Hafta sonu dostluk dolu geçti. Lise arkadaşlarıyla birlikte büyümek, yaş almak, bir kelimenin çağrıştırdığı anılara dalıp gitmek, gülme krizlerine girmek, güzel bir duygu. İnsana güç veriyor. "Onlar varken bana bir şey olmaz" havası belki biraz :)
Cumartesi sabah G.cuğumu gardan karşıladık yârimle. Küçük bir Ankara seferi sonrası, ve A.ciğim ile canım eniştemin de katılımı ile kendimizi erkenden Tunus'taki pek sevdiğimiz restorana atıp şahane bir sofrada yedik, içtik, güldük, dertleştik, hayaller kurduk. Pazar günü de zarif eşimin mihmandarlığında yine bir Ulus turu attık. Bu arada Ankara'ya gelen arkadaşlarımızla o kadar çok geziyoruz ki aynı yerlerde (evet, Ankara İstanbul gibi değil, çok değil gezilecek yerleri :P), Resim Heykel'in müze görevlisi, "siz buraya bu sene içinde iki kez girmişsiniz zaten, üçüncüye girmek istiyorsunuz şimdi, abartmayın" mealinde bir şeyler söyledi, çok güldük :) Akşamüstü de G.cuğumla trenimize bindik ve şehrimize geri döndük. "Yorulduk, uyuruz" diyorduk güya, ama "bak aklıma ne geldi bir de" cümleleri ile başlayan derin sohbetlerden fırsat bulamadık :)
Dün okul günümdü. Dönem bitiyor artık, final sınavımı yaptım, bitirme ödevlerinin teslim tarihleri yaklaşan öğrenci gruplarıyla toplantılar, lisansüstü tezlerinin teslim öncesi ön okumaları, her bir yüksek lisans-doktora öğrencisi ile ayrı ayrı toplantı derken bu hafta yoğun geçecek sanırım. Ne diyelim, sağlık olsun :) Hem hafta sonu aldığım gazla, bu haftanın üstesinden gelirim bence :)
Bu ara okuduğum güzel kitapların yanısıra, takip ettiğim podcast serilerinde de güzel söyleşiler dinledim. Özellikle Deniz Yüce Başarır'ın "Ben Okurum"unda Mine Söğüt'le Küçük Kara Balık hakkında yaptığı program ile Nilay Örnek'in "Nasıl Olunur"unda Buket Uzuner'le yaptığı söyleşi çok hoşuma gitti. Öneririm :)

Hepimiz sezonu bitirmek üzereyiz, bizim de okulların kapanması 14 haziran. Bu yıl da sona eriyor. Yaza başlangıç için heyecanlıyım. Sağlık olsun gerisi gelir..
YanıtlaSilbence de sağlık olsun :) bir de biraz serin olsun lütfen :)
SilAblamızın tablosu muhteşem, hatta bence olağanüstü. Aklımı aldı ve diğer yazacaklarımı unuttum. Sen yer bulsun istemişsin ama sanırım o sana çaktırmadan başrolü kapmış. Gerçekten muhteşem!:)
YanıtlaSilBen de çok beğendim Buraneroscuğum. El koyma fikrim var ama bakalım, kısmet :)
SilTablo çok tatlı çok naif, ne kadar güzel bir yetenektir bu resmedebilmek..
YanıtlaSilBol şans yoğun haftada 🍀🧿
Şimdi ekmekçim gülecek yine ama benim bu konudaki yorumum şu C.ciğim: "bizimkiler tek çocuk istedikleri için Tanrı tüm yetenekleri ilk çocuğa vermiş, bana zerrece bir şey kalmamış" :) gerçekten ablam 10 parmağında 10 yetenek bir kadındır. Dikiş diker, örgü örer, resim yapar, kumaş boyar...ben hiçbirini yapamam ama taktir ederim :) e bu da bir şey değil mi :)
Silsağol canımcım
Şulem yaa! Biliyorsun da bak! :)))
Silİkinizin yetenekleri de becerileri de farklı farklı, emin ol. <3
Bak sen! Yorumumu önce yayınlamadı, sonra iki kez yayınladı, ben o ikinciyi sildim, ikisi birden gitti.
SilGıcık blogger! :(
Belki blog sahibi kurtarır onu. :))
canım ekmekçim, işin şakası tabii o :) biliyorsun ben de dikili türk musikisi korosunda solist olacağım :P ama yahu insan bir çöp adam çizemez, bir elbezi öremez mi :P
SilGeçenlerde bu resmi görmüştüm, nerede ve nasıl hiç hatırlamıyorum. Çok hoşuma gitmişti. Ellerine sağlık ablanızın.
YanıtlaSilçok teşekkürler :) benim instagramımda görmüş olabilir misiniz? orada paylaşmıştım zira. ya da pek çok versiyonu internette dolaşıyor, belki onlardandır. ama her halukarda güzel vallahi, değil mi :)
Sil