3 Aralık / Cuma

İki gündür yürüyorum ve kendimle gurur duyuyorum :) Güzel havalarda evde oturup kışa girince, yürümek tam benim gibi bir lâz'a yakışırdı değil mi? Olsun varsın :) 

Dün sahile kadar yürüyüp döndüm. 45 dakika sürdü toplam. Kendi kendimle konuşarak, dertleşerek, "ay şu evin balkonu ne şahane",  "bak burada bir terzi varmış, aklımda olsun"; "şurada A.ciğimle ne güzel bira keyfi yapardık" diye diye yürüdüm. 

Bugün ise yıllık olağan kadın-doğum doktoru ziyaretim vardı (en gözümde büyüyen doktor kontrolü kesinlikle! neyse ki doktorum cıvıl cıvıl biridir de en az stresle atlatabiliyorum). Oraya da 45 dakikada yürüyerek gittim, muayenemi oldum, "her şey yolunda" gazını alıp, cüzdanımı hafifletip, güle oynaya 45 dakikada da geri geldim. Bu sefer yürürken Nilay Örnek'in Arif Keskiner ile yaptığı söyleşi eşlik etti bana.

Bunun dışında günler bildik okul işleri ve iki hafta sonra yapacağım sanal akreditasyon ziyareti ön hazırlıkları ile geçti. Bu iki günün en güzel tarafı dün E.cığımla yazışırken, yazışmayı görüntülü aramaya çevirmesiydi, hem de yanında J. varken. Nasıl mutlu oldum(k), onlara evi gezdirdim, J.cığım uzaktan da olsa Miço'yu sevdi, onları öyle anne-kız birbirine sokulmuş benimle konuşurken görmek içimi büyüttü. Ah bir de kanlı canlı kavuşsam E.'ma, yeğenlerime. Belki bu yaz...Umutsuz yaşanmıyor malum :)

Ne zamandır burada bir şiir paylaşmadığımı fark ettim geçenlerde. Bugün şiir günü olsun o halde. Özkan Mert'ten:

Diren! Ey kalbim
Diren! Hayasızlığa
	Namussuzluğa
Diren! Kötüye
	Çirkine, yanlışa
Diren! Yenilme

Ne güzeldir yaşamak
Bir ırmak gibi coşkunca
Dağların üzerinde yürümek
Bulutlara değdirmek başımızı
Sıcacık ak bir somun
	Koltuğumuzun altında
Kırlara çıkmak
Karışmak insanların arasına
	Milyonların arasına.

Ben öylesine severim
Savaşmayı ve sevişmeyi
Anlatmayı insanlara
Durmadan, bıkmadan anlatmayı.
	Çiçekler nasıl fışkırır dallarda
	Balıklar nasıl yavrular
	Bir çocuk ki nasıl açar
	Gözlerini dünyaya
İşte ben öyle yaşamak isterim
	Bir tren rayların üzerinden
	Nasıl kayar gider
Öyle yaşamak isterim.
...
Cesurum Ey hayat
Cesurum Ey namussuzlar
	Dağ gibi bir sevda bitti
	Birer çocuk mezarı artık
	Toprak damlı küçücük evler
	Ve bir dal kadar
	İncecik bedenleri
	Bombalanıyor genç insanların
	Dünyanın her yerinde.
Benim tek sevdam devrim
Kaynar bir su gibisin içimde
Çiçeklenmiş taptaze bir fidansın
Yaşanmamış güzel günlerimsin.

Diren! Ey kalbim
Diren! Yenilme
	Sen benim silahımsın
	Aşkımsın
Dün sahile kadar yürüdüğümün kanıtı olsun bu fotoğraf :)


2 yorum:

  1. Aferin sana! Bir de pekiyi veriyorum şekerparem. Yürü yaa kulum. :))
    Doktordan da pekiyi almışsın, o da güzel. :)

    Nilay Örnek'in Arif Keskiner söyleşisi sırada, ilk fırsatta dinleyeceğim.
    Ve de şiir için teşekkürler, ruha cila oldu. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aferin bana de mi? :) ay teşekkür ederim ekmekçim :)

      Sil