17 Ekim 2024, Perşembe

Sabah annem için pazar alışverişi yaparak başladım güne. Ardından ısmarladıklarını yerleştirdik birlikte ve anne-kız balkonda kahve keyfi yaptık. Bazen gündemle ilgili öyle yorumlar yapıyor ki annem, "cin gibi yahu, yok bir şeyi" diyorum, sonra öyle bir soru soruyor ki, kalakalıyorum...Bugün de yine böyle, bir uçtan diğerine savruldum sohbet sırasında...Zor zamanlar...

Ardından bir de kendi evim için çıktım pazara. En tazesinden sebze-meyve, balık, peynir, zeytinin yanı sıra giyim kuşam konusunda da efsane bir pazar bizimki. Çıkasım gelmiyor gidince.

Akşamsa oğluş beyle "Ağaçlar ayakta ölür" adlı oyuna gittik. Hayranı olduğu Nevra Serezli'yi izlemek ona iyi gelir diye düşünerek almıştım biletleri o hastayken. Tahminimde yanılmamışım, mest oldu izlerken. "Sihirli Annem" zamanlarından beri çok sever Nevra Hanımı. O da sağ olsun, bugün oynamadı, gerçekten yaşadı sanki rolünü. Büyük oyuncu olmak böyle bir şey herhalde...

Oyundan önce Moda'da bir şeyler yedik, içtik, anne-oğul gecesi yaptık kendimize. Eskiden olduğu gibi. İkimizin de ihtiyacı var sanırım böyle ikili gezmelere. Bana da, O.cığıma da iyi geldi birlikte, sadece bize ait bir akşamı paylaşmak, konuşmak, dertleşmek...Taklitleriyle güldürdü yine beni. Gündeme ait yorumlarıyla aydınlattı, her zamanki gibi. Herkesin içinde de olsa, içime sokasım, öpüp yoğurasım geliyor böyle zamanlarda, küçükken yaptığım gibi ama durduk yerde "öff anne" ayarını işitmeyeyim diye cool bir şekilde koluna girip yürümekle yetindim. Olsun, bu da güzel :)

Trabzon Ayasofya müzesinden yârimin çektiği ve benim pek sevdiğim bir fotoğraf...

Fotoğrafa giydirdiğim şarkı ise Selim Atakan'ın son albümünden....