12 Kasım 2024, Salı

Pazar gününü Atam'a ayırdım, başka da bir şey yazmak istemedim ama hayat içindeki gerginliklere ve zorluklara odaklanıp güzellikleri ıskaladım anlamına gelmesin tabii bu :) Mesela;

Yârim cuma günü Ankara'dan gelirken, trene binmeden önce kitapçıya uğramış ve Oya Baydar'ın yeni kitabını görünce beni düşünüp almış. Almakla yetinmeyip, her zamanki gibi, içine de bir şeyler yazmış yine yüzümü güldürecek. Sadece bu bile beni bir süre idare eder aslında, zira bu hayatta en sevdiğim şeylerden biridir A.'in bana kitap alıp, içine o güne ait bir not düşerek hediye etmesi :)

Cuma akşamı sevgili F.ve B.hocalarımızla sakin ve güzel bir akşam yemeği yedik evde. Gelirken şu güzelliği almışlar, ki bence şu sıra en ihtiyacımız olan şey bu bence. Bilimle uğraşıyorum evet ve nazara da inanıyorum, yine evet :)

Cumartesi günü sahile indik ve uzuuuun bir yürüyüş yaptık A.ciğimle. Bolca konuştuk, dertleştik, havanın güzelliğine hem dertlendik, hem de güneşin tadını çıkardık. Bir ara kahve içtik, ki oturduğumuz belediye tesisinin önündeki ağaçlar ve manzara şöyle güzel bir şeydi:

Sahil boyunca kedi sevme molaları verdik bir de bolca. Yürüyüşümüzü de cadde üzerindeki pek sevdiğimiz mekanda bira-patatesle noktalayıp, akşamında da annem ve ablamla yemeğe çıktık.  

Pazar gününü biliyorsunuz aslında. Bahsetmiştim zaten. O gün yoğun bir Atatürk günüydü bizim için. Akşamında ise, yemeğe gittiğimiz ağabeylerden kayınvalidemi alıp döndük. Bu hafta bizde. Ben çalışırken televizyon seyredip ülke gündemine dertlenmekle meşgul genelde. Çalışmadığım zamanlarda da kahvedir, çaydır, dizidir derken zaman geçiyor. "Sen beni dertlenme, ben evde hep yalnızım. Burada hiç canım sıkılmıyor ki benim" demesi, bu kalender hâli, hoşuma gidiyor...