Dün sabahtan evdeydim, 1.sınıflara verdiğim ödevi okudum sonra da Miçoyu veterinere götürüp aşılarını yaptırdım, onun dışında aylaktım :) Akşamüstüne doğru annemlere uğradım, çay keyfi sonrası yine Baltalimanı tesislerine gittik. Bu sefer, gece İstanbul'un tadını çıkaralım diye. Yağmurlu ama açık bir hava vardı, pırıl pırıl, şıkır şıkırdı Boğaz. Bizi yine kendisine hayran bıraktı :)
Akşamsa bizim büyük ailenin fertlerinden Ö.beyciğimizin profesörlüğünü kutlamak için ne hediye alalım diye kurduğumuz whatsapp grubunda yazıştık baya. Hediye mi seçtik, geyik mi yaptık belli olmasa da eğlendik baya ve gece yarısına doğru hediyenin ne olacağı kararını ancak verebildik! (yağlıboya bir tablo almaya karar vermiştik ki tam, son anda viski şişesi-kadehlerine döndük, nasıl döndük, ne zaman döndük anlamadık bile :P ) Bu arada gruptaki akademisyenlerin ben dahil çoğumuzun "karar verme" alanında çalışmamız ve bir türlü grup kararı veremememiz de ayrıca üzerinde düşünülmesi gereken bir konuydu tabi :P
Bugünse öğlen yeni üniversitemdeki bölümün, emekli hocalar için düzenlediği bir yemek vardı. Ona katılmak için yıllar ve yıllar sonra ilk defa Nevizade'ye gittim. Özlemişim. Ama yabancılaşmışım da. Turist gibi bakındım çevreye bir süre :) İstiklal'i özlemişim...Saint Antuan Kilisesinin bahçesinde kocaman bir yılbaşı ağacı vardı, çok güzeldi ve ayrılmak gelmedi içimden. YKY'nin önünden geçerken "Akdeniz Heykeli"ne göz kırptım uzaktan, çağrıştırdığı güzelim anıları yad ederek :)
Yeni bölümdeki arkadaşlar emekli olan hocalara hediye alırken bana da bir "hoş geldin" hediyesi almışlar, çok zarif bir düşünce gerçekten de. Çok hoşuma gitti.
Nevizade ve yöresi, Antuan ve Akdeniz heyecanı yükselti ve bir tatlı özlem gülümsesi kendini hissettirdi tabii ki:) Sayısız günün teselisi de yok ne yazık ki, sayılı gün olsa iş kolay da şu kahrolası belirsizlik işte:)
YanıtlaSilVe saklanan şarkı... Sözüm odur ki Cem Baba başka; dinledikten sonra ona koştum. Titretti:)
çok özlemişim buraneroscum ya...gençliğim, yetişkinliğim...ne çok anı saklı ne çok yerinde. oysa kaç yıldır adım atmak bile istemiyordum. oysa dün çok özlediğimi farkettim ayak attığım andan itibaren :) gideceğim en kısa zamanda, tekrar...
Silcem babanın yeri ayrı ama fırat tanışın yorumu da benim çok hoşuma gidiyor :)
Ah ne güzel yerlere gitmişsin, ohh sefan olsun. :)
YanıtlaSilBen de bir karşıya geçsem diye sayıklıyorum bu günlerde. :))
Hediyen tam sana göre, güzel seçim olmuş bilmiş de almışlar, güle güle kullan cancağızım. :)
şöyle biraz akşamüstüne doğru git bence, hafif kararsın hava, ışıklarla daha güzel olur eminim :)
Silevet hediyemi ben de beğendim ki bir kart bile yazsalar çok hoşuma giderdi, "hoş geldin" hediyesi beklediğim bir şey değildi doğrusu...
:)) biz de terapist arkadaşlarımla ne zaman buluşsak kendi ruhsal durumlarımızı tartışmayı bitiremiyoruz :P Kelin merhemi işte....
YanıtlaSilİstiklal'e en son ne zaman gittim bilmiyorum (en az 10 sene) ama bu yaz buluştuğum üniversite arkadaşım ki hala bomontide yaşıyor, "bence hiç gitme, üzülürsün, en azından hatıralarındaki haliyle hatırlamış olursun" dediği için sanırım uzunca bir süre daha gitmeyeceğim..
durum tam budur. o kadar çok yazıştık ki kendi kendime gülme krizine girdim sonlara doğru inan :P "karar verememeci" diyeceğim bundan sonra kendime!
Silistiklal'e ben de en son 4-5 yıl önce gitmiş, kahrolmuştum. dün nedense daha iyi geldi. ya bir şeyler değişmiş ya da ben çok özlemekten görmedim canımı acıtacak detayları...
Selam Şule İstiklal'e üç yıl önce gittim. Ne güzel yeni gelen hocaya yapılan jestte. Senin adına sevindim. İyi yıllar. Sevgiler.
YanıtlaSilben de çok beğendim bu jesti, kendimi çok iyi hissettim, çok teşekkürler :)
SilSanki beyoğlu hep öyle civcivli kalacaktı, biz yaşlanacaktık o değişmeyecekti, sanki bize öyle bir söz vermişti. Ben de bugün Nişantaş'ındaydım. Tuhaf duygular. Yazasım var.
YanıtlaSil"biz yaşlanacaktık o değişmeyecekti"deki yaşlanacaktık durumunu bile düşünmemiştim ben. hep öyle olacaktı işte. kasımda kitap fuarı, ardından inci'de profiterol sonra akşam bir cafe'de romlu çay ya da mephisto'da kahve...yorulmak nedir bilmeden turlayacaktık öyle avare bir şekilde, o da bize tüm güzelliğiyle kucak açacaktı...
YanıtlaSil