12 Şubat 2024, Pazartesi

Geçtiğimiz haftayı gün gün yazsam daha iyi olacak sanırım! En son 3 Şubat cumartesi gününde kalmıştık biliyorsunuz :)

 Pazar günü:

• Oğluşumla güzel bir kahvaltı sonrası 11 trenine binip Ankara'ya gittim. Kendime doğum günü hediyesi Şermin Yaşar'ın son kitabı "Söyleme Bilmesinler"i almıştım, onu okudum yol boyu. Çok beğendim. Hayat, insanları değiştiriyor, dönüştürüyor, iyi/kötü/ezilen/baskın karakterli bireyler haline getiriyor ama arka planda neler oluyor görmek (yani okumak) hoşuma gitti. Hatta dün instagram sayfasında Şermin Yaşar "Bir deyin hele sevdiniz mi, olmuş mu, beğendiniz mi? Öykücüsün sen öykücü kal mı dersiniz, yoksa roman da olmuş var git yoluna mı dersiniz? Ethem’i siz de sevdiniz mi?" diye sormuş. Duramadım, yanıtladım "Çok beğendim, aktı gitti. Sadece Ethem’i değil, hikayelerini öğrenince hepsini sevdim açıkcası" diye :)
• Zarif eşim, elinde çiçeklerle karşıladı beni garda. Mest oldum tabii ki :) Boşuna zarif eşim demiyorum kendisine :)
• Akşam canım BAL hemşirem A.ciğim ve biricik eniştem S., yaş günü kutlamasına davet etmişlerdi. Kaçırmadık tabii ki bu daveti. Yedik, içtik, pasta kestik, hayaller kurmaya devam ettik, minik dedikodular yaptık, şubat ayı çocuklarına aldıkları hediyelerimizi de pek beğendik, daha ne olsun :)

Pazartesi günü:

• A.ciğim okula gidip, halledilmesi gereken işlerini bitirdi. Ben evdeydim. Öğleden sonra ağabeyimiz A., eşi S., oğulları E. ve yeğenleri E. geldiler, biraz dinlendikten sonra Ankara Gar'ına gidip, 5 günlük bir Kars gezisi için trenimize bindik, yan yana kompartımanlarımıza yerleştik. Ne zamandır yataklı trene binmemiştim. Hele de böyle 30 saatlik bir tren yolculuğuna hiç çıkmamıştım. Pek heyecanlıydık hepimiz. 
• Genelde herkes kompartımanlarında takıldı. Gençler bol bol film izlediler, A.ve S. kitap okudular, biz iki aylak da "ay ne güzel" "ay ne güzel" diye diye pencereden dışarıyı izledik. Muhteşemdi. 
• Akşam yemekli vagonda yanlarına oturduğumuz iki genç kadından birinin benimle meslektaş olduğunu, hatta ilk yüksek lisans tez danışmanlığını yaptığım sevgili F.'nin danışmanlığında yüksek lisans tezini yapıyor oluşu tesadüfün iğne deliğiydi. Sohbet keyifliydi. Emeklilik zamanımın geldiğine kanaat getirdim. Neticede akademik torunlarım var yahu, ben emekli olmayayım da kimler olsun ! :P
• Gece herkes pijamalarını çekip, yataklar açılıp da uyku moduna geçildiğinde, uyu(ya)mayan bir kişi vardı tabii: bendeniz :) 1-2 saat debelendim uyumak için. Sonra "deli misin kızım sen? neden zorluyorsun kendini, kalk, gecenin sessizliğinin tadını çıkar" dedim ve yatağı toplayıp sabaha kadar dışarısını izleyerek yolculuk yaptım. İyi ki de yapmışım, çok güzeldi. Yıllar önce ablamın yanına, Mardin'e giderken otobüste de böyle dışarıyı izler, bol bol hayaller kurardım. O günlere döndüm. Fırat Nehrinin akışına, Kız Köprüsünün güzelliğine vuruldum!

Salı günü:

• Trenimiz,  önce Erzincan'da sonra Erzurum'da iki defa 3'er saatlik molalar verdi. "Erzincan'da daha az dursaydık da Erzurum'a daha çok vakit kalsaydı keşke" dedik gezerken. Erzurum kongresinin düzenlendiği binayı, çifte minareli medreseyi gezdik. İkisi de ayrı ayrı çok etkileyiciydiler. Cağ kebap da yedik tabii ama aklımız Atatürk evi'nde ve gezemediğimiz daha pek çok yerde kaldı şehirden ayrılırken. Gece 11.30'da Kars'taydık.

