Yıkılmadım ama ayakta da değilim modundayım bu aralar! Mevcut evin yarısı büyüklüğünde bir eve taşınmak ne zormuş yarabbim. Atılacak/verilecek eski eşyaların ayarlanması, verilecek birilerinin bulunması, taşınması, toplanması, yeni eve sığacak eşyaların alınması, getirtilmesi, temizliği, yetmezmiş gibi kayıt haftası olması nedeniyle soru soran onlarca öğrencinin derdine derman olmaya çalışma, yeni ders kılavuzlarını hazırlama derken şiştim vallahi! "Az kaldı, dayan" diye diye kendimi itekliyorum ardımdan!
Bunların arasında geceleri ağrıyan belim ve zonklayan ayaklarımla televizyon karşısında oturup Kulüp dizisini izliyorum, günümün en güzel zamanları genel olarak bu saatler.
Aaa, bir de dün sabah BAL kızlar olarak Fenerbahçe parkına gidip kahvaltı ettik, ve tahmin edin ne oldu? Yunus gördük :) Sahile bu kadar yaklaşmalarını beklemiyorduk doğrusu, sürpriz oldu hepimize :) Hem yediklerimiz, içtiklerimiz, hem hasret giderme ve dertleşme seansımız çok iyi geldi bana. O 2 saatin verdiği gazla günün kalanında bir sürü iş daha hallettim.
Bugünün fotoğrafı yazlık günlerinden olsun. Dikili'de güneşi batırdığımız bir akşamüstünden. Aslında görünen sadece gün batımı olsa da masada bira-patates de var, taktir edersiniz ki:)
Kolay gelsin Şulecim, tez zamanda yerleş evine, sağlıkla otur...
YanıtlaSilamin öğretmenim, hepimiz sağlıklı, mutlu bir sene geçirelim inşallah
SilGelir gelmez sana yardıma gelmek aklımdaydı, hiç değilse bir şeylerin ucundan tutardım ve fakat şu nevazili sardım başıma olduramadım bu fikrimi. Kolay gelsin cancağızım. :)
YanıtlaSilcanımın içi, sen iyileş de gerisi önemli değil. zaten ev o kadar küçük ki hep birlikte sığışamazdık :P
SilŞulecimmm çok çok kolaylıklar, emeklerine değsin ve çok mutlulukla otur yeni evinde inşallah.. <3
YanıtlaSilYa yunuuuuuuus! 🐬 Ankara'ya da getirsene bi geldiğinde Şuleeee :D
YanıtlaSil