6 Temmuz / Perşembe

Bitti...Doktor S.hanım, tedavi sürecini planlarken: 16 kemo, 25 akıllı ilaç, 30 gün radyoterapi, 1 ameliyat dediğinde sarsılmıştık iki kardeş, gözlerimiz dolu dolu birbirimize bakmıştık. Sonra ne çok şey yaşadık... Stresten tir tir titreyen bacaklarını battaniyelere sardığım, sarıldığım, doktorlarla konuşurken heyecanı yatışsın diye elele oturduğumuz, saçlarını birlikte gidip kestirip bir fasıl ağlaştığımız günler geride kaldı. Port takılırken yalnız, ameliyat sırasında ise dostlarla kapı önünde bekledim heyecan içinde. Her hafta kemo aldığı zamanlarda hastaneden toplantıya bağlandığım da oldu, öyle boş boş kafeteryada oturduğum da... Ama işte bugün geldi. Aldığı son akıllı ilaçla, ablamın 1.5 yıllık tedavisi bugün sonlandı. İki kardeş bizde bir heyecan bir heyecan...Aslında ben ameliyat sonrasındaki akıllı ilaç alımlarına eşlik etmemiştim ama bugün birlikte gitmek istedim. O yüzden de sabah, evden aldım yine ablamı, hastaneye gittik, doktorla birlikte görüştük, teşekkürlerimizi sunduk ve Ş.m son akıllı ilacını alırken ben kapı önünde, daha önce kezlerce yaptığım gibi oturup kitabımı okudum. Şükürler olsun. Allah bir daha göstermesin...Bundan sonraki tüm kontroller tertemiz çıksın inşallah.

E bugüne bir kutlama yemeği yakışırdı, ben de bizimkileri alıp Koço'ya götürdüm. Hem de adak adamıştım, onu götürdüm ayazmasına. Manzara yine şahaneydi, mezeler her zamanki gibi lezizdi ve biz pek keyifliydik :) Daha ne olsun...

Dönüşte annemlerin güvenliğine canım eski üst kat komşum Z.ablamın bıraktığı paketten çıkan hediye(ler) de günümüzü şenlendirdi. Zarif Z.ablam, bilmeden güzel bir günü, el emeği göz nuru yaptığı güzelliklerle pekiştirmişti. Bazı insanlar hem çok zarif hem çok yetenekli. Bazıları da, benim gibi, yeteneksiz ama böyle insanlarla sarmalandıkları için çok şanslılar :)