İçinde bulunduğum ruh halini geçelim bir kalem...Blogun adına uygun olarak, hayatımdaki küçük "güzellikler"den bahsedeyim size biraz, ne dersiniz? :)
Hafta sonu yârimle bir gece "Aydınlıkevler" bir gece de "Zengin Mutfağı"nı izledik mesela. Birbirimize aldığımız yılbaşı hediyeleriydi bu oyunlar. Aydınlıkevler çok vasattı bence. Zengin Mutfağı ise çok güzel. Yıllar önce Kalamış Parkında açık havada, Ekmekçimle filmini de izlemiştim. Şener Şen'in canlı performansı, izlemeye değerdi.
Pazartesi günü yeni aldığımız televizyonumuzun kurulumunu yapsınlar diye servis beklemekle geçti diyebilirim. Ama ödül olarak kendimize Baylan'da tatlı ve üzerine de Vapur Cafe'de kahve ısmarladık. İstanbul yine çok güzeldi...Televizyonumuz ise gördüğünüz üzere pek janjanlı :P
Salı günü bitirme sunumlarını yapan öğrencilerim bana çiçek almayı da ihmal etmemişler. Bölümdeki hocaların nazarı değmemiştir inşallah, hepsi pek imrendi öğrencilerimin bu jestine zira :)
.jpeg)
.jpeg)
Bugün Y.hemşiremle birlikte İstanbul Resim ve Heykel Müzesi'nde, "Boyut Farkı" isimli serginin açılışındaydık. Lale ve Cengiz Akıncı'nın bağışladığı sanat koleksiyonunun ikinci sergisiymiş bu. Çok güzeldi. Sergiden ve açılıştan bizi haberdar eden sevgili lise matematik öğretmenimiz N.hocamıza da bol bol fotoğraf göndermeyi ihmal etmedik tabii :)
En beğendiklerimden bazılarını buraya sizin için de ekleyeyim:
Bu vesileyle, yıllar evvel okuduğum ve çok beğendiğim bir Ece Temelkuran yazısından,hislerime tercüman olan kısmı da buraya eklemenin yeridir diye düşünüyorum:
"Kötülükle uğraşmak, sürekli ona doğru bakmak da insanın sağlığını bozuyor. Muhtemelen müzik bu yüzden var, resim, tiyatro, sinema ve The Simpsons. Bir de hormonsuz, kokulu domatesler. Rakı da var, doğru. Daha bir sürü şey bu yüzden var. Sabahları siz uyanmadan kahvaltı hazırlayan sevgililer başta olmak üzere...Bunlar da dünyada kötülüğe karşı savaşan güçler bana kalırsa. Bizim Hacı Bakkal “deftere yazdığı” sürece dünyaya katkıda bulunuyor esasında. Bir çocuk papatyanın yapraklarını “Seviyor, sevmiyor” fallayınca işler biraz düzeliyor. Dünyayı dengede tutuyorlar. Kaç dereceyle duruyorsa dünya uzayda, o ince hesabın tutmasını sağlayan şey, ara sıra çıktığımız tatiller, su buharı üfleyen havalandırma makinelerini icat edenler, Al Pacino filmleri ve Cashew fıstıktır. Louvre Müzesi’nde, Del Prado’da, British Museum’da biriktirilen onca taşın ve resmin de payı var tabii"
Oyunu senin gibi vasat bulmam bir yana, 1000 liralık biletlerle girilen salondaki rezillik başka bir yana. insanlar ellerinde patlamış mısır ve kolalarla oyun izlediler, şişeleri bardakları yerlere attılar mısır patlaklarını ortalara saçtılar. Hayatımda böyle bir tiyatro salonu görmemiştim. Bir de Demet Akbağ sürekli aynı rolü yapmıyor mu sence?
