Salı akşamüstü İstanbul Sultanahmet civarındaki turist modum, perşembe günü Bergama'da turist rehberliğine dönüştü :)
Ablamla lise arkadaşı A.yi Datça'ya bir haftalık tatile uğurlamadan önce, "hadi gelin Bergama'yı gezdireyim size" dedim. Ş.cuğum daha önce gezmişti ama hem, her yeri gezmemişiz hem de üzerinden baya bir yıl geçmiş olduğundan unutmuş. A. ise hiç gezmemiş olduğundan, teklifime balıklama atladılar.
Eski Bergama evlerinin içinden geçerek gittiğimiz Akropolle başladık gezimize. Tabii zarif eşim olsa II. Eumenes'e falan referans vererek gezdirirdi ama ben o derece hakim değilim. O yüzden genel hatlarıyla anlatıp, var olan bilgilendirme tabelalarına yönlendirdim ikiliyi :) Akropol her zamanki heybeti ve etkileyiciliği ile bana çok iş bırakmadı zaten. Hele dünyanın en dik amfi tiyatrosu...Her seferinde beni benden alıyor...
Akropol sonrası Kızıl Avlu'ya geçtik. İnsanı heybetiyle hâlâ etkileyebilen bu yapıya, bizimkiler de vuruldu tabii :)
Turistik gezimizin son durağı ise eczacılığın babası diye bilinen Hekim Galenos'un heykeli önünden geçerek gittiğimiz Asklepion'du. Sanırım Bergama'da beni en çok etkileyen ören yeri burası. Psikoloji kongrelerinin düzenlendiği, geçenlerde bizim de Fahrenheit 451'i amfi tiyatrosunda izlediğimiz Asklepion, milattan önce zamana ait bir tedavi merkezi aslında.
.jpeg)
Asklepion'dan çıktığımızda, ayaklarımız ağrıyor, midemiz kazınıyordu. O yüzden de eve dönmeden önce Çiçeksever'de köfte-piyaz üzerine Çınaraltı'nda çay teklifim oy birliği ile kabul edildi :) Gün sonunda geziden çok memnun kalan minik ve ilk turist ekibim (!), rehberliğimden çok memnun kalmıştı neyse ki :)
Hepinizi beklerim efendim, gezdirirken ben de daha iyi öğreniyorum neticede :)
Selam yazınızı okurken Berlin' deki müze aklıma geldi. Bergama'dan kaçırılan eserler. Nasıl başarmışlar yıllar önce taşınmış. Tekrar fotoğraflarınıza baktım. Ne iyi yapmışsınız. Arada tarih, geçmiş lazım. Sevgiyle kalın.
YanıtlaSilçok teşekkürler :) Ben de Bergama'ya Akropol'e her gidişimde o müze ve muhteşem Zeus sunağı gelir aklıma, gezerken ağlamıştık eşimle birlikte...Ama tabii gün yüzüne çıkarılan sunağın dönemin padişahının izniyle Berlin'e götürüldüğünü unutmamak gerekiyor. iki devlet arasında yapılan anlaşma çıkarılan eserlerin 2/3'ünün Almanya'ya, 1/3'ünün Osmanlı'ya bırakılmasını sağlıyor. Üstelik dönemin padişahı o 1/3'lük payı da 40000frank'e satmış yine Almanlara...Bazen söz bitiyor, sadece of ki ne of demek gerekiyor sanki...
SilSelam antlaşmaları bilmiyordum.
SilPerşembe günü Bergama'dan geçtik:) Ama akşamüzeri, İstanbul'a dönüyorduk artık:)
YanıtlaSildarısı gelecek yazların başına :)
SilSize "sevgili müstakbel rehberim" diyebilir miyim acebağ? :))
YanıtlaSilay de tabii :) hatta gelecek yaz, mutlaka gel, biraz kal bizde, rehberlik edeyim sana. sadece bergama'da değil, ayvalık ve cunda'da da :)
SilDerin izler bırakmış, kalbimizdeki izleri kıymetli, farklı yaşlarda farklı tatlar aldığımız starlarımız:) Şu tadı kaçırılmış ülkemiz eski neşesine bir kavuşsa:)
YanıtlaSilah, nasıl da dört gözle bekliyoruz...
Sil