22 Ocak 2025, Çarşamba

"Dünyanın hâli gibi halimiz" demiş ya Nazım, "ülkenin hâli gibi halim" diye güncelleyebilirim bu dizeyi rahatlıkla. Ve siz de, nasıl bir ruh hali içinde olduğumu anlarsınız eminim. 

Kişisel gündemimdeki zorluklar, sevgili Miçocuğumun ölüm yıldönümünün verdiği ağırlık ve burnumun direğinin sızım sızım sızlamasını yine kişisel gündemimdeki güzelliklerle dengelemeye çalışırken ben, ülke gündemine 76 canın tatile gittikleri bir otelde yanarak/boğularak öldükleri haberi düştü! Kalakaldım. Detayları okumayayım diyorum, olmuyor. Okuyup izledikçe ise düştüğüm beter ruh halinin içinden kurtulamıyorum. 

Hiç böyle düşünmemiştim bu yaşlarımı. Daha mutlu, daha huzurlu bir hayat düşlemiştim kendime yaş aldıkça. Oysa ne zamandır dolu dolu gülemiyorum bile. Endişeli, durgun biri olup çıktım. Kendimden sıkıldım, inanın!

Bu da böyle bir paylaşım olsun. Ne güzellikler defteri ama!!! 

 Yazının iç karartıcılığını, pazartesi akşamı yârimle yaptığımız Kadıköy turu sırasında çektiğim fotoğrafla kapatma çabamı göz ardı etmezsiniz diye düşünüyorum :)


17 yorum:

  1. <3 sadece elimden bu geldi......

    YanıtlaSil
  2. Ah Şulem ne desem boş, hepimizin ruh hali farksız. Kendini kaptırsan otur ekranın başına ağla dur, ocaklar söndü yürek nasıl dayansın...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. öyle gerçekten öğretmenim ya...bu da bizim çilemizmiş...

      Sil
  3. Ne desek ne yapsak bilmiyorum ben de içim acıyor seyretmek istemiyorum ama duramıyorum nasıl olur aklım almıyor. Allah rahmet eylesin sabır versin yakınlarına. Hülya

    YanıtlaSil
  4. Bir de iyi ki vapurlar var, onlar da dostlar gibiler, yüzümüze ufak bir gülücük verebiliyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. di mi ya? bugün benim yüzümü sen güldürdün mesela, maşallah :P

      Sil
  5. Hiçbirimiz farklı durumda değiliz, bu kez gülmekde buluşamıyoruz yazılarımızda ama günü gelince acısını fena çıkartacağımızı düşünüyorum.

    YanıtlaSil
  6. Yaşanan çok acı verici bir olay. İhmaller silsilesi, adam kayırmacılık rekorları, her zamanki gibi liyakatsizlik kaynaklı usulsüzlükler... Yakınlarını kaybedenleri teselli için suçlular cezasını çeker, adalet yerini bulur sözünü bile edemiyoruz maalesef. Kendimi soyutlamaya çalışıyorum böyle anlarda. Haberleri yıllardır izlemiyordum şimdilerde Blogger dışındaki sosyal medya mecralarından da uzaklaştım. Mümkün oldukça micro hayatıma odaklanarak nefes almaya çalışıyorum. Umarım ülkece daha iyi günler göreceğimiz zamanlar olur.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben de yapabildiğimce azalttım gündemle olan ilişkimi aslında ama özellikle böyle büyük olaylarda dışarıda kalmak imkansız...içine girince de yüreğimizin sıkışmaması imkansız ne yazık ki..."coğrafya kaderdir" deniyor ya, öyle, böyle sürekli diken üstünde ve vicdan azabı ile yaşamak da bizim kaderimiz sanırım. neyse, ne diyelim, umutsuz yaşanmıyor, yola devam :)

      Sil
  7. Şule'cim ne diyeceğimi bilemiyorum. Tesellimiz yok maalesef. Anca senin dediğin gibi kendi küçük hayatlarımızın küçük güzellikleriyle dengeyi tutturmaya çalışabiliriz. Sarılıyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. canım benim, başka türlüsü olmuyor zaten...

      Sil
  8. Seni o kadar iyi anlıyorum ki, bu yaşlarımızda huzurla günlerimizin keyfini çıkarmalıydık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet ve fakat tam tersi oldu ne yazık ki arkadaşım... 10 yıl önce ne rahatmışım diyorum kendi kendime...ama bu hisle de sürmez bu hayat. kurtulmalıyım bu histen. senin instagram paylaşımların bu yüzden iyi geliyor bana :) sağ ol , var ol :)

      Sil