YanıtlaSilay sormayın hocam ya...bizim izlediğimiz mekanda da öyleydi. emekli albay ruhunun içimden çıkıp herkesi uyarmasına ramak kaldı, inanın ! halbuki mesela zengin mutfağında öyle değildi ortam. ama aydınlıkevler'de, mısır yiyenler, fısıldaşanlar, olur olmadık her yerde gülenler...
Sildemet akbağ tv'de "sandık kokusu"nda farklı bir tip çiziyor, seviyorum ben. ama bu oyun, ortamı, tiplemeleri falan yıllar evvelki yılmaz erdoğan'ın "bir demet tiyatro"sunu çağrıştırdı bana sanki...
Şener Şen' i canlı canlı sahnede izlemeyi çok isterdim. Birkaç yıl önce Molière'in Cimri'sini izlemiştik eşimle. Haldun Dormen başroldeydi ve maalesef onun adına utanmaktan oyun bitsin de gidelim diye dua etmiştik resmen. Performansı korkunçtu. İzleyicilerin saygısız tavırlarına değinmiyorum bile. Aynı hafta bir de Sevinç Erbulak ve Fırat Tanış'ın "Ayrılık" adlı oyununu izlemiş ve mest olmuştuk.
YanıtlaSilEce Temelkuran' dan paylaştığınız alıntıya bayıldım. Ne kadar güzel anlatmış. Dünya, küçük mutluluk anlarının ve iyiliklerin hatrına dönüyor bence de :)
şener şen de çok yaşlanmış ama hâlâ çok iyiydi :)
Silece tam da hislerimize tercüman olmuş değil mi? sanat, edebiyat hayat kurtarıcı :)
Yaa ne keyifliydi açık hava sinemasında filmi izlemek. :)
YanıtlaSilAkıncı ailesi bağışının ilk bölüm sergisine geçen sene gitmiştim, bu sene bir kez daha Resim Heykel'e yolum düşecek demek ki. :)
Ece Temelkuran'ın yazısı nefis, arada çıkarıp okumalık tam.
Akıncı ailesi benim N.hocamın arkadaşları. O yüzden haberimiz oluyor sergilerinden :) mutlaka gör, beğeneceksin eminim
SilSanat ve güzellikler de olmasa neye tutunacağız .
YanıtlaSiliyi ki varlar deyip yola devam Handancığım :)
SilTelevizyon güle güle kullanılsın, pikap da gözümden kaçmış değil:))
YanıtlaSilSağol Buraneroscuğum. Pikap yıllar öncesinden, annemle ablamın profluk hediyesi bana :) Ama doğrusu ya, ilk hevesle kullandıktan sonra çok da kullanmıyorum :(
SilZengin Mutfağı'nı epeydir izlemek istiyorum fakat bir türlü ayarlayamadım. Nurşen Öğretmenim'in de yorumuna istinaden bir tiyatro salonunda yenip içildiğine inanamadığımı söylemek istiyorum. Hoş, niye inanamıyorsam? Pes diyorum. Allah'tan henüz öylesine denk gelmedim. En son Sumru Yavrucuk'tan Shirley'i izledim. Aradan sonra geç gelen birkaç kişiye kızdı kadın. Dayanamadı, dikkatini dağıttılar çünkü. Sonuna kadar haklıydı. Biz niye böyle saçma sapan bir ülke olduk ya!
YanıtlaSilbiz de eşimle eskiyi konuştuk, tiyatrolar zamanında başlar, geç kalan da araya kadar dışarda beklerdi...şimdi zaten her oyun 10-15 dakika geç başlıyor. sonra da gelenler oluyor. ve evet, ortamı görsen sinirlenmemek mümkün olmazdı. ben oturduğum yerden şiştim inan!
SilTelevizyon güzel görünüyor güle güle kullanın. Tiyatroda bir şeyler yemek bizim toplumumuza özgü bir şey sanırım oyun acıktırıyormu nedir. Hülya
YanıtlaSilçok teşekkürler :)
Siltiyatroda atıştırmakla ilgili iyi niyetli yorumunuza gülümsedim :)