarken biz de A.'imle kısık sesle gıybet nasıl yapılır konusunda tez yazdık :)

Pazar gecesi ise evimizin küçümeni E.Bey'in matematik proje ödevine uzaktan destek verdim. Lisede tutkuyla istediğim gibi matematik öğretmeni olsam da yine çok mutlu olurmuşum, bunu bir kez daha anladım. Proje konusu o kadar hoşuma gitti ki, abartasım vardı ama E.ciğimi germemek için, bir de ertesi gün erken kalkmam gerektiği için duracağım yeri bildim :)

Aralarda da şiir okudum bol bol...Haydar Ergülen, son yıllarıma damgasını vurmuş, aynı dönemde yaşadığımız için, kitaplarının çıkmasını heyecanla bekleme keyfini tattığım için şanslı hissettiğim şairlerdendir (Bir diğeri de Birhan Keskin). Son şiir kitabı "Kuşların göğü önünde" yine çok güzel, bazılarını tekrar tekrar okudum :) "Hâlâ" adlı şiirinden bir iki dizeyi buraya almazsam olmaz:

..nar çatladığında karanlık kısalacak diye nasıl inanıyorsak nardugana

ben de sana öyle inanıyorum öyle inanıyorum ki şu şeb-i yeldada

kullar bile Tanrısına öyle inanmaz, benim inandığım gibi sana...

Hadi ben kaçayım artık, iş-güç beni bekler :)

Toplantı sıkıntısını aşma çabaları adlı çalışmam, vol.9857 :)