Çarşamba günü:

• Sabah kahvaltısının ardından ilk durağımız Ani Harabeleriydi. Surların içinde çıtır çıtır kırılan buzların arasından geçip, gezdiğimiz Ani Harabeleri, yıllardır görmek istediğim yerlerin başında geliyordu, gerçekten de çok güzeldi. Ardından Çıldır gölüne geçtik. Bu kadar beğeneceğimi, doğrusu ya, beklemiyordum. Bayıldım! O uçsuz bucaksız karın tam ortasında olmak ruhuma çok iyi geldi. Sıcak şarap ve atlı kızaklar da Çıldır'ın bonusuydu :)

• Akşamüstü Kars'a, otelimize gelirken bir şehir turu da yaptık tabii. On İki Havari Kilisesi, Opera Binası, Taş Köprü, hemen ilk aklıma gelenler. Peynir alışverişi sonrası herkes otelde, odalarına çekildi, dinlenmek üzere, A.ve ben hariç! Şehir merkezine doğru bir yürüyüş daha yapmaktan kendimizi alamadık. İyi ki de öyle yapmışız, çok güzel, büyülü bir şehir Kars. Dilimde hep Cemal Süreya'nın "Öyle güzel ki ölürüm artık /Beyaz uykusuz uzakta/Kars çocukların da Kars'ı" dizeleri vardı.
  
• Akşam kaz ziyafetinin ardından hem aşık atışması hem de Kafkas gecesi programı izlenmeye değerdi. Mest olduk hepimiz.

Perşembe günü:

• Bavulları toplayıp Doğu Beyazıt'a doğru yola çıktık. Ağrı dağını gördük önce tüm heybetiyle. Bol bol "vay anam, vay", dedim o heybete bakarken...
• İshakpaşa Sarayı'nın içine adımımı attığımda ise "e ben burayı rüyamda görmüştüm" dedim A.'e! (Burada da anlatmışım ). Müthiş etkilendim sarayın büyüklüğünden, taş işçiliğinden, kar manzarasından, her şeyden... Çıkmak istemedim resmen, o derece!

• Günün diğer bir durağı Muradiye şelalesiydi. Bazı bölümleri buz tutmuştu şelalenin, ama yine de soğuğa direnerek akıyordu tüm güzelliğiyle. 
• Akşam Van'daki otelimize attık kendimizi.

Cuma günü:

• Akdamar Adasına gittik, kiliseyi gezdik, yine bir "ben buradan ayrılmak istemiyorum" hissi yerleşti içime, o güzellik karşısında.

• Öğleden sonra da Van kedi evine gittik. Etrafta bir sürü renkli gözlü Miçolar vardı sanki. Çok ağladım. Çok özledim kuzumu...Çok da duramadım içeride zaten. Benim için hüzünlü bir deneyimdi.
• Akşamüstü uçağıyla Ankara'ya yorgun argın ama mutlu bir şekilde döndük.

Cumartesi günü:

• Sabah kahvaltısını hep birlikte yapıp ağabeyleri uğurladıktan sonra evde oturup ayaklarımızı uzattık ve Şahsiyetin kalan bölümlerini izledik yârimle. En az ilki kadar güzel ve fakat yine ilki gibi iç acıtıcıydı bu sezon da.
• Akşam da A.ciğimin yaş gününü kutlamaya dışarı çıktık, I. hocamızı da alıp. Bolca okul dedikodusu yaptık. Kalan zamanlarda ise bizim gezi anılarımız yer aldı sohbetin göbeğinde ve tabii ki bir yaş gününün olmazsa olmazı, yaş günü çocuğuna minicik bir pasta üzerinde de olsa mum üfleterek  geceyi kapattık.

Çok yorulduğum bir dönemi bundan daha güzel bir geziyle kapatamazdım herhalde. "İyi ki çıkmışız bu geziye" dedik bol bol. Darısı diğer gezilerin başına diyerek, izninizle beni bekleyen işe güce balıklama dalmak üzere ayrılıyorum blogtan. 

Gezinin son günlerine eşlik eden albüm önerim ise: Hüsnü Arkan-Dengin Ceyhan: 40 Yıl Sonra-Şiirlerden Şarkılar