Okul çok yoğun bu ara. Dersler, tez sunumları, toplantılar derken günler nasıl başlıyor, nasıl bitiyor anlamıyorum gerçekten. Geçen haftanın koşturmacasını, cuma sabahı oğlumu okula geçirdikten sonra, arabaya atlayıp Ankara'ya doğru yola çıkarak tamamladım :) Sezgin Kaymaz'ın Bakele'si yolda bana eşlik etti. Seviyorum Kaymaz'ın tarzını da, onun kitaplarını seslendiren Emre Melemez'in okuyuşunu da :)
Yârime kavuşunca, hayat sakinledi, güzelleşti, hep olduğu gibi :) "Bir kuş olsa mavilik derdi buna " demiş ya Cansever, öyle gerçekten :)
Birlikte yürüyüşler yaptık (Ankara'nın sonbahar renklerine vurgunum), dizi izlerken yeriz diye evdeki çürüyeyazan muzlardan "banana bread" yapıp çok beğendik (yanlış anlamayın, diziyi değil, banana bread'i beğendik. Çağan Irmak'ın Yaratılan"ı söz konusu dizi ve genelde beğenmiş insanlar ama bizi pek sarmadı. Ancak şu var ki Erkan Kolçak Köstendil açık ara çok iyi diğer oyunculara göre. Taner Ölmez'i mesela, beğenirim aslında ama Mucize Doktor'daki şaşkın hallerinin devamını burada da görmek, baydı biraz beni doğrusu. Bir de tamam, fantastik bir dizi ama yine de bir mantık arıyorum demek ki ben, ve evet bulamadığım zamanlar çoktu :P), misafir ağırladık (E.beyin koşu antrenörü ile eşini yemeğe davet etmiştik cumartesi akşam), yeni makale projelerimiz hakkında konuştuk (tam konuşurken, bir öncekine kabul geldiğini öğrenip sevindik) derken pazar günü öğlen saatleri oldu bile. Ben de çok geç vakte kalmadan İstanbul'a doğru yola çıktım. Malum, bugün iki dersle hızlı bir giriş yapıyorum haftaya :)
Okula gidip gelirken Murathan Mungan'ın 995 km'sini okudum bugün. Çıktığında almış ama bir türlü oturup okuyacak vakit yaratamamıştım. Marmaray'da geçirdiğim uzuuuuun yolculuk saatlerimi bugün kitap dinleyerek değil, kitap okuyarak geçirmek üzere yanıma aldım, okudum da baya. Çok beğendim doğrusu. "Öğretmek için değil, hatırlatmak için yazdım" demiş Mungan bu romanı için. Hatırlamak çok can yakıcı oluyor bazen ama elimden de bırakmak gelmedi içimden, o yüzden şu yazıyı yayınlayıp başına oturacağım yine. Bir de "Türkiye'nin doğusu ile batısının hatırladığı şeyler aynı değil” demiş Murathan Mungan. Sadece bu cümle bile yüreğimi dağlamaya yetti. Bu da böylece bir gerçek, kendi halinde...

Ben de bu sabah sipariş verdim 995 km.yi :) Murathan Mungan 3 Aralık'ta Ankara'ya söyleşi+imzaya geliyormuş. O hafta burada olursan birlikte gideriz belki.:)
YanıtlaSil3 aralıkta herhalde olamam Ankara'da ama "ah keşke" dedim. çok özel bir yazar Mungan benim için...sen benim için de git ama :)
Sil995 km benim de aklımda, Murathan Mungan söyleşiler yapıyor bu ara bol bol, çok doğru sözler söylüyor. :)
YanıtlaSilBir de o ağaçların yapraklarının rengi nasıl güzel olmuş. 💛
müthiş bir hayat görgüsü/bilgisi/vizyonu var onda. hayranım, demiş miydim :)
Silankara'da sonbahar hep çok etkileyici geliyor bana zaten. hele kampüs...şiir gibiydi yine ekmekçim
Ben sizden farklı "istanbulcu"yumdur Ali bey. Hatta Ankara'yı pek sevmezdim doğrusu. Hâlâ çok vurgun değilim ama özellikle odtü-bilkent-hacettepe kampüslerindeki sonbaharın-ilkbaharın renklerine bayılıyorum :)
YanıtlaSilSonbahar Ankaranın üniversite kampüslerinde harika oluyor yoksa yer gök bina olmuş Ankara..
YanıtlaSilöyle gerçekten ama 3 yanyana kampüs, şahane
Silsevdiklerimiz neredeyse en sevilesi ve yaşanası yer orası oluyor çoğunlukla. ben yârim ankara'da olduğundan beri ankarayı sever oldum mesela :)
YanıtlaSil