27.Mayıs / Perşembe

Sabah balkonda aheste bir kahvaltı yapıp odalara dağıldık. A.'in bir toplantısı vardı. Günün kalanında sınav kağıdı okudu. Benimse dersim vardı ve bir de ara sınav mazeret sınavım. Ben ders verirken A.beyciğim geçenlerde Evren Aybars'ın Birgün'de yazdığı "bahar kokulu köfte" tarifini denemiş. Akşam yemeğimizin menüsü belli oldu böylece :) Köfte gerçekten lezizdi, hayatta da içine limon kabuğu koymayı akıl etmem ama baya yakışmıştı. Ayıla bayıla yedik, öneririm. 

Akşamüstü işlerimiz bitince yine bir bahçe ziyareti yaptık. Ben kurutmak üzere nane topladım baya. A. son bir iki dikim işini yaptı. Kampüste olmayı, lojmanda yaşamayı seviyorum. Kuş seslerinin hakim olduğu huzurlu bir ortam burası. Hayatın biraz daha sakin ve yavaş aktığı bir yer.

Akşam yemek yerken de benim en sevdiğim ve izlemekten hiç bıkmayacağım dizilerden "mutlu ol yeter"in 1.bölümünü izledik tekrar. Ertan Saban'ın oynadığı Babür karakteri beni en mutsuz zamanlarımda bile güldürebilen bir tip. Ali Atay'ın canlandırdığı kronik mutsuz ve bezgin Ali de öyle. Yine izledik, yine güldük :)

Bugünün fotoğrafı balkondaki çiçeklerimiz olacaktı aslında ama neden bilmem blog izin vermedi fotoğraf ekleme. Bugün de böyle olsun o halde. Sadece onlara yakışan şiirle kapatayım günü. Özdemir Asaf'tan "çiçek senfonisi"

Çiçeklerin akşamlarını
Akşamların çiçekleri
Aydınlatır..

Çiçeklerin adlarını
Birbirlerine benzemezlikleri
Adlandırır.

Biri alır bir güneşi
Öbürüne yıldız sunar,
Biri öbürünü yağmurlandırır.

Bir başkası bir güzelliği
Akıl almaz çalımıyla
Karanlıklandırır.

Bir düğünü aklandırır biri,
Biri bir yalanı silerken
Biri bir ölümü anılandırır.

Biri bekler sabahları,
Biri gündüz diye çıldırır
Bir başkası aydınlığı akşamlandırır.

Biri bağlar-bahçeler içinde nazlı,
Biri kendi kendini doğurur bayırlarda,
Biri kayalıkları ayaklandırır.

Pencereden bakar biri,
Biri el sürdürmez kimseye,
Biri kendini ağaçlandırır.

Tırmanır biri el ermez dikliklere.
Biri yerlere yaslar yüzünü
Topraklandırır.

Biri ordusunu yayar birdenbire
Tarlalara, öbek öbek,
Kanlandırır.

Biri şarkılarla gözleri besler,
Yeşillikleri ve sevgilileri
Umutlandırır.

Çiçekler hep bekler gibidir,
Oysa hiç beklemezler;
Biri arılandırır, biri kuşlandırır.

Biri rüzgârlandırır gönülleri,
Biri kızdırır soğumuş külleri..
Biri de kendini kucaklandırır.

Biri tek başına yürür yazgısında,
Biri sepetlerde demet demet
Ününü kaldırımlandırır.

Biri vazolandırır kendini salonlarda,
Biri kurur bir kitabın içinde,
Biri de kafes arkasında saksılandırır.

Çiçekler bir şölen yaşamda,
Renklerin en büyük orkestrası..
Dursuz-duraksız çalar her insanda
Sevinci, aldanıyı, ölümü ve yası.