18 Temmuz Salı

10bin kez yazsam, anlatsam  da bıkmayacağım (ama bir ihtimal, dinleyenlerin bıkacağı :P) hikayelerim vardır. Yazlığımızın hikayesi bunlardan biridir: Yıllarca yaz tatillerinde çekirdek ailemizle, Türkiye'nin bir çok yerini gezerken ,halimden çok memnun olsam da, okul başladığında arkadaşlarımın anlattığı yaz aşkları konusunda dinleyici olmaktan öteye geçemez, pek imrenirdim anlattıkları hikayelere ve eve gelip babama takılırdım, "gezmek iyi hoş da bir yazlığımız olmadığından bir yaz aşkım olmuyor şu hayatta" diye. 96 yazında bu nohut oda bakla sofa evi aldıklarında "sana yaz aşkı yaşatamadım ama aşkının olduğu yerden yazlık aldım" demişti rahmetli. O zaman S.'la evlenip boşanacağımı, ama daha sonra hayatıma giren A.lerin de yazlığının burada olacağını bilse, çok gülerdi herhalde :)

O gün bugündür, her yaz (ablamın hastalığı nedeniyle gelemediğimiz geçen yazı saymazsak) yazlarımızın odak noktasında bu minnacık ev var. Her yaz, yapılacak bir sürü tadilat, bozulan güneş enerjisi, ot bürümüş bahçe gibi bin türlü abuk işle başlar tatil bu yüzden :) Bu sene de bir istisna değildi tabii! Eve vardığımız andan itibaren dış cephesi ve verandanın demirleri "beni boyayın" diye bağırıyordu resmen ve kime sorsak "yazın ortasında usta bulmanız mümkün değil" diyordu ki, zihni sinir bir kişilik olarak armut uygulamasına boya-badana talebini girmemle, yakındaki diğer sahil kasabasından bir ustanın araması bir oldu. Konuştuk, geldi, yapılacakları yerinde görüp fiyat verdi, anlaştık ve güzel ülkemin sözünde durmayan usta profiline inat, ertesi gün sabah 9'da 3 kardeşi ile gelip 3 günde evi çiçek gibi yaptılar. Rüya gibi bir şeydi vallahi, zamanında gelip sözünü tutan ustaların çalışmasına tanıklık etmek! Şükürler olsun! 

Tadilat bittiğine, temizliği yapıp yerleştiğimize, salıncağıma ve fesleğenlerime de kavuştuğuma göre yaz tatili başlayabilir artık. Yaşasın!