Dün çok karıştırdım yediklerimi sanırım, o yüzden sabah kadar yatakta dönüp durdum, uyuyamadım bir türlü. Sabah tam dalmıştım ki bir yanlışlıkla aramanın kurbanı olduğumdan 8'de ayaktaydım yine :) Dolayısıyla tüm gün leyla modunda dolaştım evin içinde. Ama o bile toparlamamı sağlamadı. Neyse ki şimdi daha iyiyim :)
Oğlum henüz uyurken internetten gazeteleri okudum bir süre. Birgün'de yazan Haydar Ergülen şöyle demiş: "Hayat zor, dünya da öyle, insan da. Sabah da zor. Yıllar önce hissetmiştim bunu ve şöyle yazmıştım: “Sabah zordur/şiirden de zor”. Buna inanıyorum, çünkü yaşıyorum. Giderek zor oldu. Yazdıysam tekrar olacak ama kısacık, caz müzisyeni, klarnetçi Oğuz Büyükberber’in sanıyorum, “Sabah ne güzel üstelik her gün var!” Belki bir 10 yıl var ki hemen her sabah söylüyorum bunu. Günaydın gibi, sabah-ı şerifler gibi.!" Çok hoşuma gitti benim de. Bundan sonra kullanırım ben bu "Sabah ne güzel üstelik her gün var!” cümlesini :)
O.bey uyandıktan ve kahvaltı yaptıktan sonra reflü ilacı almak için nöbetçi eczane bulmaya Erenköy'ün içine yürürken bir de baktım ki pazar kurulmuş, iyi de olmuş, biraz meyve-sebze ve bakkaldan da Oksijen'i alıp döndüm eve. Günün kalanı gazete okumak, Leyla ile Mecnun'u seyretmek, kitap okumak, BAL kızlarla ve sonra da canım N.hocam, eşi E.abi ve A.ciğimle muhabbet ederek geçti. Bu bayram gerçekten bir tatil oldu benim için. İhtiyacım vardı, iyi oldu :)
Oksijen'de Livaneli bu hafta İlhan Koman'ı anlatmış. Çok özeldir bende yeri İlhan Koman'ın ve o muhteşem Akdeniz Heykeli'nin. Üniversite sonrası ne yapacağım konusunda yalpalarken, bir danışmanlık şirketinde çalışmıştım 1 yıl. Herkesin ciddi olmak, ciddi görünmek için müthiş bir çaba gösterdiği bir şirketti (danışmanlık ciddi olmayı gerektirir diye düşünüyorlardı sanırım). Kendimi iki kişilikli gibi hissederdim orada. Hafta içi hanım hanımcık ve kesinlikle ciddi görünümlü olan ben (neden sadece 1 yıl çalıştığım da böylece belli oldu sanırım :P), cuma akşamları mesai sonrası üzerimdeki pantolon/etek-ceket ve topuklu ayakkabılardan kurtulup yanımda getirdiğim kot pantolon-dik yakalı kazak-bot kombinasyonuna geçer ve arkadaşlarımla birlikte gecelere akmak üzere çıkardım o sırada danışmanlık yaptığımız Mecidiyeköy'deydi bankadan. Kendim olmaya ve dostlarımla buluşmaya hazır bir halde bu muhteşem heykelin önünden yürür ve onun güzelliğine bir kez daha vurulurdum. Sonrasında ben o danışmanlık şirketinden istifa edip üniversiteye döndüm, heykel de yer değiştirdi birden çok kez. Ama ben ne zaman bu güzelim heykeli görsem bir kez daha hayranlıkla bakarım...
Selam Şule evet güzel bir heykel. Diyarbakır'daki heykel fotolarını görünce şaşırmamak elde değil. Onca heykel bölümümüz var. Oradan yetişen gençler var. Hem gençler iş güç sahibi olurlar. Sevgiler.
YanıtlaSilbizim ülkede sanat hep geri plana itiliyor ve zevksiz karar vericilerin verdiği kararlarla çevremiz estetikten yoksun bin çeşit abuklukla doluyor ne yazık ki :(
Sil2018'de kardeşimle 3 günlüğüne İstanbul'a gelip Burgazada'dan Kadıköy'e, Kuzguncuk'ta kahvaltıdan Beylerbeyi'nde imza gününe, oradan Bebek'e (Ekmekçim de bizimleydi), Kırım Kilisesi'nden Kadın Eserleri Kütüphanesine, Balat Turu'ndan Samatya'ya, Bostancı'da kahvaltıdan Karaköy'e, Gümrük Lokantası'nda öğle yemeğinden koştura koştura Beyoğlu'na gitmeyi ve son etkinlik olarak Akdeniz Heykeli'ni görmeyi başarmıştık. Heykeli göremeseydim içime sinmeyecekti. Ardından paldır küldür Bostancıya dönüp misafir olduğumuz evden çantaları kapıp YHT'ye yetişmiştik. Harika 3 gündü ve bir daha kimbilir ne zaman kısmet olacak İstanbul.
YanıtlaSilİstanbul bizi her an yeniden şaşırtan harikulede bir sevgili gibi gelir bana hep. Son zamanlarda aramız bozulur gibi olmuştu onunla ama bu salgın nedeniyle ayrı gayrı düştük ya birbirimizden çok özledim onu. Koşarak kucağına atlayasım var, o derece :)
SilÖğretmenim "ben ne yazdım, bu kadın ne abuk yanıt vermis" diye düşünmeyin lütfen, yazdıklarınızı okuyunca sevgilimi çok özlediğimi anladım tekrar :)
Şaka bir yana, salgın geçsin, yine gelin, ekmekçimin yanısıra ben de eşlik edebilirim belki, hem kanto da söyleriz birlikte, akdeniz heykeline de gider bir selam çakarız yine :)
Yok ben ne yazdığınızı gayet iyi anladım. Kendi şehrimize hasretiz. Geçenlerde Buraneros'un sayfasında 1-2 yıl önce yaptığı bir Antalya gezisini okudum, neredeyse ağlayacaktım. Geçen yıl Kasım'da döndük Ankara'dan (yazları 4 ay Ankara'da oluyoruz, sıcaktan kaçma, çocukları görme) ardından hemen çocuklar geldi 5 günlüğüne. 5 gün onlarla ne gördümse orada kaldı. Hala evden çıkabilmiş değilim, yasaklara dizlerimdeki sorun eklenince katıklı ev hapsindeyim. Kendi şehrimi unuttum. Buraneros'un yazdıklarını okuyunca nasıl tüttü burnumda, sanırsın Avustralya'da yaşıyorum, o yüzden çok iyi anladım kastettiğiniz. Dilerim bizi iyice eskitmeden, kendi de eskimeden gider de gerçekleştiririz o buluşmaları. Çok sevgiler...
SilÖzellikle bazı gecelerden sonra hakikaten "sabah ne güzel, üstelik her gün var!" diyesi geliyor insanın :)
YanıtlaSilne güzel bir ifade değil mi? bayıldım ben de :)
Sil"Sabah ne güzel üstelik her gün var!"a bayıldım. Yazının tümü de güzel zaten. :)
YanıtlaSilAkdeniz heykelini ben de çok severim, sonunda konulduğu yer, bence güzel oldu. Galatasaray'daki önünden geçen ahaliyi kucaklar gibi duruyor. :)
evet di mi? haydarcım ergülencim döktürmüş yine :)
Sil