17 Mart 2026, Salı

Bu bloga 5 yıl evvel canım Ekmekçimin verdiği motivasyonla başladığımda, her gün hayatımda gerçekleşen 3 güzel şeyi yazmaya çalışıyordum. Sonra işler tavsadı malum, her gün yazmayı beceremedim ama yine de ipin ucunu bırakmadan yazdım, öyle 3 güzel şey bulacağım diye de kasmadım kendimi, olanı biteni yazdım. Ama bugüne yazacak 3 güzel şeyim var, bunu kaçırmadan yazayım dedim :)

İlki bugün pilatese başladım, haftada iki gün gideceğim inşallah. Bel fıtığıma da, ruhuma da iyi geleceğini umut ediyorum :)

İkincisi, güz dönemi ders anket sonuçlarım geldi. Buraya da yazmıştım, 130 kişilik sınıfta sadece 70 kişinin geçtiği, sınıfın yaklaşık yarısının döküldüğü bir ders olmuştu bu sefer. "Anketlerde batıracaklar beni" diyordum. Oysa tersi olmuş :) 1-5 ölçeğinde değerlendirilen ankette, "bu öğretim görevlisinden tekrar ders almak ister misiniz?" sorusuna verilen yanıtların ortalaması 4.28, ki bölüm ortalaması 3.9'muş :) Açık uçlu değerlendirme sorusuna verilen yanıtlar da şahane. Biri "Bu dersi iki defa aldım ve aldığım her iki senede de çok memnun kaldım. Bu dersin bölümümüzde en iyi işlenen derslerden biri olduğunu düşünüyorum" demiş, ki bu yorum benim için en değerlilerinden. Aynı hocadan, alttan aldığı ders için bile bunu yazabilmek için beni gerçekten seviyor olması gerek, bu yüce gönüllü ergenin :) Diğeri "Bütün derslere Şule Hocam girsin:) Sizden ders almak için bu dersi bir daha alttan almayı bile düşünürüm" diye yazmış. Bu gencimizin de kim olduğunu bilmesem de bana olan sevgisi nedeniyle gidip öpesim geldi yanacıklarından :) "Şule hoca'dan başkasından bu kadar iyi anlayamazdım" diyen de var, "Şule Hoca, Türkiye'deki herhangi bir üniversitede alabileceğim en iyi "Operation Research" eğitimini verdi." diyen de...Zannetmeyin ki herkes böyle şahane yorumlar yazmış tabii, "final çok zordu" diye mızırdanan da olmuş, "ikinci dünya savaşı yıllarında mıyız, bu ders böyle mi işlenir, sınavlar bilgisayar başında yapılmalı" diyen de (bu yoruma da çok güldüm, istediği gibi işlesem başarı %50'den %10 düşecek zira farkında değil ama kızmış bir kere çocukcağız, ne yapalım)...Bu öğretmenlik mesleği gazla çalışan bir meslek biliyorsunuz. Ben de gazımı aldım tabii, yarın derse girdiğimde hepsini öpesim var, öyle diyeyim :) 

Üçüncü güzel haber de şu: zarif eşim bayramın ikinci günü gelecekken bir plan değişikliği yapıp, ilk gün sabah çocuklarla kahvaltı yaptıktan sonra anneciğini de alıp bayram yemeğine İstanbul'a geleceklerini bildirdi. Pek çok sevindim. "İçimde ikinci bir insan gibidir seni sevmek saadeti" demiş ya şair, öyle işte...

Dün Amerika'dan bir kaç günlüğüne gelmiş lise ikideki sıra arkadaşım I.hanımcığımla buluştuk, G. ve Y.hemşirelerimle birlikte. Yemek yedik, söyleştik ve itiraf edeyim, biraz dedikodu yaptık. Sonra da çok geç olmadan evlere dağıldık hafiflemiş olarak. Mekandan ayrılırken aynayı görünce farklı bir özçekime imza atayım dedim. Aynadan yansıyan benim yani, diğerleri de canım BAL kızlarım.

Ağlayarak gittiğim şehirde kan bağım olmayan kardeşlerimi bulacağımı kim bilebilirdi ki 39 yıl önce...