3 Haziran 2026, Çarşamba

Teoman'ın çok sevdiğim şarkısında dediği gibi tam, "Nasıl oluyor vakit bir türlü geçmezken / Yıllar, hayatlar geçiyor" :) Nitekim, son yazımdan bu yana 1 hafta geçmiş bile. İnanamadım yahu! 

Bayramın 2. ve 4. günlerinde kayınbiraderlere gittim. Ailenin gençlerinin yarattığı bir boşanma krizi ile ilgili sinir bozucu gelişmeler damgasını vurdu bu bayram ziyaretine. Başkaca bir şey yoktu gündemimizde. Ne diyelim, herkese akıl fikir ihsan etsin Yarabbim… Sonraki günde de canım hocoşlarım F.ve B.lere gittim, balkonda çay-kahve keyfi yaptık, oradan buradan konuştuk, özleşmişiz, üçümüze de iyi geldi görüşmek.

Bayramın 3.günü ise, annem sultanımın yaşgünüydü. Önce bizim evde mükellef bir kahvaltı ile kutlamaları başlattık. Sonra pasta kesimine sevgili  A.teyzemizi de çağırdık, birlikte mum üflettik yaş günü çocuğuna, pasta yedik. Akşam da yaş günü yemeğine çıktık. Ben arada kaçıp A.ciğimin yaşgünü kutlamasına bile yetiştim, pek güzel oldu.

Tatil bitmeden yazlık-kışlık dönüşümü yaptım bir de, en sevmediğim işler arasında kesinlikle dereceye giren bu işi bitirmenin huzuruyla gezindim sonrasında :P 

Aaa unutmadan, pazar günü de saçlarımı kestirdim, yaz sıcaklarına hazırım artık (yalaaaaan:P)

Dört Mevsim'in ikinci sezonuna başlayıp bitirdim, yine çok beğendim. Dostlar iyidir, iyileştiricidir ya, bir dizide dostlukları izlemek bile güzeldir bence. Bu dizi bunun kanıtı :)

Pazartesi günü anacığımla birlikteydik malum. Biz sakin sakin balkonda oturup çay kahve tükettik her zaman olduğu gibi, akşamüstü ablam dudağı hafif şiş gelince de şaşırdık. Meğer Ş.cuğum resim kursuna giderken bindiği minibüs kaza yapmış. Bizimkinin dudağının üstü patlamış, burnu kanamış falan. Sonrasında neden bilmem, hastaneye gideceğine ya da eve döneceğine kursa gitmiş. Oradakilerin ısrarıyla hastaneye gidip tomografi çektirmiş, neyse ki bir şey çıkmamış ama ruhen de fiziken de hırpalanmış. Allah beterinden saklamış dedik. Gerçekten de daha kötü olabilirdi. Daha ciddi yaralananlar olmuş nitekim, ambulans falan gelmiş...

Salı günü önce annemi yakın bir öğretmen arkadaşının cenaze törenine götürüp getirdim (arkadaş kaybı kaç yaşında olursan ol hüzünlü gerçekten) sonra da gidip ağabeylerden kayınvalidemi alıp bize getirdim.  Bu hafta ağır bir misafirim var yani. Neyse ki ve şükürler olsun ki, geçinmesi/birlikte yaşaması kolay bir insan kendisi (Ya da annemin nazlarına ve kaprislerine çok alışık olduğumdan bana kolay geliyor, bilmiyorum :P)

Son olarak bugün 3 Haziran, canım Nazım'ın ölüm yıldönümü. Dün de Ahmed Arif'inkiydi. Hayatımı güzelleştirdikleri, şiirleriyle yüreğimi büyüttükleri, en zor zamanlarda dayanma gücü verdikleri için minnettarım onlara...O yüzden bir Nazım şiiri iliştireyim şuraya izninizle. Fotoğrafa da Ahmed Arif'in dizelerine yapılmış bestelerden birini giydireyim. İkisi de nurlarda yatsın. 

"kardeşim
sonu tatlıya bağlanan kitaplar yollayın bana

uçak sağ salim inebilsin meydana

doktor gülerek çıksın ameliyattan
kör çocuğun açılsın gözleri

delikanlı kurtarılsın kurşuna dizilirken

birbirine kavuşsun yavuklular
düğün dernek yapılsın hem de

susuzluk da suya kavuşsun
ekmek de hürriyete

kardeşim
sonu tatlıya bağlanan kitaplar yollayın bana
onların dediği çıkacak
eninde de sonunda da..."