Nedeni içtiğim soğuk sular mı, yoksa annemlerin bahçesinde "oh ne güzel esiyor" diye diye oturmalarım mı yoksa klima mı (buna pek ihtimal vermiyorum hem çok az hem de nem alma modunda ve düşükte çalıştırıyoruz günün belirli zamanlarında) bilmiyorum ama bu sımmmmsıcak yaz günlerinde soğuk algınlığına yakalanmayı başarmış ulvi bir kişiyim! Akan burnum, öksürüğüm ve kalınlaşmış sesimle karşınızdayım :P
Dün tüm gün okuldaydım. Bitirme sözlülerimiz vardı. Sıcaktan ve halsizlikten Marmaray gözümde büyüyünce arabayla gideyim dedim, demez olaydım. Gidişim normal, 1.5 saat sürdü ve fakat 2 saat 40 dakikada eve döndüğümde bitmiş haldeydim! "Neyse, Bahar var bu akşam, izleyip kendime gelirim" demiştim ama o da final sezonunda batırdı resmen, hiç beğenmedim doğrusu!
Bu ara "Bir sürgün ve dostluk hikâyesi" diye tanıtılan "Sazın teli koptu" adlı kitabı okudum. Livaneli ile Erdal Öz'ün 70li yıllar ile 80lerin başında, Livaneli sürgündeyken, mektuplarla süren dostluğu beni çok etkiledi. Bir de Mubi'de "Taste of Things"i izledim. Juliette Binoche hep çok beğendiğim bir oyuncudur zaten de, burada da bayıldım sakinliğine, duruluğuna....
Bir de sabun köpüğü kategorisinde "Irish Wish"i izledim. İrlanda manzaralarına bayıldım, ve o günü, hep kafamın içinde "bir dilek hakkım olsa hayatımın hangi anına gidip neyi değiştirirdim" diye düşünerek geçirdim. Karar veremedim :) Yanlış anlamayın lütfen, değiştirmek istediğim bir şey olmadığından değil, çok fazla şey var, neyi değiştirirdim bilemedim :P Bir de tabii, değiştirdiğim noktalarda, bir şeylerden ya da birilerinden de vazgeçmek zorunda kalacağımdan ve o vazgeçişler bana göre olmadığından, "iyiyim işte böyle ya" kıvamına geldim sonunda :)
Bugün bizim evin ortancasının, E.hanımcığımızın yaş günü. Bu sefer uzağız birbirimizden, telefona ve mesajlara sarılacağız bu durumda, ama olsun, ben onu çok seviyorum, her şeyin en iyisini istiyorum onun için ve E. de bunu biliyor, önemli olan bu!
E.ile ilişkimiz, aman nazar değmesin, beni çok mutlu ediyor. Evet, biyolojik annesi değilim ama hayatındaki önemli insanlardan biriyim. Üzüldüğünde, sevindiğinde ilk aradıklarındanım. Göğsüme yatıp ağladığı da oldu, fısır fısır konuşup gülme krizlerine girdiğimizde. Çok kolay olmadı bu noktaya gelmek ama! Bu ilişki için Buket Uzuner'e minnet borçluyum sanırım. "Ne alaka şimdi?" dediğinizi duyar gibiyim, demeyin :) "İki yeşil su samuru" adlı kitabında Nilsu ve babasının sevgilisi ile olan ilişkisi benim için çok öğretici, yönlendirici olmuş, bunu anladım Ezgi'yle olan ilişkimde. Geçen yaz okuduğum "Çalınan Dikkat" adlı kitapta şöyle bir paragraf vardı: "çok sayıda roman okuduğunuzda, kağıt üzerinde olmayan insanları da daha iyi anlayabilir hale geliyorsunuz. Kurmaca diğer insanlarla empati kurma yetinizi güçlendiren bir araç, empati yetiniz için bir tür spor salonu olabilir, ki empati de en zengin ve kıymetli odaklanma biçimlerinden biridir" Sanırım İki Yeşil Su Samuru da benim için böyle. Annelik zorken, biyolojik olarak annesi olmadığınız ama evladınız olarak gördüğünüz bir çocukla/gençle ilişkinin tarzını belirlemek, nerede duracağını bilmek önemli. Buket Uzuner'e minnet duyuyorum bu yüzden , bir kitapla zamanında ve bilmeden beni eğitmiş aslında :)
Hasta hasta amma yazdım yahu, dilim şişmiş sanırım. Hadi artık keseyim burada. Daha okunacak tezler duruyor önümde!
Şulem çok geçmiş olsun ya tikat et. 🧿 İyi ki yazmışsın, çeviri molamda napii ki bizim blog teyzeleri diye girip bakınca çok güzel bir sürpriz oldu. Bahar'ı dün izlemedim, bu akşam iş güç bitince kendime ödül maması olarak vermeyi düşünüyordum, ama bilenmemişsin tüh, kesin vardır bi bildiğin. Bir türk atasözü der ki (🤪) her türk dizisi bir gün mutlaka mıçacaktır ahahahaha. Yine de sezon finali diye üzülüyorum, zira bu ara kafama iyi gelen nadir şeylerden bu dizi. Çeviri molasını bitirmemek için daha ne kadar uzatabilirim acaba bu yorumu 😂 Hadi gittim taam yaw.
