Sıradan bir pazartesi günüydü. Önce 4 kişilik bir grupla yaptığımız gıda harcamalarına yönelik çalışmadaki analizlerimi tamamladım. Sonra E.ciğim ile yaptığımız meditasyon zamanı geldi...Yarım saatçik de olsa sadece kendime döndüğüm bu zamanları seviyorum. Eski blog arkadaşıma müteşekkirim bu yüzden.
Öğleden sonra ablamla mahalle içi yürüyüş yaptık, oradan buradan söyleşerek. Sonrasında hava kararana dek bu sefer zarif eşim A.beyle yaptığımız ama bir türlü yazıya dökemediğimiz makalenin kendime ait olan yerlerini yazmaya başladım. Daha çok işi var ama olsun, başladık en azından :)
Akşam da iki bölüm Grey's Anatomy izledim. Budur bugünlük maceram. Ne macera ama!
Aaa, unutuyordum az kalsın, bugün sabahtan Ekmekçim'le dün akşamki İş Sanat'ın Yeni Türkü konseri ve Derya Köroğlu'nun detone oluşu (ama benim yine de ona toz konduramayışım) ile ilgili yazışmıştık. Az önce eski bloguma baktım. "30 yılın türküsü" konserine gitmişiz. Şöyle yazmışım: "Günebakan albümüyle tanıştım ilk onlarla. Vurulmuştum. Yasak kasetleri Buğdayın Türküsü'nü V.'mdan alıp çoğalttıktan sonra, gizli saklı dinlemek nasıl da keyif verirdi bana. Lise ve üniversite yıllarımın vazgeçilmez grubuydu onlar. Murat Buket'li, Cengiz Onural'lı, Fuat Oburoğlu'lu, Derya Köroğlu'lu, Selim Atakan'lı Yeni Türkü'nün her şarkısı ayrı güzel, ayrı özeldi benim için. Ama işte, grup metamorfoza uğradıktan sonra dinlemez olmuştum. Ta ki düne kadar..."30 Yılın Türküsü"nde kimler yoktu ki...Şenlik gibiydi. Şarkıların ve şarkılara eşlik eden anıların hepsi birbirinden güzeldi. İlk gençliğimin tanığı olan grubu dinlerken sarhoş oldum kelimenin tek anlamıyla...Daha ne yazsam, canım arkadaşım kadar güzel anlatamayacağım nasılsa. En iyisi ona kulak verelim: Evet efendim bu sefer de, sevgili Ekmekçikız Harbiye Açıkhava'dan bildiriyor..." Yazıyı okudum, yine mutluluk doldu içim. Eskiden Açık Hava'da konserler olurdu, değil mi? Eskidendi, çok eskiden :)
Çalışırken nefes almak için balkona atıyorum kendimi ve az az da olsa okuyorum, iyi geliyor.
Tabii bu tempoyla yavaş gidiyor ama ne yapayım, bu yoğunlukta, bu da bir şey :)
Şulem,
YanıtlaSilDün gece yazını okuduğumdan beri kaç defa girip tekrar okudum, özellikle kendi yazımı bunca yıl aradan sonra okumak çok ilginç bir tecrübe oldu.
Başlangıçta "yahu böyle bir konsere mi gitmiştik"le başladım, okudukça aydınlanma yaşadım, o yıllara döndüm, üşenmeyip o senenin Temmuz yazılarını okudum.
Sayende bir anılar zinciri zihnimde canlandı, çok yaşa sen. :)
Şuraya çok çok kalp ekledim say.
aldım kabul ettim kalpleri kuzucum :)
SilSusanna Tamaro yeni kitap mı yazmış?
YanıtlaSilBeğenirsen ben de okuyayım. :)
oku mutlaka, çok beğendim ben
Sil