24 Kasım 2024, Pazar

Öğretmenler günü bizim ailede biraz şenlikli geçer. Herkes birbirini arar, sorar, kutlar. Annem ilkokul, ablam lise matematik öğretmeniyken, ben ve eşim üniversitede hocayız malum, ama iş bu  kadarla bitmiyor! Kayınvalidem (matematik), kayınpederim (tarih), halam (Türkçe), 5 kuzen-kuzen eşim (İngilizce, ana sınıfı, müzik, beden eğitimi), yengem (İngilizce) derken (bir üst kuşağa çıkmıyorum, yoksa dedem, dede-amcam, büyük yengemi falan da saymam gerek :P) hep birlikte ailenin çocuklarını ilkokuldan alıp üniversiteden mezun etme projemiz vardır, arada dile getirdiğimiz :) Neticede, evet, bir darbeci paşanın ürünü de olsa, 24 kasım öğretmenler günü bizim aile için özellikle, güzel ve özel bir gündür :)

Zarif eşim, evimizin bu sene üniversiteli olan küçümeni E.beyin sınav haftasına destek olmak için şehrimize gelemese de ben bir dizi kutlamayı onsuz da olsa, gerçekleştirdim tabii ki :) 

Önce ablamla, ilkokul öğretmenimizi yani annemizi kahvaltıya götürdük. Zira annem, çoğunuz biliyorsunuz artık, ilkokulda ablamı 3 sene; beni ise 4 yıl okutan biricik öğretmenimizdir. Çalışma disiplinimin, araştırma aşkımın, Türkçeye gösterdiğim özenin arkasındaki gizli kahraman kendisidir. Yaptırdığı küme çalışmalarını (beni sınıfın en tembel ve hırçın öğrencisiyle aynı kümeye koyduğu yetmiyor gibi sıra arkadaşı da yapmasa daha iyi olurdu tabii ama :P); her derse ayrı ayrı verdiği önemi (müzik derslerinde öğrettiği marşları, kendisi o kadar şevkle söylerdi ki o heyecana katılmamak mümkün olmazdı bizim için); öğrencilerine sadece akademik bilgileri değil, bir cumhuriyet öğretmeni olarak, "iyi insan, iyi yurttaş" olmanın gereklerini de kazandırmak için gösterdiği çabayı; hafta sonlarında eşi ve biz çocuklarıyla evde dinlenmek varken, okulda ücretsiz açtığı kursları ve öğrencilerini iyi okullara gönderebilmek için verdiği emeği unutmam mümkün değil. İlk minnettar olduğum öğretmenim, annemdir bu yüzden.

(İlkokul 3.sınıfız bu fotoğrafta. Tayyörü ve ciddiyeti ile annem sol başta, ben, tabii ki, onun yanında değilim! Olur mu öyle şey zaten? Ya, "öğretmen kızına iltimas geçiyor" derlerse? İkimizin de en korktuğu şey bu, sanırım o yıllarda!) 

Tabii sadece annem yok hayatımda, unutulmaz öğretmen kategorisinde! "Hayatta en büyük mucize küçükken iyi bir öğretmene rastlamaktır" diyen Buket Uzuner'e çok inanırım ve bu anlamda çok şanslı bir insan olduğumu düşünürüm hep. Hayatımın vazgeçilmez öğretmenleri ile ilişkim hep sürdü, sürüyor şükür ki. Hepsini teker teker aradım, seslerini duydum, minnettarlığımı ifade ettim. 

Akşamüstü de karşıda oturan ağabeylere geçip, kayınvalidemin ve ağabeyimizin onlarla yaşayan kayınvalidesinin öğretmenler gününü kutladım. Her öğretmene götürülecek çiçekleri cumartesi gününden ayarlamıştım zaten :)

Bu arada, beni arayıp soran, güzel mesajlarıyla yüreğimi ısıtan öğrencilerim de oldu tabii :) Yüzümü en çok güldüren 3 mesajı buraya da almak istedim:

İlki sevgili Y.ciğimden. "Öğretmenler gününüz kutlu olsun canım Şule hocam💐🪷🪻 iyi ki öğretmenliği seçmişsiniz, ışığımızsınız🥰" diye yazmış. (6 yıl önce, kendisini, içkiyi fazla kaçırdığı bir kongre yemeği sonrası, evimde konuk etmişliğim vardır :P Kafası o kadar dumanlıydı ki, toplu taşıma ile İstanbul'un bir ucundaki evine gitmesi içime sinmemiş, annesinden izin almasını söyleyip arabayla bize getirmiştim. Arabanın arkasında kıkır kıkır kıkırdayarak bana başvurduğu yüksek lisans programlarını anlatması dün gibi. Oysa şu anda doktora tez aşamasında gencecik bir hoca kendisi )

İkincisi araştırma görevlimiz Ö.ciğimden. "Şule Hocam günaydın. Enerjiniz , ışığınız örnek oluyor hepimize. Sizi sevmeyi bile seviyorum 🥰 Gününüz kutlu olsun hocam 💜" demiş o da. (Ki kendisinin2-3 yıl önce  "Yıldız tozu gibi girdiniz hayatıma" cümlesi hâlâ bana yapılan en müthiş iltifatlar sınıfında ilk sıralarda yer alır :))

Üçüncülüğü ise ilk öğrencilerimden G.ciğime veriyorum. "Gününüz kutlu olsun sevgili öğretmenim! Ne mutlu bize sizin gibi öğretmenlerimiz oldu, katkılarınız, emekleriniz için teşekkür ederim iyi ki varsınız " diye yazmış o da. (Yıllardır tek bir kez bile atlamadı kutlamayı, sağ olsun :))

Eve çikolata göndererek kutlayan ise son doktora öğrencilerimden, (artık Dr.olan) B.cuğum. Çalışmak, rapor teslim etmek için kezlerce evime geldiği için adresi de, benim gibi obur bir hocayı nasıl mutlu edeceğini de biliyor tabii :)