YanıtlaSilBen de tezleri okumamak için mi uzun uzun yazdım diye düşünmedim değil :) kafalar aynı çalışıyor, malum :P
SilYa sonunda mıçmayan güzel türk dizileri de olmuştu geçmişte ama çok mu geçmişte kaldı acaba o günler? çok yorum yaparsam spoiler yersin diye susuyorum. sonrasında yazışalım ama!
Ay izledim...😒 Pohunu çıkarmışlar yine afedersiniz. Bizimle deyılsınız senaristcimler. Tam bir meh.
Sil*biyenmemişsin (otokorekt yapmış bilgisayarcım)
YanıtlaSilÇok geçmiş olsun.. iki yeşil su samurunu ben de çoook eskilerde okumuştum, bir şey kalmamış tabii bende yaşım küçükmüş, yaşam dönemim farklıymış.. Bir hocamıx hep derdi, insanı anlamak için çok okuyun ama ders kitabından çok roman okuyun diye... Katılıyorum.
YanıtlaSilSağol cancağızım. Ben bir ara Buket Uzuner'in tüm kitaplarını yalar yutardım. Aslında çoğu insanın kitabı "kumral ada mavi tuna"dır belki ama benim için iki yeşil susamuruydu. e, varmış bir nedeni :)
SilBahar'ın son yarım saatini seyretmemiştim, şimdi kritik üç sahneye baktım, marifet gibi her şeyi düğüm edip bırakmayı seviyor bizim senaristler. Yeni sezon olacaksa, bütün o imkansızlıklar yavaş yavaş düze çıkar, olmayacaksa da bu sezon verdiği enerjiyle bize yeter zaten. :))
YanıtlaSilGül de şarkı da çok güzel, ferahlık verdi, ohh! :)
Tekrar geçmiş olsun şekerparem, bütün kışı hasarsız atlatınca bir nazar boncuğu şartmış, demek ki.
Evet ya, güzel güzel bağlasalar olmuyor mu? illa birileri öle yazacak yani! neyse, tabii Bahar'ın yeri ayrı :)
Silay vallahi salladı beni bu hastalık şekerim ya, öyle böyle değil
Çok geçmiş olsun. Bahar dizisinde dün gece bende benzer duygular içindeydim. Orijinalini izlemiştim. Demet Evgar için arada bakıyorum. Sevgiler.
YanıtlaSilçok teşekkürler. bahar'ın orjinaline ben bakayım dedim ama 10 dakikadan fazla dayanamadım. bizimkiler gerçekten şahane bir uyarlama yapmışlar. orjinali çok durağan bence
SilYazıyı aslında dün okudum, özelikle 5. ve 6. paragrafın etkisi o kadar hoştu ki, öylece kaldım, baktım... baktım... Ne yazsam eksik kalacaktı yazmadım. Sonra işte bizim Şule'miz dedim. Satırlardaki duygunun tadını sessizce çıkardım ve bugün anca kaleme döktüm.
YanıtlaSilNice doğum günlerine o halde:)
Bu arada geçmiş olsun!
Nasıl mutlu ettin beni yazdıklarınla arkadaşım ya...sağ ol, var ol :)
Silnasıl oldun şule'cim? daha iyice misin? bu saatte ancak buradan sorabiliyorum.
YanıtlaSilay yok valla, sürünmeye devam halindeyim şekerim ya. fena sarstı beni
SilŞulecim, gecikmeli girmişim, o yüzden gecikmeli bir geçmiş olsun, umarım bu arada geçmiştir zaten. Malum Ankara zamanımız geldi bizim ama kocam Bey'in göz sorunlarını halledemediğimiz için geciktik ve buradaki sıcağı anlatamam. Bünyem unutmuş antalya sıcağını uyum sağlayamıyorum. Hele de tepemden ayak parmağıma kadar terlemişken zorunlu sebeplerle klimalı ortama girmiyor muyum, zatürre olsam yeridir. Muhtemelen pazartesi yolcuyuz ama öyle çok iş ve öyle çok sıcak var ki nasıl halledeceğim bilmiyorum. Elim ayağım kalkmıyor, sersem gibiyim. Birazdan göz kontrolü ve gözlükçü seferi var kara kara düşünmekteyim.
YanıtlaSilNeyse çok sızlandım o gülün güzelliğinde günler diliyorum sana ve doğum günü çocuğuna. Ankara'da ya da istanbul'da buluşabilmek dileğiyle sevgiler...
Öğretmenim sabah-akşam-gece hep mi sıcak olur yahu! Tabii Antalya kimbilir daha da ne kadar korkunçtur...Ama size kötü haber, artık Ankara da akşamları sıcak oluyor :( gündüzler zaten felaket!
SilGörüşmek umuduyla :)
Şulecim İki Yeşil Su Samuru'nu okuyalı 30 yıl oldu mu diye düşündüm sen yazınca, tekrar okumak istedim, ne güzel yazıyorsun, sevinç veriyor sun, iyi ki varsın :)
YanıtlaSilSerpil
serpilcim canım, özlemiştim senin sesini duymayı :) sağol canım. benim için de keyifli bir mecra bu blog dünyası, biliyorsun :)
Sil