Bir haftadır yazlık mekanımda değişiklik oldu, annemin yazlığı yerine ona 6 km uzaklıktaki kayınvalidemin yazlığındayım. Sahil, aynı sahil. Deniz, aynı deniz. Güneşin batımı yine aynı güzellikte. Ev biraz daha büyük ve komşular biraz daha kafa dengi sadece. Bir de tabii zarif eşim yanı başımda, ki bu başlı başına mutluluk sebebi :)
"Bu hafta neler yaptın peki" derseniz, bir iki misafir ağırladık; hemen her gün denize gittik (E.beyciğimiz rutinlerden hoşlandığı için, o bizi sürüklüyor sağ olsun :) ); A.ciğime kavanoz domates yaptık; bir akşam Dikili'de batırdık güneşi (rakı-balık eşliğinde) bir akşamüstü de Küçükköy üzerinden Cunda'ya gidip benzer bir keyfi orada yaptık. Bunu dışında ben, bisiklete binmeyi unutmadığımı görüp pek sevindim ("bisiklete binmek unutulmaz" demeyin, benim gibi 49 yaşında öğrendiyseniz endişe edersiniz "acaba unutmuş muyumdur" diye :P) . Bir de evde/bahçede paslanmaya yüz tutmuş her şeyi yağlı boya ile boyadım, rahmetli kayınpederin kullandığı ve bahçenin bir köşesinde kaderine terk edilmiş el arabası ile merdiven de, verandadaki salıncak da artık pırıl pırıl :)
Cunda akşamından...Hep büyülü ve hep güzel bir ada burası...
Ama bu haftanın en güzel aktivitesi bunlardan hiçbiri değil, 1 ay önceden biletlerini aldığımız Fahrenheit 451 adlı oyunu Bergama Asklepion'da izlemekti şüphesiz! A.ciğim o akşam lise grubuyla yıllık yemek organizasyonuna katıldığından gelemedi ama ben, ablam ve sevgili S.ciğimin (
o da aynı yemekte olduğundan gelemedi) kızı canım Ö.cüğüm ile izledik. 2000 yıl önce de insanlar bu mekanda oyunlar sergilemişler, oyunlar izlemişler, bizim oturduğumuz taş basamaklara oturmuşlar...Mikrofon ve aydınlatma yoktu muhtemelen ama aynı göğün altında "yaşasın sanat" hissiyle aynı sahneye bakmışız atalarımızla işte, bundan özel az şey vardır bence...Oyun güzeldi ama gördüğünüz gibi ben daha çok mekana, takıntı derecesinde hayranım :)
Erdal B., namı diğer Behzat Amirim pek çok alkış aldı, tahmin edebileceğiniz üzere :)
Beni tanıyorsunuz artık, o yüzden tatil de olsa, ara ara bilgisayarı açıp öğrencilerimle çalıştığımı tahmin etmişsinizdir :) İnsanın işini severek yapması her kulun başına gelen bir şey değil, kendimi bu yüzden de şanslı hissediyorum doğrusu :)
Şimdilik bu kadar olsun, bana müsade. Daha boyanacak yerler var, iş beklemez :P
.jpeg)
Yeni yazlık mekanınızın tatil anıları pek hoş, keyifli, sanatsal, damakta tadı kalan cinsten olmuş. İçinize sinsin Şulem. :)
YanıtlaSilamin canımcım
SilNe güzel; aile kültür deniz boya işleri 🤣 daha ne olsun
YanıtlaSildeğil mi ya :) ben de memnunum halimden
SilSefan olsun Şilecim,pek güzel şeyler gerçekleşmiş, arkası çok daha güzel gelsin...
YanıtlaSilay inşallah örtmenim :)
SilŞilecim değil tabii ki Şulecim :)))
YanıtlaSil:)))
SilAaaaa ben şu an 47'yim ve hâlâ bilmiyorum bisiklete binmeyi, demek iki sene daha dişimi sıkarsam öğrenmeme gerek yok mu? 😂 Kaçak elif kafası. 🤪
YanıtlaSilsen olayı tamamen yanlış anladın şekerim, bu iki sene içinde öğrenmelisin :)
SilYaw ben daha Ankara'da Tatbikat Sahnesi'nde ayarlayıp gitmeyi beceremedim siz orada gitmişsiniz helal olsun valla. :) BU kış gideyim de ben izleyeyim amirimi artık ayıp.
YanıtlaSile canım şehirde gitmek zor ama, yazlıkta iş yok güç yok, gidelim mi gidelim dedik. ama bu kış izle tabii, o ayrı :)
SilKolay gelsin. Ben fotoğraflara takıldım, çok güzeller, ışık muhteşem. Kesinlikle alkışlıklar:)
YanıtlaSilTabii ki Asklepion, tabii ki Bergama...:)
gerçek halleri fotoğraflardan daha güzeldi, tahmin edebileceğin gibi sevgili Buraneros .)
SilBergama hep güzel, Asklepion da :)
Mekan çok etkileyiciymiş gerçekten...Boya işleri de ne keyiflidir.
YanıtlaSilBergama bütün olarak çok güzel ama enn güzeli Askleppion sanırım Joecuğum...
Sil